Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Σαν ξεχασμένο μοιρολόι

Άψυχα σώματα κοιτάνε με παράπονο

μία ζωή που δεν τη γνώρισαν ποτέ τους

Λες και δικαίωμα δεν είχανε στο αύριο

Λες και η ζωή γι’ αυτά τελείωσε στο χτες τους

Μια ψυχή που ‘ναι να βγει κι αργοπεθαίνει

λίγο πριν φύγει δε φοβάται πια κανέναν

Κι έτσι τα λόγια της χαράζουν σα μαχαίρι

και λεν αλήθειες που τρομάζουν τον καθέναν

Αυτούς που γνώρισαν θυμούνται με πικρία

Δάκρυα λένε, καθώς πέφτουνε, αντίο

σε όσα άδικα τα ντύσαν κωμωδία

και τη ζωή τους μετατρέψαν σε αστείο

Ένα κακόγουστο παιχνίδι κυβερνήσεων

που συνεχίζεται με απίστευτη συνέπεια

Ένα ηλίθιο καζίνο συνειδήσεων

που στη ρουλέτα παίζεται η αξιοπρέπεια

Κι εσύ στη μέση να κοιτάς όσα περνάνε

σε μια ζωή που σου καθόρισαν οι άλλοι

Τι κι αν οι άνθρωποι τριγύρω σου πονάνε

και τα όνειρα τους ξεχαστήκαν στο σκοτάδι

Τόσο παράξενο το όνειρο, αλήθεια,

σ’ αυτόν τον κόσμο όπου δεν υπάρχει φως,

ενός ανθρώπου που του τάξαν παραμύθια

και περιμένει μες στη νύχτα μοναχός

Τόσο επώδυνο και τόσο ελπιδοφόρο

σα να του δίνει ο θάνατος του τη ζωή

Οι αντιφάσεις του χαρίζουν λίγο χώρο

για ν’ αναπνέει μες στου κόσμου τη βουή.

Μία βουή όπου κανείς δεν ξεχωρίζει

από έναν όχλο σαν κοπάδι αφηνιασμένο

Αναρωτιέσαι όλο αυτό τι σου θυμίζει

Κάποια σκηνή από τοπίο αφηρημένο

Και συ κοιτάς σαν ξεχασμένο μοιρολόι

σε κάποιου ανθρώπου τον χαμό τραγουδησμένο

Και ψιθυρίζεις καρφωμένος στο ρολόι

πόσο ακόμη πρέπει πια να περιμένω;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα