Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Ο μετανάστης είναι στην ουσία μια μη ύπαρξη που η στατιστική τοποθετεί στη σφαίρα της απειλήςΟι μέχρι τώρα αντιρατσιστικές και φιλομεταναστευτικές πολιτικές ΔΕΝ στάθηκαν ικανές να αναχαιτίσουν ούτε το ρατσισμό, ούτε την ξενοφοβία. Στο ζοφερό σημερινό σκηνικό, ο μετανάστης παίζει καθοριστικό ρόλο. Η διάλυση των μηχανισμών ενσωμάτωσης- αφομοίωσης και η προσπάθεια αντικατάστασής τους από ένα διαρκώς αυξανόμενο αριθμό Μ.Κ.Ο., διευρύνει τα όρια της συναίνεσης, παράλληλα όμως θέτει και την αντίσταση σε νέο πλαίσιο. Οι πολιτικές της ευαισθησίας παίρνουν θέση δίπλα στο ρεαλισμό του κυβερνητισμού.Στόχος πρέπει να είναι η συγκρότηση κινηματικών κινήσεων, με τους μετανάστες κι όχι για τους μετανάστες, στο δρόμο για τα σύνορα, που η εξουσία οπλίζει το διαχωρισμό. Το μήνυμα είναι με τους μετανάστες κι όχι για, στη βάση όμως ενός κοινού νήματος : αυτού της καταπίεσης. Είναι το ίδιο νήμα που μας συνδέει με τους τρομονόμους, τους κουκουλονόμους, τις κάμερες, τον έλεγχο του D.N.A., της άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου κι άλλων ρυθμίσεων ελέγχου και καταστολής. Είναι το ίδιο νήμα που μας συνδέει απέναντι στα αφεντικά, απέναντι στο κόσμο της αλλοτρίωσης και της αποξένωσης. Απέναντι στο κόσμο του καπιταλισμού. Αν αυτό το νήμα μένει σε δεύτερη μοίρα απέναντι σε διαφορές, είτε εθνολογικές, είτε θρησκευτικές, είτε ακόμα και πολιτισμικές, δημιουργούνται οι όροι για την επικράτηση της ακροδεξιάς λογικής. Κανείς δε μπορεί πλέον να κινείται στη βάση της εκπροσώπησης, ούτε στην αδιέξοδη λογική των «ξένων χρήσιμων» που πρέπει απλώς να διεκδικούν ό,τι και οι άλλοι εργάτες. Το κοινό νήμα που συνδέει τους μετανάστες με εμάς, μπορεί να ξεκινάει από την ταξική ενότητα αλλά η στέρηση της ελευθερίας, οι σχέσεις κυριαρχίας, η εξουσία η ίδια, είναι που αναπαράγει το διαφορισμό και την ανισότητα.Κατά τους δύο προηγούμενους αιώνες, η πρόοδος και η βιολογία επέβαλαν ως φυσικό νόμο τη δημιουργία εθνικών συνειδήσεων που είχαν ως στόχο την ομογενοποίηση του χώρου μέσα στον οποίο κάθε κράτος επέβαλλε την πρωταρχική του συσσώρευση αλλά και το πλαίσιο κυριαρχίας. Είναι σαφές ότι απέναντι σε αυτό οφείλαμε να αναδείξουμε τον μη αυθύπαρκτο χαρακτήρα των εθνών, να δείξουμε ότι το έθνος είναι δημιούργημα ιδιαίτερων κοινωνικών συνθηκών, αλλαγών στο τρόπο παραγωγής, συγκρούσεων. Είναι μια καθόλα ενεργή ταυτότητα αλλά όχι ένας φυσικός νόμος. Η ύπαρξη εθνικής ταυτότητας για μια κοινωνία δεν είναι ούτε αυτονόητη, ούτε σύμφυτη με τη φύση του κόσμου. Ακριβώς εκεί βρίσκεται ο διαχωρισμός που στηρίζεται στο θεσμικό ορισμό του έθνους-κράτους που προτάσσει το αίμα και τη γη και όχι το άτομο φορέα δικαιωμάτων και ελευθεριών.Ιδιαίτερα για την Ελλάδα, το κράτος ομογενοποιήθηκε με βάση τη θρησκεία και την καταστροφή της διαφορετικότητας. Το «πας μη Έλλην βάρβαρος» επανεισάγεται ως ανακουφιστική κραυγή ετεροπροσδιορισμού. Η ταυτόχρονη, χωρίς όρια, εκμετάλλευση του μετανάστη με τη συνεχή απολογία του για όλα τα δεινά της κοινωνίας, συνθέτουν ένα πολύ επικίνδυνο ρατσιστικό καμβά. Η Ελλάδα συνέβαλε τα μέγιστα στην πολιτική απόφαση του συμβουλίου της Ευρώπης, για την δημιουργία κοινού σώματος λιμενοφυλακής και για τον προχωρημένο διάλογο για τη δημιουργία σώματος άμεσης επέμβασης στα σύνορα των κρατών-μελών. Αυτό βέβαια πατάει πάνω στην έντονη συντηρητικοποίηση των μεσαίων στρωμάτων, που με βάση την πίεση που τους ασκείται, επανακαθορίζουν την ταυτότητά τους με βάση τη διευρυνόμενη ανασφάλεια και κυρίως με βάση ενός νέου φοβικού συνδρόμου. Ο δρόμος προς το σημερινό ολοκληρωτικό ρατσισμό ήταν ήδη στρωμένος από μια τεράστια εκστρατεία αφομοίωσης, καθορισμού και απαξίωσης των άλλων πολιτισμών. Μια κοινωνία ανασφαλής σε όλες τις εκφάνσεις τις αναζητά άλλοθι και γίνεται η στέρεα βάση της κοινωνικής ακροδεξιάς.συνεχεια του κειμενου εδω:http://www.facebook.com/topic.php?uid=40348792422&topic=9467ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ
πηγη:ομαδα facebook Στους δρομους

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα