Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010


ANARCHY VS YOUR CHAOS

Θα τολμησω να θιξω ενα θεμα το οποιο σκεφτομαι εδω και καιρο με αφορμη την κατασταση στην Ελλαδα και την κατασταση που επικρατει σε αλλες, κυριως Ευρωπαικες αλλα οχι μονο, χωρες. Οταν λεω κατασταση εννοω την ατιμωρισια αλλα και την απαξιωση εξαρχης των στοιχειωδων πραγματων που καθιστουν εναν λαο πολιτισμενο. Με την πρωτη ματια μοιαζει να εχω ξαναμιλησει πολλες φορες γι'αυτο. Σε αυτην ομως την περιπτωση θα ηθελα να ασχοληθω με την πιο ουτοπικη πλευρα του θεματος κανοντας και καποιες ρητορικες ερωτησεις. Στην αρχη του κειμενου χρησιμοποιησα τη φραση "θα τολμησω" και αυτο επειδη κατοπιν συζητησεων που εχω κανει με τους φιλους μου λιγοι ενιωσαν απο την αρχη τι θελω να πω διχως δευτερη σκεψη. Ακομη κι εκεινοι ομως, δικαιως, μου ειπαν πως οσα λεω ανηκουν σε μια εντελως ιδανικη σφαιρα πραγμα που σημαινει πως δεν ειναι εφικτο να συμβουν. Αυτο βεβαια δε σημαινει οτι μια ελπιδα η σκεψη επειδη ειναι ιδανικη δεν μπορει και να εκφραστει. Δε διαφωνησα μαζι τους αλλα η απορια που μου εμεινε εχει να κανει με την ανθρωπινη φυση τελικα, οποτε ισως μου πει καποιος πως δεν ειναι δουλεια δικη μου να ασχολουμαι ουτε φυσικα δικη του ωστε να καθισει να διαβασει οσα λεω. Παρολαυτα θα μοιραστω σε αυτο το blog τις εξιδανικευμενες σκεψεις που περναν απο το μυαλο μου ακομη κι αν δεν εχουν καμια πρακτικη εφαρμογη, ακομη κι αν δεν εχουν καμια πειστικη απαντηση.

Εχουμε λοιπον απο τη μια την Ελλαδα, οπου κανεις δεν υπακουει σχεδον κανεναν νομο, οπου ο καθενας νοιαζεται μονο για την παρτη του και φροντιζει να το δειχνει με καθε ευκαιρια, οπου παρολαυτα η ατιμωρισια κυβερνα, οπου ο ωχαδερφισμος οπως εχω ξαναπει ειναι τροπος ζωης κλπ κλπ...Και εχουμε απο την αλλη χωρες του εξωτερικου οπως η Αγγλια, η Σουηδια, η Ολλανδια και πολλες αλλες, οπου οι ανθρωποι φαινεται να σεβονται τη χωρα τους (βλ. καθαριοτητα), οπου οι νομοι τηρουνται (τουλαχιστον σε πολυ μεγαλυτερο βαθμο απο εδω), οπου γενικοτερα σε καθε δραστηριοτητα (απο την παιδεια μεχρι τον επαγγελματικο χωρο) επικρατουν ο επαγγελματισμος, η οργανωση και η σωστη λειτουργια (σε αντιθεση με τους αντιστοιχους δικους μας χωρους οπου συναντας το απολυτο χαος), οπου τα ανθρωπινα δικαιωματα εχουν υποσταση σε μεγαλο βαθμο σε καθε τομεα. Εμεις οι "θερμοαιμοι" Ελληνες συνηθιζουμε να αποκαλουμε τους εν λογω λαους κρυους, ψυχρους και γενικοτερα χρησιμοποιουμε χαρακτηρισμους που παραπεμπουν στους δυο προηγουμενους, θεωρώντας τους εαυτους μας φλογερους και πιο μαγκες που μπορουμε και παραβλεπουμε τους νομους αλλα παρολαυτα τα καταφερνουμε μια χαρα (το μια χαρα βεβαια ειναι υποκειμενικο αλλα τελοσπαντων...). Πραγμα που σημαινει πως ο Ελληνας ξαφνικα οποτε τον συμφερει ασπαζεται την αναρχια και μαλιστα με τον πιο λανθασμενο τροπο. Η δικη μου αποψη και το δικο μου σκεπτικο ειναι καπου στη μεση αλλα παραλληλα δεν εχει καμια σχεση με καμια απο τις δυο καταστασεις. Αναρωτιεμαι γιατι οι ανθρωποι να χρειαζονται "μπαμπουλες" πανω απο τα κεφαλια τους προκειμενου να μπορεσουν να λειτουργησουν σωστα σε καποιους στοιχειωδεστατους τομεις της ζωης τους. Ποσο δυσκολο ειναι δηλαδη καποιος να κυκλοφορει στο δρομο και να μην πεταει κατω τα διαφορα σκουπιδια του, οχι επειδη αν το κανει θα "φαει" προστιμο αλλα επειδη ο ιδιος δε θελει να το κανει. Οι αλλοι λαοι που τοσο θαυμαζουμε αλλα δεν ακολουθουμε, αν επικρατουσε και στη χωρα τους η ατιμωρισια θα εξακολουθουσαν να ειναι υποδειγματα η φοβουνται και γι' αυτο λειτουργουν σωστα; Το προβλημα των Ελληνων ποιο ειναι οταν ουτε καν υπο το φοβο τιμωριας (οταν αυτη υφισταται πραγμα σπανιο) δεν μπορουν να συμμορφωθουν; Ειναι θεμα παιδειας το να νοιαζεται καποιος για την ευρυθμη λειτουργια του κοινωνικου συνολου ξεκινωντας απο τον εαυτο του, χωρις να χρειαζεται φοβέρες και νομους; Ειναι μηπως γονιδιακο το θεμα, πραγμα που σημαινει πως οι ανθρωποι θελοντας και μη, εφοσον εχουν και ταπεινα ενστικτα θα υπακουσουν και σε αυτα, οποτε ειναι αναποφευκτα η διαφθορα, η αδιαφορια και το χαος; Εφοσον εγω θα μπορουσα να λειτουργησω (και θα το προτιμουσα) σωστα χωρις να χρειαζομαι νομους, τοτε γιατι δεν μπορουν και οι υπολοιποι; Ανηκω σε καποιο ανωτερο ειδος; Και αν οι νομοι χρειαζονται μονο για τις περιπτωσεις εκεινες που θα εξωκειλουν (οπως ας πουμε ενας δολοφονος πρεπει να τιμωρηθει και δε σημαινει πως ο νομος περι τιμωριας του δολοφονου αφορα ολους μας η μας καθιστα ολους δολοφονους), τοτε γιατι αν επαυαν να υπαρχουν νομοι πιο καθημερινοι (οπως το να μην πεταμε στο δρομο σκουπιδια πραγμα που στην Ελλαδα δεν υπαρχει ετσι κι αλλιως) τοτε οι περισσοτεροι θα αδιαφορουσαν υπερτερωντας η βλακεια τους (δε λεγεται αλλιως) ενω αν επαυε ο νομος περι τιμωριας των δολοφονων δε θα σκοτωναν ολοι (η μηπως θα σκοτωναν;); Εν ολιγοις, γιατι χρειαζομαστε νομους για το παραμικρο και δεν μπορουμε να λειτουργησουμε σωστα αυτοβουλα; Τι ειναι αυτο που μας οδηγει στο απολυτο χαος;
Η αναρχια αναφερεται σε εναν ιδανικο κοσμο χωρις νομους, συνορα κλπ με την προυποθεση οι ανθρωποι να μπορουν να λειτουργησουν απο μονοι τους, οπως θα επρεπε να μπορουμε να κανουμε ολοι μας. Οταν δε χρειαζεσαι νομο για να σε αναγκασει να μη σκοτωσεις (καποιοι θα το κανουν αλλα υποτιθεται πως θα ειναι, η θα επρεπε να ειναι τραγικη μειοψηφια), ετσι θα επρεπε να μη χρειαζοταν νομος για να μην κανεις αλλα καθημερινα πραγματα που μπορει να βλαπτουν τους γυρω σου. Δε νομιζω η αναρχια να ασπαστηκε ποτε κατι περα απο την αυτονοητη ισοτητα, την αυτονοητη ελευθερια του ατομου, την αυτονοητη δικαιοσυνη, τον αυτονοητο σεβασμο στον οποιονδηποτε συνανθρωπο σου χωρις διακρισεις...χρειαζονται νομοι για να τηρουνται ολα αυτα; Κανονικα δε θα επρεπε... Αλλα προφανως για να μην μπορει να εφαρμοστει κατι τετοιο οι βλακες ειναι η πλειοψηφια. Γι' αυτο και οποιος ακουει αναρχια τη συνδεει με το απολυτο χαος, γιατι προφανως ξερει και ο ιδιος οτι απο μονος του δεν ειναι ικανος για τιποτε περισσοτερο απο το απολυτο χαος. Αντι λοιπον καποιος να διαστρευλωνει την ιδεολογια της αναρχιας (γιατι προκειται για ιδεολογια και οχι για χαρακτηρισμο οπως πολλοι ανιδεοι συνηθιζουν να χρησιμοποιουν τη λεξη αναρχικος)καλο θα ηταν πριν να σκεφτει για το τι θα μπορουσε να κανει μονος του χωρις νομους, αν θα ηταν ικανος να πραξει τα στοιχειωδη...αν οχι τοτε κατι παει στραβα με τον ιδιο και οχι με τον εκαστοτε (πραγματικο, εχει σημασια) αναρχικο. Ο ιδιος θα ηταν εκεινος που θα εφερνε το χαος, οπως οι περισσοτεροι αλλωστε. Το να υπαρχει ενας νομος για την περιπτωση που καποιοι λιγοι ειναι προβληματικοι, εχει διαφορα απο το να πρεπει οπωσδηποτε να υπαρχει νομος γιατι αν δεν υπηρχε τοτε ολοι θα φερονταν προβληματικα. Αλλο να υπαρχει νομος για να τιμωρει καποιον και αλλο να χρειαζομαστε την απειλη της τιμωριας ολοι μας προκειμενου να ειμαστε σωστοι.Τελικα αυτο ειναι το ανεξηγητο στα δικα μου ματια με την ανθρωπινη φυση. Το οτι μετα λυπης μου διαπιστωνω πως ισχυει το δευτερο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα