Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 25 Απριλίου 2009




ΠΕΡΙ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ...

Τις τελευταιες μερες με αφορμη τον αντικαπνιστικο νομο που υποτιθεται οτι θα ισχυσει απο το καλοκαιρι και στη χωρα μας, διαβαζω πολυ συχνα στα περιοδικα αποψεις και δημοσκοπησεις σχετικα με αυτο το θεμα. Φυσικα, χωρις να θελω να φανω απαισιοδοξη, θα με εξεπληττε παρα πολυ αν διαπιστωνα πως ο νομος εφαρμοζεται, και αυτο γιατι ζω στη χωρα των θεριακληδων, του "αρπακολλα", της "μπινιας" και των "παραθυρων". Το πρωτο "παραθυρακι" απ' ο,τι εμαθα για του λογου το αληθες εχει ηδη κανει την εμφανιση του και συμφωνα με αυτο ο νομος θα ισχυει σε μαγαζια των 60 τετραγωνικων και ανω, πραγμα που, κατα τη γνωμη μου, θα αποτελεσει "πατημα" και για τους υπολοιπους καταστηματαρχες που σιγουρα θα διαμαρτυρηθουν γι' αυτη τη διακριση, με αποτελεσμα να βρεθει η αφορμη που χρειαζεται ωστε να μην ισχυσει εν τελει πουθενα. Εκτος φυσικα απο το οτι ειναι παραλογη οπως και να 'χει η εξαιρεση των μικρων χωρων, μιας και εκει υπαρχει μεγαλυτερο προβλημα. Οι αποψεις ορισμενων καπνιστων δε, με εχουν κανει εξω φρενων κι αυτο γιατι στα δικα μου τουλαχιστον ματια φανταζουν τουλαχιστον παραλογες. Υποστηριζουν πως η απαγορευση του καπνισματος στους κλειστους χωρους ειναι ρατσιστικη απεναντι τους και ξαφνικα θυμουνται να φερουν στο προσκηνιο τον πολιτισμο, ο οποιος απαιτει ιση αντιμετωπιση απεναντι σε ολους. Το ποσο συμφεροντολογικη ειναι η επικλιση του πολιτισμου μιας χωρας στη συγκεκριμενη περιπτωση ειναι τοσο εμφανες που δε θα μπω καν στον κοπο να το σχολιασω. Ως μη καπνιζοντας και αντικαπνιστης ομως εξισταμαι! Δεν μπορω να καταλαβω με ποια λογικη ειμαι εγω και η εκαστοτε Ελλη υποχρεωμενη να υφισταμαι τον "καρκινο" του καθενος και να βαζω μεσα μου ετσιθελικα τον καπνο ενος ολοκληρου μαγαζιου που μου επιβαλλεται κανοντας χρηση του φασισμου της πλειοψηφιας και μαλιστα σε ενα θεμα που σχετιζεται με την υγεια! Το οτι σεβομαι την επιλογη του καθενος να καπνιζει και να γεμιζει τα πνευμονια του με πισσες και νικοτινες δε σημαινει οτι ειμαι υποχρεωμενη να δεχομαι στο δικο μου σωμα τις οποιες μικρες η μεγαλες σηνεπειες. Το τι επιλεγει να κανει ο καθενας στον εαυτο του ειναι καθαρα δικο του θεμα και δε θα διανοουμουν καν να εκφρασω αποψη διχως να μου ζητηθει, αν δεν ειχε αντικτυπο και σ' εμενα την ιδια. Δεν μπορω λοιπον να καταλαβω ποιος ειναι τελικα αυτος που υφισταται ρατσισμο οταν τοσα χρονια ειμαι καπνιστρια διχως να το θελω καθε φορα που βρισκομαι σε καφετεριες, μπαρ και κλαμπ και καταληγω με ρουχα καπνισμενα, μαλλια που βρομοκοπανε τσιγαριλα, ματια που τσουζουν και δακρυζουν συνεχως και με αερα επιφορτισμενο με τον καπνο δεκαδων ανθρωπων που αδιαφορουν πληρως για μενα αφου ειμαι ισως η μονη μαζι με αλλους δυο τρεις πιου δεν καπνιζουν σε ενα ολοκληρο μαγαζι. Η λογικη του παραλογου δεν επιδεικνυει πολιτισμο οταν εφαρμοζεται μονο και μονο επειδη την ασπαζεται η πλειοψηφια. Στο σπιτι σου και σε χωρους οπου δεν επηρεαζομαι κανε ο,τι θελεις και πρωτη εγω θα σου πω μη δινεις πουθενα λογαριασμο. Αλλα οχι και να μας καβαλησει το παραλογο κι ολους εμας που δεν το εχουμε επιλεξει!! Οσο για τους πιο διαλακτικους που προτεινουν χωρους καπνιστων και μη, νομιζω πως χρονια τωρα εχει αποδειχτει το ποσο ανεφαρμοστο ειναι κατι τετοιο. Οταν 9 στα 10 ατομα της παρεας καπνιζουν ο ενας θα υποχρεωθει να ακολουθησει τους υπολοιπους και οταν η πλειοψηφια του γενικοτερου πλυθησμου καπνιζει τοτε οι χωροι αυτοι θα φιλοξενουν δυστυχως δυο παρεες το πολυ, σε ενα μαγαζι που κατα τα αλλα μπορει να σφυζει απο ζωη, με αποτελεσμα αν επιλεξεις να καθισεις εκει να αισθανθεις απομονωμενος ενω βγηκες για να δεις κοσμο και να διασκεδασεις με ανθρωπους γυρω σου. Δεν καταλαβαινω λοιπον ξαφνικα για ποιον ρατσισμο μιλανε ορισμενοι καπνιστες...Απλως δεν καταλαβαινω...

1 σχόλιο:

logos_en_drasei είπε...

Καπου ακουσα πως τελικα ο νομος θα ειναι προαιρετικος...μαλιστα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα