Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009


ΧΡΟΝΟΡΟΥΦΗΧΤΡΑ

Είναι φοβερό το πως περνάει ο καιρός, το ένα γεγονός διαδέχεται το άλλο, η μια κατάσταση έρχεται για να καλύψει την προηγούμενη, το ένα περιστατικό ξεχνιέται από το επόμενο κ.ο.κ. Εντυπωσιαζόμαστε, αγανακτούμε, φωνάζουμε, εκπλησσόμαστε, συντριβόμαστε με κάτι ώσπου να έρθει το επόμενο και αντι όλα αυτά να λειτουργήσουν μέσα μας αθροιστικά, έρχεται το ένα και σβήνει το προηγούμενο. Πόσα και πόσα γεγονότα ήρθαν και φύγαν κάνοντας με να λέω από μέσα μου: "ε, δεν μπορεί, τώρα θα ξυπνήσει ο κόσμος!" κι όταν περνούσαν οι μέρες ο κόσμος όχι μόνο δεν ξυπνούσε αλλά είχε κιόλας ξεχάσει... Κι έπειτα γινόταν και κάτι ακόμη, πιο μεγάλο, πιο θλιβερο κι έλεγα: " ε, δε γίνεται, τώρα θα αντιδράσει κάποιος!", κι αυτός ο κάποιος δεν εμφανιζόταν κι έμενα μόνη μου να τρώγομαι με τα ρούχα μου για ιστορίες παλιές, νέες, μελλοντικές... Πυρκαγιές, σκάνδαλα, αστυνομική βια, Αλέξης, περιβάλλον, λογοκρισίες, κράτος και κυβερνήσεις υπο διάλυση, φτώχεια, οικονομική κρίση και εκμετάλλευση...μόνο λίγα από όλα όσα θα έπρεπε μέχρι τώρα να έχουν ξεχειλίσει το ποτήρι. Κι όμως αυτο το ποτήρι χωράει κι άλλα...αυτό το ποτήρι μάλλον δεν έχει πάτο. Αυτό το ποτήρι αντί να ξεχειλίσει ζητάει κι άλλο κι άλλο κι άλλο... Το δικό μου ποτήρι όμως έχει ξεχειλίσει προ πολλού και δεν μπορώ να σηκώσω άλλη αδιαφορία, αλλη βραχύχρονη μνήμη απέναντι σε τόσο σοβαρά ζητήματα, άλλον στρουθοκαμηλισμό! Αλήθεια ξεχνιούνται όλα αυτά; Και τι θέλει πια ο κόσμος για να ξυπνήσει;;;;

Υ.Γ. Τι έχετε να πείτε για το νόμο περι κουκούλων; Εμένα μου βγαίνει κάτι σε κλαυσίγελο...!!!

7 σχόλια:

mnisikakos είπε...

ρε παιδιά δεν έχω καταλάβει το νόημα καν! δηλ. τώρα που ποινικοποίησαν την κουκούλα θα τους πιάνουν ευκολότερα? η κουκούλα τους εμπόδιζε τόσο καιρό για να τους τσακώσουν?

logos_en_drasei είπε...

Οχι, απλως τωρα που θα πιανουν καθε ανθρωπο με κουκουλα ευελπιστουν κανα δυο απο αυτους να ειναι οντως κουκουλοφοροι που κανουν ζημιες οι οποιοι τωρα πια θα κυκλοφορουν διχως κουκουλα και θα την πληρωνουμε οσοι κρυουλιαρηδες πολιτες απο εμας κουκουλωνονται. Οποτε παλι ασχετοι θα τρωνε το ξυλο!!! Χαχαχα

mnisikakos είπε...

καλά ας τους πιάσουν πρώτα και βλέπουμε αν είναι ταραξίες!

Αντώνης Γιάγκος είπε...

Συγχαρητήρια , Έλλη! Έχεις ωραία γραφή!
Με εκπλήσσεις!

logos_en_drasei είπε...

Ευχαριστω πολυ Αντωνη! Mnisikake σωστα τα λες...ας τους πιασουν πρωτα και βλεπουμε! Οι πραγματικοι ταραξιες ξερουμε ολοι ποιοι ειναι...

panos είπε...

Αν και έχει περάσει καιρός..
Κάτι μέρες έμπαινα στο μετρό και σε λεωφορεία με κουκούλα(κυρίως λόγω βροχής-ψιχάλας- αλλά δεν την κατέβαζα..) λέτε να πρέπει να αρχίσω να φοβάμαι??(είχε περάσει ο "νόμος"!)
Η αλήθεια είναι ότι με κοίταγαν σαν εξωγήινο!!!
χαχαχα!Τραγικό!

Αντώνης Γιάγκος είπε...

Oι αγανακτησμένοι εκτός εξουσίας έχουν φανερή τη δράση διαμαρτυρίας τους..αλλά φορούν κουκούλα!
Οι έχοντες εξουσία κουκουλώνουν τη δράση τους και πολουτίζουν!

http://antonisgiagkos.blogsome.com/
http://agiagkos.blogspot.com/

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα