Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009


Aνυπότακτος Θεός

Στο όνομα ενός άγνωστου ανυπότακτου θεού

δημιούργημα του άτακτου παράτολμου μυαλού μου

σ’ έναν κόσμο όπου το άδικο βρίσκεται παντού

διεκδικώ τα δεδομένα του τρελού μικρόκοσμου μου.

Διεκδικώ ελευθέρια σ’ έναν κόσμο σκλαβωμένο

Θέλω αγάπη από έναν κόσμο που ‘χει μάθει να μισεί

Διεκδικώ τα όνειρα μου σ’ έναν κόσμο τελειωμένο

Θέλω ολόκληρη να μείνω μέσα σε μια γη μισή

Στο όνομα του άγνωστου ανυπότακτου θεού μου

κλείνω τ’ αυτιά μου στις σειρήνες που υποτάχτηκαν

Δε βάζω όρια στον κόσμο του μυαλού μου

και δεν ανήκω σε αυτούς που συμβιβάστηκαν

Απροσάρμοστη είμαι σε ότι καταστρέφει την ψυχή

κι ας με λεν αιθεροβάμονα όλοι οι φυλακισμένοι

Έκαναν τον εφιάλτη τους αλήθεια και ζωή

κι εγώ που βλέπω την αλήθεια είμαι γι’ αυτούς αλλοπαρμένη

Μα δε σας κάνω τη χάρη και ποιοι είστε δεν ξέρω

αποφάσισα να μείνω μακριά σας

Πάρτε το πλέον χαμπάρι ανάμεσα σας υποφέρω

δεν ανήκω στα σβησμένα όνειρα σας

Στο όνομα του δικού μου ανυπότακτου θεού

έβαλα κέρινα φτερά κι ας μου τα κάψουν

Θα πετάξω κι ας μη φτάσω ως το τέλος τ’ ουρανού

μου φτάνει μόνο οι δήμιοι σας μη με βρουν και με κρεμάσουν

Μου φτάνει μόνο να ξέρω ότι προσπάθησα

Ότι δεν έμοιασα σ’ αυτούς που κοροϊδεύω

Μου φτάνει μόνο να ξέρω πως το πάλεψα

και μπορεί εγώ στο τέλος όσα λέω να καταφέρω

Δε θα προδώσω τον δικό μου ανυπότακτο θεό

που τον θρέφει η καρδιά μου εδώ και χρόνια

Εκείνος δε με πρόδωσε και ειν’ ακόμα εδώ

να με γλιτώνει από του κόσμου τα σαγόνια.

2 σχόλια:

Jimmy Kane είπε...

ΟΙ ΔΗΜΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΒΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΝ ΠΕΤΑΣ. Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΥΤΟ.
ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ.... ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ...
ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ...

J.K.

logos_en_drasei είπε...

Να 'σαι καλα...Εχεις δικιο. Χαιρομαι που αυτο το ιστολογιο με βοηθαει να βρω ατομα σαν εσενα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα