Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009


Το αδύνατο είναι τίποτε

Το αδύνατο για μένα είναι απλά ένα παιχνιδάκι

είναι μόνο η αρχή των πράξεων μου

Τόσα χρόνια την ψυχή μου τη μασούσα και την έφτυνα,

είχα φτάσει να μισώ τον εαυτό μου

Ξεκίνησα απ’ τα αδύνατα κι έφτιαξα μια ζωή

Η μοίρα με κυνήγησε μα έγινε θήραμα μου

Το αδύνατο για μένα είναι μόνο η αρχή

Το τέλος ξεπερνάει τα σπασμένα όρια μου.

Το τέλος θα γραφτεί πέρα απ’ του κόσμου τα εν δυνάμει

Τα εν ενεργεία όνειρα μου θα ξεπερνούν το δυνατό

Να δούμε τότε, ο καχύποπτός μου φόβος τι θα κάνει

που ‘χει πάρει τη μορφή κάθε ανθρώπου που αγαπώ

Κάθε ανθρώπου που για μένα ανησύχησε πολύ

όταν είδε την πορεία μου ν’ αλλάζει

Κάθε ανθρώπου που με πίστεψε η μη

συνεχίζει αυτός ο δρόμος μου τόσο να τον τρομάζει

Το αδύνατο δεν είναι παρά μόνο η έναρξη μου

σ’ έναν δρόμο που όσοι πήραν δε γυρίσανε ποτέ

Το αδύνατο θα είναι η αρχή κι η άφιξη μου

Θ’ ακουστούν τα βήματα μου μες στων άλλων τις σιωπές

Ξεκινάω για το μέλλον από τούτο το παρόν

για να πάρει η ψυχή μου επιτέλους τη μορφή μου

για να πάψω απ’ τη ζωή μου όπως πριν να ειμ’ απών

για να γίνει η ευτυχία μου η μόνη εκδίκηση μου.

5 σχόλια:

Artistz είπε...

Γεια χαρά..
Σε διαβάζω εδω και πάρα πολυθ καιρο.
Δεν μου αρέσει να λέω λογια απλά για να το πω..προτιμω με πράξεις να δειχνω τα αισθηματα που μου ερχονται οταν διαβάζω κατι καλό..

Με την αδεια σου θα ηθελα να αναδημοσιευσω(..οχι μονο στο blog μου,αλλά και να το διαδώσω μέσω του εταιρικου μου e-mail στη δουλεια μου) μια αναρτηση που ανεβασες πριν λίγο καιρο με τιτλο..''LA RAGE..''βάζωντας βέβαια το link που θα βγάζει στη σελιδα σου.

Περιμενω να μου πεις.Πολλά φιλια.
Γεια χαρά
Αντώνης

logos_en_drasei είπε...

Δεν ήξερα πως να επικοινωνήσω μαζί σου (βλεπεις ακόμη προσπαθώ να εγκλιματιστω στο χώρο) οποτε ελπίζω να διαβασεις συντομα αυτο το σχολιο..Ειναι τιμη μου που ενδιαφερεσαι να κανεις κατι τετοιο...φυσικα και εχεις την αδεια μου. Σ' ευχαριστω πολυ!

logos_en_drasei είπε...

Τελικα αφησα ενα σχολιο στο δικο σου Blog!Ελπιζω να δεις ενα απο τα δυο!!

Artistz είπε...

Τα ειδα και τα 2 μυνηματα σου.
Σε ευχαριστω πολύ..
Αυριο θα το κοινοποιησω απο τη δουλεια..και μεσα σε αυτες τις μερες θα το ανεβασω και σε μενα.
Ετσι για να μη ξεχνιομαστε.
Ολες σου οι αναρτησεις ειναι πραγματικα παρα πολυ ωραιες(..δε μπορω να βρω και λεξη να το περιγραψω.
Και το παν και το λεω και εγω συνεχεια αυτό δεν ειναι η ανταποκριση.Αρκει που θα το διαβασουν..αρκει που στο μυαλο του καθενα θα μπουν οι ιδεες σου(..και που ειναι και δικες μου ιδεες και πιστεύω)..Αλλο να τα βλεπουν αλλο να τα διαβαζουν.σωστα?
Χαρηκα πολυ Ελλη.
Αντώνης

Jimmy Kane είπε...

Πάρα πολύ ωαραίο ιστολόγιο.
Σοβαρά είναι από τα λίγα που μπορείς να αφιερώσεις προσωπικό χρόνο για να διαβάσεις πραγματικές απόψεις και όχι λόγια τις στιγμής.
Το είδα από τον Artistz...
Συνέχισε έτσι... Μπράβο!!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα