Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009





Ωραια μας τα αναλυσατε ετυμολογικα και σημασιολογικα κυριε Πλευρη κσι ευχαριστουμε γι' αυτο. Και οι λεξεις ειναι ανθρωπινα κατασκευασματα και χρησιμοποιουνται κατα πως συμφερει τον καθενα μιας και πολλες απο αυτες εχουν εννοιες ρευστες ειτε λογω κακης χρησης τους ειτε απο τη φυση τους. Το θεμα λοιπον περα απο τις λεξεις ειναι το εξης: Τι μας καθιστα ανωτερους οπως ισχυριζεστε; Αν παιρναμε μωρα ελληνοπουλα και τα αφηναμε μονα τους σε καποιο δασος, σε καποια ζουγκλα η σε καποιο μερος με συνθηκες αθλιες απο καθε αποψη πως ειστε τοσο σιγουρος οτι δε θα μεγαλωναν με τροπο που να θυμιζει τους γυφτους; Η ας πουμε αν μια οικογενεια ελληνων μεγαλωνε (απο μωρο) ενα παιδακι γυφτων, οπως τους λετε, ποιος μπορει να μας βεβαιωσει οτι εκεινο θα ειχε εμφυτες τις συνηθειες των υπολοιπων γυφτων κι ενω θα το εβαζαν να ζησει σε σπιτι ας πουμε, εκεινο ενστικτωδως θα αναζητουσε τσαντιρι να παει να μεινει και γονιδιακα θα αναζητουσε η θα υιοθετουσε τις συνηθειες των γυφτων; Σιγουρα λοιπον διαφερουμε σα φυλες αλλα κατα τη γνωμη μου αυτη η εμφυτη τοσο εντονη ανωτεροτητα μας δεν ξερω κατα ποσο ισχυει (τονιζω τη λεξη εμφυτη)...υπαρχουν και εννοιες οπως περιβαλλον και συνθηκες οι οποιες συμβαλλουν επισης αποφασιστικα στη διαμορφωση και την αναπτυξη ενος λαου...Σιγουρα δεν ησασταν εσεις εκεινος που χωρισε τους ανθρωπους σε μαυρους ασπρους κιτρινους αλλα σιγουρα ειστε αυτος που τους κολλαει ταμπελες του στυλ ανωτερος κατωτερος...γιατι σιγουρα εφοσον η φυση η ο Θεος (οπως κανεις το ονομαζει), οπως λετε μας εφτιαξε ολους τοτε θα θυμαστε νομιζω μιας και ειστε και Χριστιανος Ορθοδοξος, οτι πουθενα ο Θεος δεν αναφερει τη λεξη ανισοτητα μεταξυ των λαων (μιας και γι' αυτο μιλαμε). Μαλλον το αντιθετο θα ελεγα..ειχε αν θυμαστε μια αδυναμια στη λεξη ΙΣΟΤΗΤΑ. Εξαλλου και μεσα στους τοσο ανωτερους Ελληνες υπαρχουν γυφτοι στη νοοτροπια. Υπαρχουν και στη φυλη μας ανθρωποι κατωτερου πνευματικου επιπεδου κυριε Πλευρη, δε θελω να σας σοκαρω...Οπως ειμαι σιγουρη οτι υπαρχουν και στις υπολοιπες φυλες ανθρωποι ανωτερου πνευματικου επιπεδου. Απο κει και περα ειναι οπως ειπα και θεμα συνθηκων, περιβαλλοντος και ευκαιριων που ειτε συμβαλλουν ειτε με την απουσια τους διαμορφωνουν την αναπτυξη η μη ενος λαου. Αυτα ειναι τα δικα μου αφελη επιχειρηματα και νομιζω οτι δε συνθηματολογω απλα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα