Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009






ΙΙΙ.

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει
Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ
Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό
Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο
Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ουρανού με τ’άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο
Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα
Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
Νά μυρίζω από σένα καί ν’αγριεύουν οί άνθρωποι
Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο
Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.

ΙV.

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν,μ’ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό,μ’ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει,μ’ακούς
Είμ’εγώ,μ’ακούς
Σ’αγαπώ,μ’ακούς
agapimeno mou!!

Elli Prantzou στις 11:12 μ.μ. 21 Μαρτίου
ανατριχιαζω με το συγκεκριμενο...δεν ξερω, μ' αγγιζει παρα πολυ..!

Κ. Κ. στις 11:26 μ.μ. 21 Μαρτίου
Υπέροχο! Υπέροχος τούτος ο Ελύτης έτσι κι αλλιώς!
Και διακρίνω ότι μας αγγίζουν ίδια πράγματα και αυτό είναι ευχάριστο, γιατί η επικοινωνία μας είναι απαραίτητη σήμερα όσο ποτέ!
Να είσαι καλά!

Elli Prantzou στις 11:41 μ.μ. 21 Μαρτίου
Nai einai aparaititi kai ginetai akomi pio aparaititi otan diapistonei kaneis pos i omada anthropon poy exoyn koina endiaferonta mazi toy einai mikri kai dyskola vriskei meli tis...
Na eiste kala ki eseis...

D. E. στις 12:23 π.μ. 22 Μαρτίου
einai apla teleio..apo ta agapimena m!!!!

Β. Σ. στις 1:04 π.μ. 22 Μαρτίου
Φυσικά ένας από τους μεγαλύτερους ύμνους στον έρωτα (και όχι μόνο)...αλλά Έλλη μ θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω πως είναι μικρή αυτή η ομάδα των ανθρώπων....ή τουλάχιστον αρνούμαι να το δεχτώ..είναι απλά δύσκολες εποχές και οι άνθρωποι δεν εκφράζονται και δεν επικοινωνούν τόσο ενώ στην ουσία όλοι αυτό θέλουν...τώρα περισσότερο απο ποτέ ίσως όλοι κρύβουν τα περισσότερα μυστικά...

(μη δίνετε σημασία,νυχτερινο παραλήρημα!!!) :)

Elli Prantzou στις 1:53 μ.μ. 22 Μαρτίου
Προσωπικα, θα δωσω μεγαλη σημασια γιατι τα λες πολυ ωραια...δεν αμφιβαλλω πως εχεις δικιο μιας και τωρα τελευταια διαπιστωνω οτι οντως ειμαστε περισσοτεροι απ οσο πιστευα και χαιρομαι παρα πολυ. Τα παλιότερα βιωματα μου παιζουν μεγαλο ρολο γι αυτην την απαισόδοξη φραση στο προηγουμενο σχόλιο...

Κ. Κ. στις 4:27 μ.μ. 22 Μαρτίου
Συμφωνώ με τη φίλη Βάσια.
Είναι έτσι ακριβώς. Πανάκριβα μυστικά κρύβουν όλοι και αγάπη επίσης. Οι περισσότεροι θέλουν να δώσουν και να πάρουν. Αλλά βρισκόμαστε σε μια δύσκολη καμπή, σε έναν πρωτόγνωρο μεσαίωνα και μείναμε να κοιτάζουμε αμήχανοι και φοβισμένοι...
Να ελπίζεις για να βλέπεις καθαρότερα το θαύμα γύρω σου...

Β. Σ. στις 10:10 μ.μ. 22 Μαρτίου
Ορίστε αυτό είναι..ένας απλός διάλογος (άσχετα με το συμπέρασμα+αν αυτό υπάρχει) που γίνεται έστω και από ενα ''κρύο'' μέσο,όπως το internet, αρκεί να σε κάνει να νιώσεις όμορφα...
δε θα το συνεχίσω άσκοπα, απλά θα πω οτι είναι πολύ ωραία Κατερίνα η τελευταία σου φράση και μάλλον την κρατάμε ως αισιόδοξη συμβουλή...
..και Έλλη όπως το είπες, ''παλιότερα'' βιώματα..άστα εκεί να υπάρχουν μόνο για καλό και κοίτα τα καινούργια που θα έρθουν!! και να τα φτιάξεις όπως εσύ γουστάρεις!!
Φυσικά και δε περιμένεις από εμένα να σου πω όλα αυτά που ήδη ξέρεις..αλλά βοηθάει να στα λέει καποιος άλλος (+να τα ακούει και αυτός!!! :P αφού σε μας πάντα είναι δύσκολο να τα κάνουμε πράξη!!)
keep smiling....... :) :) :)... Διαβάστε περισσότερα
Δεν είσαι ποτέ μόνος,ούτε και ο μόνος.....

p.s. πωω ρε σας έπρηξα τον έρωτα!!!!!

Elli Prantzou στις 12:41 π.μ. 23 Μαρτίου
Na sai kala Vasia moy...exeis apolyto dikio. Xreiazomaste kamia fora na t' akoume ki apo kapoion allon, akomi ki an mesa mas kseroyme...eidika otan kapoioi alloi prospathisan na kampsoyn tin empistosini mas stis anthropines sxeseis, opos synevei kapote kai me mena...eytyxos den ta kataferan! Na pernas kala!

Ενας πολυ απλος και συντομος διαλογος στο facebook που εξελιχθηκε κατω απο ενα αποσπασμα απο το Μονογραμμα του Ελυτη, με εκανε να συνειδητοποιησω πως τελικα οχι μονο η αναγκη για επικοινωνια σημερα ειναι μεγαλη, πως ολοι θελουν και λιγοι μπορουν, αλλα και πως δεν ειμαστε τελικα τοσοι λιγοι οσοι πιστευα που ακομη ασχολουμαστε με πραγματα ρομαντικα οπως η ποιηση, με την τεχνη, με τον πολιτισμο, με τους ανθρωπους γυρω μας. Τα σχολια και η επεκταση του θεματος δικα σας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα