Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009


Ανώριμοι κι αθώοι

Μάτια κλειστά ερμητικά σε ότι κάνει διάφορα

Μυαλά που ωρίμασαν πολύ, σαπίσαν και βρωμάνε

Ξενίζει η αθωότητα σε έναν κόσμο ένοχο

Μαζεύτηκαν οι ένοχοι και μας λοξοκοιτάνε

Πονάει η αγάπη μόνη της μέσα σ’ αυτό το πλήθος

Στενέψανε τα όρια, oι καρδιές τους δε χτυπάνε

Κουρνιάζει μες τα μάτια μας ζητώντας καταφύγιο

από τα ώριμα μυαλά ενόχων που κοιτάνε

Τρομάζουν οι ώριμοι μπροστά σε όσα διαφέρουν

Τρομάζει η ενοχή μπροστά στα μάτια μας τ’ αθώα

Τρομάζει η ωριμότητα κι οι ένοχοι φωνάζουν

Φοβούνται των αθώων μια προσέλευση αθρόα

Σοκάρονται οι ώριμοι μπροστά σε αθώους έρωτες

Σοκάρεται το ίδιο με ότι κάνει διαφορά

Κολλήσανε οι ώριμοι στο ίδιο εδώ και αιώνες

Προς τα πίσω περπατάνε πια μα δεν κοιτάν μπροστά

Σοκάρονται τα μάτια τα κλειστά μ’ ένα φιλί

Δεν έχουν συνηθίσει στην αγάπη δυο ανθρώπων

Τα ίδια μάτια που αντικρίζουν φόνους εγκλήματα κι οργή

νιώθουν απέχθεια και κλείνουν με μια αγκαλιά δύο αθώων

Οι ώριμοι οι ένοχοι φωνάζουν δυνατά

καταδικάζοντας αθώους σαν απειλή για τα παιδιά

Δεν τους πειράζει αυτού του κόσμου η βρωμιά κι η διαφθορά

Απειλή πάντα θα είναι ότι κάνει διαφορά

Είμαι κι εγώ μια απειλή για τα παιδιά σας

γιατί δε μοιάζω με τα σάπια τα μυαλά σας

Είμαι ανώριμη κι αθώα και διαφέρω

γι’ αυτό παλεύοντας ως τώρα υποφέρω

2 σχόλια:

panos είπε...

Παρατηρώ(είμαι παρατηρητικός τελικά! :P ) ότι όλα σου τα ποιηματάκια είναι εμπνευσμένα από τα "κακά"(για άλλους όχι!!) που υπάρχουν..από την ανάγκη(για αλλαγή..),το παράπονο και την αγανάκτηση που σε κατέχει(ξέρω δεν είναι η σωστή λέξη)!!

Μου θύμισες τις κλασσικές σκηνές βίας που δείχνουν οι τηλεοράσεις που κανείς δεν παραπονιέται ενώ μόλις δείξουν κανά φιλί κτλ γίνεται πανικός!! :D

logos_en_drasei είπε...

Nai den exeis katholoy adiko...prosopika kai mi viomata efthinontai gi ayto. Exo kai pio oydetera alla einai pio liga..

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα