Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009


Let me be

Κι αν δεν πετύχω στη ζωή μου ούτε ένα όνειρο,

γιατί ο κόσμος σου εμπόδια θα μου στήνει,

κι αν οι ευχές μου δε θυμίζουν κάτι ανθρώπινο,

σε μία γη όπου κανείς δεν έχει μείνει,

δε θα με νοιάξει, πίστεψε με, και πολύ,

έχω ακόμη φαντασία και πετάω

Έχω οχυρώσει τη δική μου μικρή γη,

και μέσα έκλεισα αυτά που αγαπάω

Και αν δε γίνω μια σπουδαία παρουσία

σ’ αυτόν τον κόσμο που οι σπουδαίοι με τρομάζουν,

δεν με πειράζει, δίνω άλλη ερμηνεία:

σπουδαίοι είναι, όσοι στον κόσμο σου δε μοιάζουν.

Άσε με τώρα μη μου λες μεγάλα λόγια

και μη μου δείχνεις ποιους θαυμάζετε εσείς

Δε θα πειράξει από εσάς κανείς τη φλόγα

μίας ζωής που μου χαρίσανε μικρής

Άσε με να ‘μαι όπως θέλω, μη με κρίνεις

Εσύ δεν ξέρεις και τα μάτια έχεις κλειστά

Άσε μ’ εμένα κι ότι θες εσύ να γίνεις

σ’ αυτόν τον κόσμο που όλα είναι επιτρεπτά

Να καμαρώνεις που σε έχουν για σπουδαίο

Εμένα άσε με, δε θέλω τέτοιες δόξες

Εγώ βαρέθηκα τον κόσμο τον χυδαίο

μαζί και όλες τις ηλίθιές του λόξες

Άσε με να ‘μαι, να υπάρχω ν’ αναπνέω

Μην ασχολείσαι εσύ μαζί μου, είσαι σπουδαίος

Όσο μιλάς εγώ από πόνο καταρρέω

Άλλος ένας λέω μέσα μου χαμένος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα