Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009



Ελλας: Ενα τεραστιο μ...αντρι!

Παιρνοντας ως αφορμη το περιστατικο με την Εφη Θωδη, αν το ακουσατε, θα εκφρασω ξανα τις χιλιες δυο αποριες μου, περιπου με τον τροπο που τα μικρα παιδακια ρωτανε συνεχως "γιατι". Επιασα λοιπον τον εαυτο μου για ακομη μια φορα ανοιγοντας την τηλεοραση, πραγμα που κανω ολο και σπανιοτερα πλεον ειδικα στις επικινδυνες ζωνες οπως οι μεσημεριανες, να κοιταζει αποσβολωμενος την καταντια μιας ολοκληρης χωρας που εχει φτασει στο σημειο να γινεται αντιληπτη ακομη και μεσα απο την κατασταση της Εφης Θωδη! Πραγματικα, χωρις να προκειται για καινουργιο φαινομενο, ειναι ωστοσο εξωφρενικη η τεραστια κατρακυλα που εχουμε παρει... Διοτι ποιος ανθρωπος καθεται και απολαμβανει εκπομπες που πατανε στις οποιες ιδιαιτεροτητες αλλων ανθρωπων προκειμενου να κανουν νουμερα; Ποιος λογικος ανθρωπος νιωθει οτι αυτο ειναι ψυχαγωγια η εστω διασκεδαση; Τι σημαινει για την παιδεια μιας χωρας οταν τελικα τετοιου ειδους εκπομπες πετυχαινουν το στοχο τους και κανουν υψηλες θεαματικοτητες; Τι δειχνει για την ιδιοσυγκρασια ενος λαου το γεγονος οτι τη βρισκει να καθεται μπροστα στο μαυρο κουτι και να βλεπει τον καθε τυχαρπαστο πανελιστα με την καθε αποτυχημενη καρακατιναρα να σχολιαζουν με τον αθλιοτερο και τον πιο γλοιωδη τροπο ειτε αλλους ομοιους τους, ειτε ατομα που στην πραγματικοτητα χρειαζονται μαλλον βοηθεια παρα δημοσιοτητα; Τι ειδους λαος ρε παιδια ειναι αυτος; Και οπως πολυ σωστα ειπε στη Ζουγκλα που πετυχα χτες τυχαια, ο Κανακης: γιατι το ΕΣΡ ξερει και παρεμβαινει σε σκηνες με φιλιά ή οταν "θιγεται" καποιος πολιτικος ενω σε τετοια θεματα, που φυσικα δε θα ηταν καν αναγκη να παρεμβει για να μην υπαρχουν υπο φυσιολογικες συνθηκες, κανει την παπια; Και ξαναλεω: Τι δειχνουν ολα αυτα για εναν λαο; Για το επιπεδο του, την καλλιεργεια του, την παιδεια του οπως ηδη ειπα; Και τι συμβαινει σε εναν λαο οπου απατεωνες αυτοονομαζονται παπαδες και δρουν ανενοχλητοι εκμεταλλευομενοι αγραμματους η και ηλιθιους (μιας και δεν ειναι αναγκη κανεις να ειναι αμορφωτος για να πεσει θυμα τετοιας απατης, υπαρχουν και οι απλως ηλιθιοι), πουλωντας ψυχικη γιατρεια με το κιλο; Τι σημαινει για μια χωρα οταν σε τετοια φαινομενα δεν παρεμβαινει κανεις και μαλιστα ακουγεται πως καποιοι στηριζουν τετοιου ειδους καθικια; ΤΙ αραγε συμβαινει σ'αυτο το τεραστιο μαλακοχωρι που ονομαζεται Ελλαδα; Και για να μην παρεξηγηθω θα ηθελα να τονισω πως δεν εχω τιποτε με τους ανθρωπους που ζουνε στα χωρια, ουτε αναφερομαι σε αυτους οταν μιλαω για συνηθειες που θυμιζουν ενα τεραστιο χωριο. Αλλωστε φτανει και με αυτο το κομπλεξ του πρωτευουσιανου που εχουν καποιοι. Αλλο, όμως, να ειναι κανεις χωρικος κι αλλο να κυλαει η βλαχια και η κουτοπονηρια στο αιμα του. Αλλο να ειναι αμορφωτος, που κι αυτο φυσικα δεν ειναι ευχαριστο ουτε σωστο να συμβαινει, αλλο να μην εχει ιχνος παιδειας και πνευματικου επιπεδου. Κι οπως και να το κανουμε οταν τα ποσοστα της αγραμματοσυνης η της κατινιας η απλως της τεραστιας μαλακιας σε μια χωρα ειναι τοσο μεγαλα τελικα, δεν ειναι και για να καμαρωνει κανεις... Ας μου πει λοιπον καποιος, πως ονομαζεται ενας λαος που απαρτιζεται απο ανθρωπους των οποιων η καταντια μπορει να φανει ακομη και μεσα απο το γεγονος οτι η Εφη Θωδη εχασε την ψυχικη υγεια της οπως λενε;;;; Θα μου πει βεβαια κανεις μα εκουσια εκανε ο,τι εκανε. Κι εγω απλως θα αναρωτηθω..αραγε τη λεξη εκουσια μπορουμε να τη χρησιμοποιησουμε για ενα τετραχρονο παιδι; Με αυτο το παραδειγμα, ισως λιγο ακραιο ίσως και οχι, θελω να πω οτι σε τετοιες "εκουσιες" πραξεις μονο καποιοι που υπακουν στους νομους του κανιβαλισμου θα μπορουσαν να βασιστουν για να βγαλουν το κατα τα αλλα "τιμιο" ψωμι τους. Εκμεταλλευομενοι στην ουσια και τη μεριδα οσων εκουσια εξευτελιζονται, αλλα και την αλλη μεριδα που θρέφεται απο αυτο το κουτοχορτο του εξευτελισμου καθημερινα και το ονομαζει διασκεδαση.Ακομη και μεσα απο αυτο το περιστατικο λοιπον μπορει να φανει η καταντια μιας χωρας...!!!! Διοτι ειναι το μονο ευκολο κανεις να κοροιδεψει την εκαστοτε Εφη Θωδη...Τι θα πει ομως και για το τεραστιο ποσοστο των Ελληνων που παρακολουθει τετοιες προσωπικοτητες να γινονται θυραμα στα κοπαδια των τηλεανθρωπαριων και βρισκει το θεαμα αρκετα ενδιαφερον η διασκεδαστικο; Ελπιζω να δειτε το τεραστιο δασος πισω απο αυτο το μικρο δεντρο και να μου λυσετε την απορια σχετικα με το τι δεν παει καλα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα