Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010



Μια ευχη για το 2010 (+)

Do you want a better world? Make one!

Η ευχη μου για το 2010, περα απο υγεια φυσικα, θα ηταν η εξαλειψη της εννοιας του ατομικου συμφεροντος με την αδιστακτη και στυγνη εννοια...Πιστευω πως ο,τι κι αν ευχηθει κανεις για τον κοσμο οπως για παραδειγμα να σταματησει η διαφθορα, να σταματησουν οι πολεμοι, να επικρατησει η ισοτητα κλπ κλπ που εχουμε βαρεθει να τα λεμε και να μην τα κανουμε, θα εχουν αμεσοτατη σχεση με το συμφερον. Οι περισσοτεροι πολεμοι γινονται ( η στεκεται αφορμη για να ξεσπασουν) για το συμφερον. Στη διαφθορα οδηγει το συμφερον. Η ανισοτητα επικρατει λογω των μεγαλων συμφεροντων και η ιστοριουλα δεν εχει τελος. Εκει ομως που ολοι μαζι ευχομαστε να γινει ο κοσμος καλυτερος γιατι δεν κοιταει πρωτα ο καθενας απο εμας τον εαυτο του; Αν ο καθενας απο εμας κοιταξει να γινει καλυτερος ανθρωπος στα μικρα ή τα μεγαλα, ο κοσμος με τη σειρα του, που απαρτιζεται απο εμας, θα κανει ενα σημαντικοτατο βημα προς το καλυτερο. Γιατι, μαλλον το εχω ξαναπει, αλλα το να μας ενοχλουν ολοι οσοι ειναι στην εξουσια διχως να αναρωτηθουμε τι θα καναμε εμεις αν ημασταν στη θεση τους, δε λεει τιποτε. Κατα ποσο ο καθενας απο εμας ειναι σιγουρος οτι αν ηταν στην εξουσια δε θα φροντιζε πρωτα ή μονο το συμφερον του; Αυτο που θελω να πω, με αλλα λογια, ειναι πως ισως κι εμεις να φερομαστε στους αλλους, τους "ισους" με εμας σε ο,τι αφορα την εξουσια, οπως φερονται σε εμας οσοι ειναι ακομη πιο πανω, απο το αφεντικο μας, μεχρι βουλευτες και υπουργοι. Εχει υπαρξει φορα που να εχετε εξουσια (βισμα, μεσον ανωτερη θεση, θεση ισχυος κλπ) εναντι καποιου αλλου και να την εχετε χρησιμοποιησει κανοντας καταχρηση αυτης ή αδικωντας τον; Εχει υπαρξει φορα που να μη δωσετε σημασια σε καποιον αγνωστο που "επεσε" στην αναγκη σας σε κατι που θα μπορουσατε να τον βοηθησετε; Εχει υπαρξει φορα που λειτουργησατε με βαση παραλογες απαιτησεις ειτε ως εργοδοτης ειτε ως προισταμενος αγνοωντας τις αναγκες του υφισταμενου η του υπαλληλου σας; Εχετε ευνοησει καποιον εναντι καποιου αλλου με μονο κριτηριο προσωπικες προτιμησεις; Εχετε εν ολιγοις σκεφτει ποτε να μη χρησιμοποιησετε καποια δυνατοτητα που σας παρεχεται επειδη μπορει χρησιμοποιωντας τη να βλαψετε καποιον αλλον; Για να μην κουραζω αλλο οσους μπειτε στον κοπο να διαβασετε αυτο το κειμενο, θελω απλως να καταληξω στο εξης: Ολοι μας λιγο πολυ εχουμε κοιταξει το συμφερον μας εις βαρος αλλων ανθρωπων ειτε αυτο εγινε κεκαλυμμενα και κατω απο την ασημαντοτητα που προσδιδει στις πραξεις μας το χωνευτηρι της καθημερινοτητας και της συνηθειας, ειτε νομιζοντας πως εμεις ειχαμε καποια δικαιολογια...Αν ομως δεν παψουμε καποια στιγμη εμεις οι ιδιοι να φερομαστε ετσι τοτε σιγουρα δεν μπορουμε να το απαιτουμε μονο απο τους αλλους οποιοι κι αν ειναι αυτοι. Το γεγονος οτι τα συμφεροντα μας δεν πληττουν αμεσα ολοκληρη τη χωρα οπως τα συμφεροντα ισως καποιου πολιτικου (εννοω η εκπληρωση τους εις βαρος αλλων), δε δινει στην πραξη λιγοτερη βαρυτητα ουτε μειωνει το κοστος και τη σημασια της οποιας πραξης. Πρωτον γιατι οταν ο καθενας απο εμας λειτουργει ως κοινος παρτακιας τοτε δεν εχουμε τιποτε περισσοτερο απο μια χωρα γεματη παρτακηδες (αρα πληττεται ολη η χωρα) και δευτερον αν φερομαστε ετσι οντας απλοι πολιτες σκεφτειτε τι θα καναμε ως πολιτικοι. Η σοβαροτητα των συμφεροντολογικων, αν μπορω να το πω ετσι, πραξεων μας και οι επιπτωσεις τους εξαρτατωνται απο το τι δυνατοτητες εχουμε σε αυτον τον κοσμο, ενω θα επρεπε απλως να μη θελουμε να κοιταξουμε μοναχα το συμφερον ακομη κι αν εχουμε την απολυτη δυνατοτητα να το κανουμε... Την επομενη λοιπον φορα που θα φερθουμε με αναλογο τροπο ας σκεφτουμε τους αξιοτιμους πολιτικους μας με τα σκανδαλα και τις λοιπες "ομορφιες" τους. Ας σκεφτουμε την τελευταια φορα που απηυδησαμε με τα κατορθωματα τους τα οποια μας στερουν μια καλυτερη ζωη. Ας σκεφτουμε τελικα αν διαφερουμε τοσο οσο νομιζουμε κι αν ανακαλυψουμε οτι μπορουμε να γινουμε καλυτεροι, ας το κανουμε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα