Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009







Νερό και φωτιά
Εγώ έσκαβα το χώμα με τα χέρια μου
για να ξεθάψω τα κομμάτια της ψυχής μου
Εγώ άναβα φωτιές στο πεπρωμένο μου
κι εκτός πορείας πολεμούσα την αυτοκαταστροφή μου
Εγώ φτιαγμένη με νερό είμαι και φωτιά
Μια αντίφαση ως το κόκαλο κι έτσι θα παραμείνω
Γιατί τα δάκρυα, μου έδιναν φτερά
και η φωνή μου απαντούσε στους τρελούς «εδώ θα μείνω!»
Εγώ τα έβαλα με γη και ουρανό
κι όταν γελούσα η καρδιά ψυχορραγούσε
Πίναν τα καθίκια από το χέρι μου νερό
και για καιρό από τα δόντια τους το χέρι μου πονούσε
Εγώ στάθηκα απέναντι κι από τον εαυτό μου
Τις σπίθες των ματιών μου τις έκανα φωτιές
Εγώ δεν παγιδεύτηκα ούτε απ’ τ’ όνειρό μου
Γκρέμιζα τοίχους κι ελευθέρωνα αγέννητες ευχές
Πνεύμα ελεύθερο, ασυμβίβαστο και άγριο
Όπου έβλεπα ουρανό, ορμούσα να τον φτάσω
Φωτιά η ψυχή μου, το μυαλό, φωτιά έβαζα στο αύριο
Τη ζωή σαν το νερό έτρεχα να προφτάσω
Εγώ στα χέρια μου έχω ακόμη λίγο χώμα απ’ το χτες
να το προσφέρω στους προδότες να φυτέψουν αυταπάτες
Είναι από τότε που έσκαβα και ξέθαβα καρδιές
Τότε που γύρευα αιώνιους έρωτες και αγάπες
Αλλοπαρμένη μ’ έλεγαν οι άσπονδοι μου φίλοι
γιατί τον ουρανό στόχο τον είχα βάλει
Σε όσους με διέλυσαν εύχομαι καλή τύχη
Εγώ έχω πάρει φόρα και κανείς τους δε με φτάνει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα