Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009



ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ


Καταρχήν χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη... Και αμέσως μετά από τη στάυρωση και την Ανάσταση ακολουθεί η σημερινή μαύρη επέτειος της χούντας που οδήγησε κάποτε τη χώρα στο σταυρό...η οποία χώρα βέβαια δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως μετά από εκείνη τη σκοτεινή σελίδα της ιστορίας αναστήθηκε στ' αλήθεια. Θα μου πει κανείς βέβαια να μη γίνομαι αχάριστη και να εκτιμώ την ελευθερία που μου επιτρέπει η σημερινή εποχή να έχω. Θα μου πει κανείς πως τότε δε θα μπορούσα καν να γράφω αυτά που τώρα τολμάω εκ του ασφαλούς να δηλώνω σε όσους περισσότερους μπορώ...και απο μια άποψη φυσικά θα έχει δίκιο. Δυστυχώς όμως η δική μου αίσθηση είναι πως κάτω από αυτην την ελευθερία που έχουμε σε μεγάλο συγκριτικά με παλιότερες εποχές βαθμό υποβόσκει ακόμη και σήμερα μια καλά κεκαλυμμένη λογοκρισία σε σκέψεις, πράξεις και εκφράσεις που μπορεί να παρατηρηθεί σε μικρά ή μεγάλα καθημερινά γεγονότα είτε σ' εμάς τους ίδιους είτε σε κάποιον άλλον. Και ακριβώς επειδή υποβόσκει είναι πιο δύσκολο να την αντιμετωπίσει κανείς. Δεν υπάρχει πια ένας "εχθρός" με σάρκα και οστά, δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στο οποίο καλούμαστε να σταθούμε απέναντι και να το κοιτάξουμε στα μάτια. Υπάρχει ένα ολόκληρο σαθρό σύστημα καλά καμουφλαρισμένο σε δημοκρατία που μας έχει γίνει συνήθεια. Που έχει μπει στις ζωές μας τόσο ύπουλα και με τέτοιον μεθοδικό τρόπο που πλέον ξέρουμε όλοι πως κάτι μας φταίει αλλά δεν ξέρουμε πως να το ονομάσουμε αφου δεν μπορούμε να το πούμε ούτε χούντα, ούτε δικτατορία ούτε φασισμό...Και μπορεί κάποιος να σκεφτεί: "μα τι ακριβώς μου φταίει αφού δε μου απαγορεύει κανείς να πω ή να κάνω αυτό που θέλω..". Πως ονομάζεται όμως μια κατάσταση κατα την οποία δε θα σου πει κανείς μην κάνεις ή μην πιστεύεις το ένα ή το άλλο ευθέως, αλλά θα σου δώσει να καταλάβεις πως και να το πιστεύεις δεν πρέπει να το κάνεις πράξη απροκάλυπτα γιατί θα υπάρξουν δυσκολίες σε τομείς της ζωής σου όπως στον εργασιακό σου χώρο ή στο σχολείο...Πώς ονομάζεται μια κατάσταση κατα την οποία συναντάς γύρω σου φασιστικές συμπεριφορές, οπώς ήδη έχουμε συζητήσει με αφορμή ένα προηγούμενο κείμενο, από ανθρώπους που παρόλαυτά αυτοαποκαλούνται δημοκράτες; Και για να κλείσω κάπου εδώ θα πω πως είμαι σίγουρα τυχερή που ζω σε μια εποχή ελεύθερη και μπορώ να μιλάω ελεύθερα σε αντίθεση με παλιές επικρατούσες συνθήκες. Μια μέρα όμως σαν τη σημερινή που κάποιοι είτε νέοι είτε μεγαλύτεροι εξακολουθούν να νοσταλγούν τις μέρες τις χούντας για δικούς τους ανεξήγητους για τα δικά μου δεδομένα λόγους, εγώ γιορτάζω το όνειρό μου για ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία στο μέλλον, για αυθεντική ελευθερία χωρίς μελανά σημεία, χωρίς ούτε καν υποβόσκοντα δείγματα λογοκρισίας σε σκέψη και έκφραση, για μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα