Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009


ΜΙΑ ΨΥΧΗ

Σα βιβλίο σκονισμένο που ‘χει χρόνια ν’ ανοιχτεί
στέκεται πάνω στο ράφι μια αδιάβαστη ψυχή
Ποιος τη μάλωσε και τώρα δε μιλάει και φοβάται;
Έχει αφήσει να την πνίγει τόση σκόνη και λυπάται
Ποιος την τρόμαξε και κλαίει μόνη τώρα στα βουβά;
Τόσα χρόνια που κρυβόταν και δεν έβγαζε μιλιά,
δεν την άφησαν να ζήσει, δε μεγάλωσε από τότε
μα τα σφάλματα των άλλων τα ακούει πότε πότε
Δεν την άφησαν για όνειρα ποτέ να ψιθυρίσει
κι έκαναν ότι μπορούσαν η ψυχή να τους μισήσει
Όλοι νόμιζαν πως πάντα θα ‘ναι αμέτοχη και μόνη
Πως περνάει ο καιρός και αδύναμη θα λιώνει
Όλοι ξέχασαν πως κάποτε την είχανε πληγώσει
και νομίζαν από ‘κείνη ότι έχουν πια γλιτώσει
Ο καιρός αργά κυλούσε και γι’ αυτήν αδιαφορούσαν
Η ψυχή απλά κοιτούσε κι άκουγε όταν μιλούσαν
Ήρθε όμως κάποια μέρα που ακούστηκε η φωνή της
κι έβγαλε τότε στη φόρα όσους κλέψαν τη ζωή της
Τίποτε όρθιο δεν άφησε η ήσυχη ψυχή
και τη μέρα που σας λέω τη δική μου είχε μορφή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα