Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010







Νυχτερινός διάλογος

Κορίτσι: Τι κάνεις τις νύχτες σ’ έναν κόσμο σαν αυτόν;

Εγώ: Σ’ έναν κόσμο σαν κι αυτόν τις νύχτες πάω σ’ άλλον…

Κορίτσι: Και που πας;

Εγώ: Γιατί ρωτάς;

Κορίτσι: Θα ‘θελα να ‘ρθω…μάλλον.

Εγώ: Δεν τολμάς; Φοβάσαι ε; Φοβάσαι τι θα πούνε.

Κορίτσι: Δεν ξέρω…να…δεν ειν’ αυτό. Θα ψάχνουν να με βρούνε.

Εγώ: Φοβάσαι, μα δε σ’ αδικώ. Όλοι κάποιον φοβούνται.

Κορίτσι: Όλοι οι άλλοι, όχι εσύ! Εσένα…

Εγώ: Με φοβούνται.

Κορίτσι: Τρελή σε λένε, πως πετάς στα σύννεφα νομίζω.

Εγώ: Ναι, ακριβώς. Έτσι ονόμασαν το ότι με ορίζω.

Κορίτσι: Τι εννοείς;

Εγώ: Πως ξέφυγα!

Κορίτσι: Γιατί, ποιόν αποφεύγεις;

Εγώ: Τον κόσμο αυτόν.

Κορίτσι: Είναι καλό;

Εγώ: Πονάει. Αν αντέχεις…

Κορίτσι: Τότε γιατί;

Εγώ: Γιατί ελεύθερη έτσι ζω και τώρα…με προσέχεις;

Κορίτσι: Σκεφτόμουνα…

Εγώ: Τι σκέφτεσαι;

Κορίτσι: Δε μοιάζεις με κανέναν

Εγώ: Φευγάτη εγώ γεννήθηκα.

Κορίτσι: Δε βρίσκω ούτε έναν!

Εγώ: Μην ψάχνεις.

Κορίτσι: Μα δε θα μου πεις;

Εγώ:

Κορίτσι: Τα μάτια σου! Μιλάνε!

Εγώ: Μιλάνε; Τι σου είπανε;

Κορίτσι: Τα όνειρα πονάνε.

Εγώ: Στο είπα, πόνεσα πολύ! Τα πάντα είχα γκρεμίσει! Μ’ αγάπησαν, αγάπησα, με έχουνε μισήσει. Ποτέ μου δεν υπάκουσα. Δεν έβρισκα το λόγο. Ανθρώπων έργα σνόμπαρα χωρίς κανέναν φόβο

Κορίτσι: Ανθρώπων έργα;

Εγώ: Απορείς; Όλα ανθρώπων είναι! Όλα αυτά που υπακούς…

Κορίτσι: Ανθρώπινα όλα είναι;!

Εγώ: Σε φόβισαν;

Κορίτσι: Με τρόμαξαν! Πως έτσι πρέπει λέγαν! Πως έτσι είναι το σωστό, αυτό πάντα μου λέγαν!

Εγώ: Τα θέλω σου;

Κορίτσι: ...ποια θέλω μου;

Εγώ: Αυτά που’ χω πετύχει! Αυτά που έκανα εγώ και λες πως έχω φύγει! Ελευθερία λέγεται, δε στο μάθε κανένας; Ελεύθερα έμαθα να ζω! Εγώ! Άλλος κανένας…

Κορίτσι: Γι’ αυτό δε μοιάζεις…

Εγώ: Δε με δικάζεις;

Κορίτσι: Μα σε ζηλεύω!

Εγώ: Απλά παλεύω.

Κορίτσι: Το ‘χεις πετύχει!

Εγώ: Δεν είχα τύχη! Έχω χαθεί, έχω σπαράξει, έχω πεθάνει κι έχω τρομάξει!

Κορίτσι: Μα εισ’ εδώ!

Εγώ: Γύρισα πίσω…

Κορίτσι: Μην ξαναφύγεις!

Εγώ: Δε θα μ’ αφήσω!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα