Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 25 Απριλίου 2009




ΠΕΡΙ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ...

Τις τελευταιες μερες με αφορμη τον αντικαπνιστικο νομο που υποτιθεται οτι θα ισχυσει απο το καλοκαιρι και στη χωρα μας, διαβαζω πολυ συχνα στα περιοδικα αποψεις και δημοσκοπησεις σχετικα με αυτο το θεμα. Φυσικα, χωρις να θελω να φανω απαισιοδοξη, θα με εξεπληττε παρα πολυ αν διαπιστωνα πως ο νομος εφαρμοζεται, και αυτο γιατι ζω στη χωρα των θεριακληδων, του "αρπακολλα", της "μπινιας" και των "παραθυρων". Το πρωτο "παραθυρακι" απ' ο,τι εμαθα για του λογου το αληθες εχει ηδη κανει την εμφανιση του και συμφωνα με αυτο ο νομος θα ισχυει σε μαγαζια των 60 τετραγωνικων και ανω, πραγμα που, κατα τη γνωμη μου, θα αποτελεσει "πατημα" και για τους υπολοιπους καταστηματαρχες που σιγουρα θα διαμαρτυρηθουν γι' αυτη τη διακριση, με αποτελεσμα να βρεθει η αφορμη που χρειαζεται ωστε να μην ισχυσει εν τελει πουθενα. Εκτος φυσικα απο το οτι ειναι παραλογη οπως και να 'χει η εξαιρεση των μικρων χωρων, μιας και εκει υπαρχει μεγαλυτερο προβλημα. Οι αποψεις ορισμενων καπνιστων δε, με εχουν κανει εξω φρενων κι αυτο γιατι στα δικα μου τουλαχιστον ματια φανταζουν τουλαχιστον παραλογες. Υποστηριζουν πως η απαγορευση του καπνισματος στους κλειστους χωρους ειναι ρατσιστικη απεναντι τους και ξαφνικα θυμουνται να φερουν στο προσκηνιο τον πολιτισμο, ο οποιος απαιτει ιση αντιμετωπιση απεναντι σε ολους. Το ποσο συμφεροντολογικη ειναι η επικλιση του πολιτισμου μιας χωρας στη συγκεκριμενη περιπτωση ειναι τοσο εμφανες που δε θα μπω καν στον κοπο να το σχολιασω. Ως μη καπνιζοντας και αντικαπνιστης ομως εξισταμαι! Δεν μπορω να καταλαβω με ποια λογικη ειμαι εγω και η εκαστοτε Ελλη υποχρεωμενη να υφισταμαι τον "καρκινο" του καθενος και να βαζω μεσα μου ετσιθελικα τον καπνο ενος ολοκληρου μαγαζιου που μου επιβαλλεται κανοντας χρηση του φασισμου της πλειοψηφιας και μαλιστα σε ενα θεμα που σχετιζεται με την υγεια! Το οτι σεβομαι την επιλογη του καθενος να καπνιζει και να γεμιζει τα πνευμονια του με πισσες και νικοτινες δε σημαινει οτι ειμαι υποχρεωμενη να δεχομαι στο δικο μου σωμα τις οποιες μικρες η μεγαλες σηνεπειες. Το τι επιλεγει να κανει ο καθενας στον εαυτο του ειναι καθαρα δικο του θεμα και δε θα διανοουμουν καν να εκφρασω αποψη διχως να μου ζητηθει, αν δεν ειχε αντικτυπο και σ' εμενα την ιδια. Δεν μπορω λοιπον να καταλαβω ποιος ειναι τελικα αυτος που υφισταται ρατσισμο οταν τοσα χρονια ειμαι καπνιστρια διχως να το θελω καθε φορα που βρισκομαι σε καφετεριες, μπαρ και κλαμπ και καταληγω με ρουχα καπνισμενα, μαλλια που βρομοκοπανε τσιγαριλα, ματια που τσουζουν και δακρυζουν συνεχως και με αερα επιφορτισμενο με τον καπνο δεκαδων ανθρωπων που αδιαφορουν πληρως για μενα αφου ειμαι ισως η μονη μαζι με αλλους δυο τρεις πιου δεν καπνιζουν σε ενα ολοκληρο μαγαζι. Η λογικη του παραλογου δεν επιδεικνυει πολιτισμο οταν εφαρμοζεται μονο και μονο επειδη την ασπαζεται η πλειοψηφια. Στο σπιτι σου και σε χωρους οπου δεν επηρεαζομαι κανε ο,τι θελεις και πρωτη εγω θα σου πω μη δινεις πουθενα λογαριασμο. Αλλα οχι και να μας καβαλησει το παραλογο κι ολους εμας που δεν το εχουμε επιλεξει!! Οσο για τους πιο διαλακτικους που προτεινουν χωρους καπνιστων και μη, νομιζω πως χρονια τωρα εχει αποδειχτει το ποσο ανεφαρμοστο ειναι κατι τετοιο. Οταν 9 στα 10 ατομα της παρεας καπνιζουν ο ενας θα υποχρεωθει να ακολουθησει τους υπολοιπους και οταν η πλειοψηφια του γενικοτερου πλυθησμου καπνιζει τοτε οι χωροι αυτοι θα φιλοξενουν δυστυχως δυο παρεες το πολυ, σε ενα μαγαζι που κατα τα αλλα μπορει να σφυζει απο ζωη, με αποτελεσμα αν επιλεξεις να καθισεις εκει να αισθανθεις απομονωμενος ενω βγηκες για να δεις κοσμο και να διασκεδασεις με ανθρωπους γυρω σου. Δεν καταλαβαινω λοιπον ξαφνικα για ποιον ρατσισμο μιλανε ορισμενοι καπνιστες...Απλως δεν καταλαβαινω...
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009



ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ


Καταρχήν χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη... Και αμέσως μετά από τη στάυρωση και την Ανάσταση ακολουθεί η σημερινή μαύρη επέτειος της χούντας που οδήγησε κάποτε τη χώρα στο σταυρό...η οποία χώρα βέβαια δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως μετά από εκείνη τη σκοτεινή σελίδα της ιστορίας αναστήθηκε στ' αλήθεια. Θα μου πει κανείς βέβαια να μη γίνομαι αχάριστη και να εκτιμώ την ελευθερία που μου επιτρέπει η σημερινή εποχή να έχω. Θα μου πει κανείς πως τότε δε θα μπορούσα καν να γράφω αυτά που τώρα τολμάω εκ του ασφαλούς να δηλώνω σε όσους περισσότερους μπορώ...και απο μια άποψη φυσικά θα έχει δίκιο. Δυστυχώς όμως η δική μου αίσθηση είναι πως κάτω από αυτην την ελευθερία που έχουμε σε μεγάλο συγκριτικά με παλιότερες εποχές βαθμό υποβόσκει ακόμη και σήμερα μια καλά κεκαλυμμένη λογοκρισία σε σκέψεις, πράξεις και εκφράσεις που μπορεί να παρατηρηθεί σε μικρά ή μεγάλα καθημερινά γεγονότα είτε σ' εμάς τους ίδιους είτε σε κάποιον άλλον. Και ακριβώς επειδή υποβόσκει είναι πιο δύσκολο να την αντιμετωπίσει κανείς. Δεν υπάρχει πια ένας "εχθρός" με σάρκα και οστά, δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στο οποίο καλούμαστε να σταθούμε απέναντι και να το κοιτάξουμε στα μάτια. Υπάρχει ένα ολόκληρο σαθρό σύστημα καλά καμουφλαρισμένο σε δημοκρατία που μας έχει γίνει συνήθεια. Που έχει μπει στις ζωές μας τόσο ύπουλα και με τέτοιον μεθοδικό τρόπο που πλέον ξέρουμε όλοι πως κάτι μας φταίει αλλά δεν ξέρουμε πως να το ονομάσουμε αφου δεν μπορούμε να το πούμε ούτε χούντα, ούτε δικτατορία ούτε φασισμό...Και μπορεί κάποιος να σκεφτεί: "μα τι ακριβώς μου φταίει αφού δε μου απαγορεύει κανείς να πω ή να κάνω αυτό που θέλω..". Πως ονομάζεται όμως μια κατάσταση κατα την οποία δε θα σου πει κανείς μην κάνεις ή μην πιστεύεις το ένα ή το άλλο ευθέως, αλλά θα σου δώσει να καταλάβεις πως και να το πιστεύεις δεν πρέπει να το κάνεις πράξη απροκάλυπτα γιατί θα υπάρξουν δυσκολίες σε τομείς της ζωής σου όπως στον εργασιακό σου χώρο ή στο σχολείο...Πώς ονομάζεται μια κατάσταση κατα την οποία συναντάς γύρω σου φασιστικές συμπεριφορές, οπώς ήδη έχουμε συζητήσει με αφορμή ένα προηγούμενο κείμενο, από ανθρώπους που παρόλαυτά αυτοαποκαλούνται δημοκράτες; Και για να κλείσω κάπου εδώ θα πω πως είμαι σίγουρα τυχερή που ζω σε μια εποχή ελεύθερη και μπορώ να μιλάω ελεύθερα σε αντίθεση με παλιές επικρατούσες συνθήκες. Μια μέρα όμως σαν τη σημερινή που κάποιοι είτε νέοι είτε μεγαλύτεροι εξακολουθούν να νοσταλγούν τις μέρες τις χούντας για δικούς τους ανεξήγητους για τα δικά μου δεδομένα λόγους, εγώ γιορτάζω το όνειρό μου για ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία στο μέλλον, για αυθεντική ελευθερία χωρίς μελανά σημεία, χωρίς ούτε καν υποβόσκοντα δείγματα λογοκρισίας σε σκέψη και έκφραση, για μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!








Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009







Φρικιαστική βία κατά μίας γυναίκας: Μας αφορά όλες


Η γυναίκα από την Καλαμάτα είχε χέρια και πόδια την προηγούμενη βδομάδα, και σήμερα δεν έχει...... Το σώμα της το ίδιο δεν της ανήκει, είναι απίστευτο. Και το πόση δύναμη χρειάζεται για να χειριστείς ένα αλυσοπρίονο, πόσο μάλλον να κόψεις ΕΝΑ ΕΝΑ τα άκρα ενός ανθρώπου.. Δεν έγινε κατά λάθος, δεν έγινε χωρίς μίσος, και μια λογομαχία δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τόσο μίσος. Ο μισογυνισμός και η αντίληψη περί ιδιοκτησίας δε μπορεί παρά να είναι ο λόγος για να παρέμβει έτσι ένας άνθρωπος στο σώμα ενός άλλου. Και βέβαια, όπως γνωρίζουμε, ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ. - 12-4-09

Νέο φρικτό κακούργημα εναντίον μιας διαζευγμένης γυναίκας, από τον πρώην σύζυγό της. Της απέκοψε τα τέσσερα άκρα, και τώρα οι γιατροί κάνουν μεγάλες προσπάθειες πρώτον να την κρατήσουν στη ζωή, και δεύτερον να εξασφαλίσουν την επιτυχή συγκόλληση των μελών της και τη φυσική αποκατάστασή της. Την ώρα που ευχόμαστε το καλύτερο για τη ζωή και την αρτιμέλεια της άγνωστης σε εμάς γυναίκας από την Καλαμάτα, θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας με την ανάδειξη του πολιτικού χαρακτήρα αυτού του εγκλήματος που όχι μόνο δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό κάποιου διαταραγμένου πρώην συζύγου, αλλά αποτελεί μια ακραία εκδοχή της βίας κατά των γυναικών από τους «συντρόφους» τους, νυν ή πρώην. Κάθε χρόνο, σε επίπεδο ΕΕ, όπως γνωρίζουμε και στην Ελλάδα, χιλιάδες γυναίκες δολοφονούνται ή γίνεται απόπειρά δολοφονίας εναντίον τους από τον σύζυγο/σύντροφό τους, νυν ή πρώην ....αυτό πρέπει να σταματήσει.

Η βία αυτή εκπέμπεται από όλους τους πόρους της κοινωνίας, με βάση την πατριαρχική αντίληψη ότι η γυναίκα, ψυχή τε και σώματι, αποτελεί «ιδιοκτησία» του πατέρα ή συζύγου της, ενώ στην περίπτωση της πορνείας του μαστροπού ή του πελάτη της. Είναι αυτή η πλατιά διαδεδομένη και βαθιά εμπεδωμένη αντίληψη που, όσο κι αν έχει εκσυγχρονιστεί, οδηγεί στις πράξεις ελέγχου του πνεύματος, της προσωπικότητας, του σώματος των γυναικών, που σε συνηθισμένες περιπτώσεις οδηγεί σε διάφορες μορφές βίας ή βιασμού, ενώ σε ακραίες οδηγεί στον ακρωτηριασμό ή στο θάνατο.
Το πρόσφατο παράδειγμα της εγκληματικής επίθεσης εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα μπορεί να έχει αρκετές διαφορές, έχει όμως και μια βαθιά ομοιότητα στο γεγονός ότι πρέπει να παραμορφωθεί αυτό το πρόσωπο ή αυτό το σώμα που τόλμησε να διεκδικήσει την αξιοπρέπειά του είτε στο δημόσιο χώρο (συνδικαλισμός) είτε στον ιδιωτικό χώρο (διαζύγιο). Κι εδώ θυμηθήκαμε τον 27χρονο Φρατζή που τεμάχισε, έβαλε σε σακκούλες και πέταξε στα σκουπίδια το σώμα της 18χρονης συζύγου του, πριν 20 χρόνια, ενώ ο συζυγοκτόνος των Σερρών, καθηγητής που μάθαινε τα παιδιά γράμματα, πριν από δύο χρόνια σκότωσε και εξαφάνισε τη σύζυγό του, και μάλιστα αρχικά καταδικάστηκε σε ελαφριά, για το μέγεθος του κακουργήματος, ποινή.

Οι γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις απαιτούν:

-Διαπαιδαγώγηση από το σχολείο ακόμα για την ισότητα των δύο φύλων και το σεβασμό της προσωπικότητας των γυναικών.
-Απαγόρευση διαφημιστικών μηνυμάτων ή προγραμμάτων που αναπαράγουν τα σεξιστικά στερεότυπα και καλλιεργούν τη βία κατά των γυναικών.
-Αλλαγή του ισχύοντος νόμου 3500/06 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, σε νόμο για τη βία λόγω φύλου, με φιλοσοφία την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας των γυναικών.
-Υποδομές όπου θα προσφεύγουν οι γυναίκες που βιώνουν προβλήματα βίας στις σχέσεις τους, στην εργασία ή στην πορνεία για συμβουλές, νομική, ψυχολογική και οικονομική στήριξη σε περίπτωση βίας και διαζυγίου. Δημιουργία οικογενειακών δικαστηρίων.
-Επαναφορά του μοναδικού επωνύμου για τη γυναίκα, το οποίο καταργήθηκε με νομοθετική ρύθμιση το 2008.
-Πλήρη ιατρική φροντίδα, συνταξιοδότηση σε περίπτωση αναπηρίας, οικονομική στήριξη με ευθύνη της πολιτείας, για την γυναίκα και χορήγηση υπηκοότητας, αν το επιθυμεί, μαζί με τη στήριξη των ανήλικων παιδιών της. Διευκόλυνση της εισόδου και παραμονής των γονιών της στην Ελλάδα για όσο χρειαστεί.
-Τιμωρία του δράστη και του κάθε δράστη.

Η βία κατά των γυναικών ασκείται στον ιδιωτικό χώρο, στην εργασία, στο δρόμο, την ημέρα ή τη νύχτα, σε όλες τις ηλικίες, είναι γενικευμένη και δεν αποτελεί προσωπικό ζήτημα, αλλά καθαρά πολιτικό και κοινωνικό. Πολλές γυναίκες ζουν σε μία εμπόλεμη κατάσταση που βιώνουν ακρωτηριασμούς, βιασμούς, συστηματική άσκηση σωματικής βίας, εξευτελισμούς και δολοφονίες. Αυτός ο πόλεμος κατά των γυναικών πρέπει να σταματήσει. Απαιτείται κινητοποίηση αλληλεγγύης εκ μέρους του γυναικείου κινήματος όσο και κάθε γενικότερου κινήματος που θέλει να θεωρείται προοδευτικό.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ:
Δίκτυο Γυναικών Πάτρας
Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης
Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό Δίκτυο)
Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας
Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας
Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ

Αθήνα, 14-4-09 – Ερεσσού 12 - Αθήνα

Τετάρτη 15-4, έξω από το νοσοκομείο ΚΑΤ (Κηφισιά) όπου
και νοσηλεύεται, Κεντρική πύλη, διαμαρτυρία με συγκέντρωση, πανό,
ντουντούκες και νοίρασμα του φυλλαδίου.
Να προσπαθήσουμε να είμαστε εκεί, η αλληλεγγύη μας θα βοηθήσει την παθούσα και το στόχο μας για εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Aπο την ομαδα του facebook "στους δρομους" Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009




Γιατί;;;;

Ψέματα κι αλήθειες μπερδεμένα

Λόγια κρυφά, μύχιες σκέψεις, όλα τέλεια κρυμμένα.

Και πληγώνομαι, φωνάζω, νευριάζω

γιατί μου γίνανε τα μυστικά συνήθεια

αλλά ποτέ μου εγώ δε ζήτησα βοήθεια

Μπορεί να φταίω για όσα αισθάνομαι και κλαίω

Μπορεί να φταίω για όσα είπα κι όσα λέω

Γιατί δυο μάτια ανοιχτά έχω στην καρδιά

της λογικής όμως τα μάτια προτιμώ να ‘ναι κλειστά

Δε φοβάμαι κι ο εαυτός μου με τρομάζει

μα κάτι μέσα μου θολώνει και διστάζει

Στάχτη πριν γίνουν όλα γύρω μου και χώμα

κάτι υπάρχει που μ’ αναστατώνει ακόμα

Με κατηγόρησαν για λόγια που μου είπαν

Τον εαυτό μου δόλια έκλεψαν και φύγαν

Έμεινα άσκοπα τα λάθη να κοιτάζω

Βλέμμα απλανές κι εγώ ακίνητη τις σκέψεις μου μοιράζω.

Μια αμίλητη, απρόσιτη φιγούρα στη σκιά

Κάθομαι μόνη μου κι απρόσκλητα το δάκρυ μου κυλά

Κάποιοι με ρώτησαν γιατί μα δεν μπορούσα ν’ απαντήσω

Ήρθε η ώρα πρώτα η ίδια τον εαυτό μου να γνωρίσω

Το κακό είναι πως ξέρω πιο πολλά απ’ όσα πρέπει

και η καρδιά, μόνο ορισμένα να περάσουν επιτρέπει

Η δική μου ξεχειλίζει και χτυπάει με δυσκολία

Την πληγώνει περισσότερο απ’ όλα η αδικία

Η μόνιμη ερώτηση που πια με βασανίζει

είναι κι εμένα το γιατί που η ζωή δεν καθορίζει.

Κάτσε μόνος σου και ψάξε απαντήσεις κι εξηγήσεις

κι ο,τι βρεις πες και σε μένα, μήπως και με βοηθήσεις

Δε ζητάω όσα νιώθω κάπως να τα ονομάσω

δε μ’ αρέσουνε οι ταμπέλες, όλα θα τα δοκιμάσω

Θέλω όμως να μπορώ αυτό που νιώθω να εκφράζω

κι εμπόδια ανούσια μπροστά μου να μη βάζω

Γιατί φοβούνται οι άνθρωποι να αισθανθούν, να ζήσουν;

Με ψέματα τους εαυτούς τους προσπαθούν όλοι να πείσουν

Κρύβονται πίσω απ’ όνειρα που δεν ανακαλύπτουν

και που για ολόκληρη ζωή με δάκρυα καλύπτουν

Αγαπούν κι όμως το κρύβουν στης ψυχής τους τα σκοτάδια

Η αγάπη όμως ξεφεύγει σα δραπέτης κάποια βράδια

Τότε βασανιστήριο γίνεται κι εκδικείται

για όσον καιρό πιέζεται και δε διεκδικείται

Το συναίσθημα αυτό δε γνωρίζει κάποιες λέξεις

δεν ξέρει πρέπει τι θα πει, θέλει μαζί του να χορέψεις

Αν προσπαθείς ν’ αντισταθείς, αυτό θα ‘ναι το λάθος

και όχι αν παραδοθείς σ’ ένα μεγάλο πάθος

Άσχετα μάτια καρφωμένα στα δικά μου τα πιστεύω

κατακρίνουν κι επικρίνουν ο,τι σαν παιδί λατρεύω

Πονηρά μυαλά δικάζουν με τη ζήλια δικαστή μου.

Πόσο θα ‘θελαν να είχαν μια ειλικρίνεια δική μου

Το γιατί θα τριγυρίζει εφιάλτης στο μυαλό μου

και όλα τ’ ανεκπλήρωτα στοιχειώνουν τ’ όνειρό μου

Στο κορμί μου αίμα βαμμένο απ’ το κόκκινο του πάθους

Πόσο θα ‘θελα να ζούσα την αγνότητα ενός «λάθους»

Το γιατί μέσα μου υπάρχει και ανάβει πυρκαγιές

Οι ματιές μου με τα δάκρυα φουντώνουν τις φωτιές

Ένα γιατί μπορεί να γίνει εμπρηστής με το ένστικτο μου

Παρορμητικά φυλάω ο,τι έμεινε δικό μου

Ένα γιατί απωθημένο προσωποποιείται πάλι

κι έρχεται να με κεράσει κόκκινο κρασί και ζάλη

Κι έτσι λέω όσα ήθελα απ’ αυτούς να προστατέψω

κι όλα όσα αισθάνθηκα θα διακινδυνέψω

Το παιδιάστικο γιατί, για όλα εκείνο φταίει

κι ένα μικρό αθώο παιδί που το προφέρει κλαίει

Ένα παιδί που την ψυχή μου έχει ακόμη αγκαλιά

και μέσα του βαθιά χτυπά η δική μου η καρδιά

Τυφλά εμπιστεύεται, πληγώνεται κι ακόμα επιμένει

Νόστος κι άλγος η συγκίνηση είναι μεταμορφωμένη

Προτίμησε και διάλεξε εύκολα να πιστεύει

ν’ αγαπάει και να δίνεται, τίποτε ας μην παίρνει

Άχρηστα όλα γύρω του κι αν είναι, όταν τ’ αγγίζει

αυτό τα κάνει χρήσιμα, αξία τους χαρίζει

Κι εγώ πιστεύω σ’ εκείνο το μικρό αθώο παιδί

με τα μεγάλα μπλε του μάτια που κυνηγάνε τη στιγμή

Όταν θολώνουν απ’ το μαγικό νερό που λέμε δάκρυ

τότε σημαίνει πως η αλήθεια μες στη σκέψη του είναι κάτι

Αναμνήσεις μασκαράδες μου γελάν ειρωνικά

Απ’ το χέρι μ’ έχουν πιάσει, με τραβάνε βιαστικά

Παρελθόν παρόν και μέλλον συναντήσαν το γιατί

Τα πρόσωπα όλα γίναν ένα και μου ξύνουν την πληγή

Πληγή που εκείνα μου ανοίξαν στην καρδιά

κι αιμόφυρτη μ’ αφήσαν στης ζωής μου τα σκαλιά

Με πλανέψαν οι σειρήνες η αλλιώς οι αναμνήσεις

Για όσα λέω και πιστεύω, εαυτέ μη με μισήσεις

Απόψε αν ξυπνήσεις και με δεις πάλι μπροστά σου

προσευχή κάνω για σένα μήπως με βρεις στα όνειρά σου

Ίσως τότε καταλάβεις πως ο φόβος είναι λίγος

κι αν στ’ αλήθεια αγαπάς, θα το νιώσεις μ’ ένα ρίγος

Εμένα προσπαθήσαν σε κλουβί να με κρατήσουν

και με λόγια το χρυσώναν για να με παραπλανήσουν

Το μικρό αθώο παιδί όμως μες στους λυγμούς φωνάζει

ακόμη αυτό το άδικο γιατί που το τρομάζει

Γι’ αυτό κι εγώ τους ξέφυγα, σα σκόνη βγήκα έξω

Μπορεί να διαλύθηκα, μ’ αυτό θα το αντέξω

Φαντάσου, λέω, εαυτέ κι εσύ αν με προδώσεις

το αναπάντητο γιατί μόνος σου θα σκοτώσεις

Σε ξέρω όμως καλά και τη χαρά δε θα τους δώσεις

Το αναπάντητο γιατί εσύ θα το γλιτώσεις

Ζωντανό βάλτο μπροστά σου κοίταξέ το μες στα μάτια

Τρόμαξέ το, απάντησέ το, κάνε το χίλια κομμάτια

Δώσε του μία ευκαιρία από άδικο γιατί

σε αλήθεια όλο χρώματα να μεταμορφωθεί

Κι ένα χαμόγελο στα μπλε μεγάλα μάτια σου, παιδί

σα μια δικαίωση θ’ ανθίσει στη μνήμη εκείνου του γιατί.

Διαβάστε περισσότερα...
Γιατί φοβούνται οι άνθρωποι να αισθανθούν, να δεθούν, ν' αγαπήσουν και να εμπιστευθούν;
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009


THE GOLD COFFE


Αγαπητοί εσπρεσάκιδες, φραπεδάκιδες, καπουτσινάκιδες,

όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα οπίσθια(!!!) υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας εις βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού είναι στα 3 ευρώ, ενώ ο καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Δυο διπλά καπουτσίνο 16 ευρώ

Στο παραδοσιακό καφενείο - ΜΟΥΣΕΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΛΑΟΥΝΗΣ στην οδό Δ. Αρεοπαγίτου 7 Αθήνα ,και το υποκατάστημα που έχει στην οδό Αγ. Φιλίππου 20 Αθήνα πληρώσαμε τον διπλό καπουτσίνο 8 ευρώ. Επισυνάπτουμε την αποδιώξει σε αυτή τη διεύθυνση
http://www.facebook.com/group.php?gid=25241291393#
.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών, δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους. Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης, ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

Σάββατο 11 Απριλίου 2009
Μποϊκοτάζ στις καφετέριες
Προωθήστε το σε όσους περισσότερους μπορείτε! Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΣΟΧΗ

Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!
>
> Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το
> δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που
> προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία
> κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
>
>
> Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον
> ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες
> ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής
> που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο,
> ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
>
> Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο
> Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των
> παραπάνω θεμάτων.
>
> Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ
> ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ,
> παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν
> επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').
>
>
> Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας.
> Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη
> και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
>
>
> Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι
> να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια
> mail πρέπει να γίνονται forward.
>
>
> Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
> ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
>
>
> Δείτε το βίντεο εδώ:

> http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009



Απόψε που ξύπνησα

Απόψε κάτι έσπασε που χρόνια είχε ραγίσει

Απόψε κάτι τέλειωσε και κάτι πάει ν’ αρχίσει

Απόψε βγαίνω έξω μα δεν ξέρω που να πάω

Σε μια γη που με σκοτώνει πίσω το αίμα μου θα πάρω

Απόψε ξεκαθάρισε το μέλλον των ανθρώπων

Απόψε στράφι πήγανε τα χρόνια τόσων κόπων

Τα μάτια μου θολώσανε μα δάκρυα δεν τρέξαν

Τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα ποιοι φταίξαν

Σμίγω τα φρύδια και βαράω στο μαχαίρι τη γροθιά

Απόψε καθαρίζω το συρτάρι απ’ τα παλιά

Απόψε ο αγώνας μου αλλάζει πια μορφή

Σε μια γη κατεστραμμένη ν’ ακουστεί θέλω φωνή

Απόψε άνοιξα τα μάτια και τα είδα όλα συντρίμμια

Είδα πάνω τους να τριγυρνάν αρπακτικά κι αγρίμια

Το αίμα των θυμάτων τους τα είδα να ρουφάνε

κι ανάμεσα στα γεύματα τ’ άκουσα να γελάνε

Σε μια στιγμή στη σκέψη μου τα θέρισα με βία

μα σαν άνθρωπος δεν έμοιαζα ποτέ στην εξουσία

Γι’ αυτό και τέτοια λύση δεν μπόρεσα να δώσω

απόψε όμως όρμηξα να βρω κάτι να σώσω

Ακούω τα δόντια τους να τρίζουνε, το δέρμα μου να σκίζουνε

Απόψε προχωράω, σε κανέναν δε χρωστάω

Αν τα καταφέρω θα τα κάνω όλα στάχτη

Θα τους σβήσω έναν έναν απ’ τον κόσμο κι απ’ τον χάρτη

Αν πάλι με νικήσουν αυτόχειρας θα γίνω

Εγώ τα όνειρα μου σ’ εκείνους δεν τ’ αφήνω

Προτιμώ να τα σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια

και να ψάξω άλλον τρόπο για να βγω απ’ τη μιζέρια

Αν χρειαστεί θα προσπαθώ όλη μου τη ζωή

προκείμενου να γλιτώσω απ’ τη δική τους φυλακή.

Διαβάστε περισσότερα...
We don't wanna go home...




















...We're bad people and we do bad things!!!! :-) :-)


Διαβάστε περισσότερα...
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ

Ο Θεόδωρος Τενέζος,39 χρονών αυτοδημιούργητος, που ξεκίνησε σαν απλός εργάτης, είδε τό πανίσχυρο βιομηχανικό καρτέλ του σιδήρου να καταστρέφει εν ψυχρώ την επιχείρησή που με ιδρώτα έφτιαξε, επειδή μεγάλωνε πολύ.

Απροστάτευτος από την πολιτεία που καλύπτει τά καρτέλ των μεγάλων επιχειρήσεων, καταγγέλει και αποκαλύπτει επί 48 μέρες τη μεγάλη συνομωσία μεταξύ καρτέλ μεγάλων επιχειρήσεων πολιτικών και μηχανισμών ελέγχου σε βάρος των συμφερόντων ΟΛΩΝ των πολιτών.

Επιστολή Τενέζου προς τον πρωθυπουργό


(Ο/H Hakis Hakis Blogspot έγραψε 30 Μαρτίου 2009 στις 6:38 π.μ.)
Προς Πρωθυπουργό

κ. Κ. Καραμανλή

Αριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.

Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδήρου μπετόν για οικοδομές

Αυτοδημιούργητος!

Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα, συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.

Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδήρου (στον Ρέντη, στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR, με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.

Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.

Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.

Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους ,αποφάσισα να φέρω σίδερο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.).Για αυτή μου την κίνηση ,που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών( διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80- 100 ευρώ /τόνο , πιο φθηνό ),το καρτέλ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.

Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.

Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006,για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ,οικονομικής εξάρτησης και οριζόντιων συμπράξεων, δηλαδή καρτέλ.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τον καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους ,δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους , παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.

Απελπισμένος κατέφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλάχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.

Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε ?Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω?!!

Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους ,καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.

Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Έλληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους ,την Πολιτική Απεργία Πείνας.

Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α.,Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!
Κύριε Πρωθυπουργέ

Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:

Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και

-ζητήστε συγνώμη από τους Έλληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.

-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους

-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο , σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.

Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!

Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009

Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα

Θεόδωρος Τενέζος


ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΘΟΔΩΡΗ ΣΤΟ FACEBOOK ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ

http://www.facebook.com/friends/?added&ref=tn#/profile.php?id=1670791452

__________________________
_______________________
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΛΑΣΠΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΡΙΧΝΟΥΝ

ΕΔΩ :

http://hakis-hakis.blogspot.com/2009/04/blog-post_2206.html

_____________________________________________________



TO EMAIL TOY tenezos@hotmail.com

TO KINΗTO TOY 6982009287

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΤΕ LIVE

http://www.stopcartel.org/tv.php

H

http://hakis-hakis.blogspot.com/2009/03/blog-post_837.html



Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΤΟ CHAT ΤΗΣ ΚΑΜΕΡΑΣ.

Πηγη: Facebook από την ομάδα "ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΝΕΖΟΣ-Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΝΕ-ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ !"

Διαβάστε περισσότερα...


Δε χύνουν δάκρυ μάτια που συνήθισαν να βλέπουνε φωτιές,
δε σκύβουν το κεφάλι οι μαχητές
Στάχτη θα γίνεις κόσμε γερασμένε
σου 'ναι γραφτός ο δρόμος της συντριβής
...και μάθε το να το ξέρεις...
ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ

Ν.Χικμέτ
Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα