Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010



Ο τελευταιος εν ζωη αισιοδοξος
Δρομοι λεροι
καμπουριασμενοι αγνωστοι γλιστρουν
χανονται
σκιες
σαν ποτε να μην υπηρξαν
κουρελιασμενες φιγουρες
στεκονται στις γωνιες
σα να ξεχαστηκαν εκει
σα να μην εχουν που αλλου να πανε
παραπεταμενες ψυχες χωρις χτες
χωρις αυριο
με ενα σημερα καταδικο
με μια ελπιδα σε σηψη
με μια καρδια που χτυπα ακομη
ισα για να αισθανονται αμηχανα
γιατι μονο αυτη θυμιζει πανω τους ζωη
Γκριζοπρασινος ουρανος
ψαχνει εναν ηλιο λιποτακτη
Ανασα βραχνη
ισα που βγαινει με το ζορι
εκβιαστικα
ωσπου να μεινει κι εκεινη για παντα
στην ασφαλεια των πνευμονων
μεχρι να σβησει για παντα και η ματια
του τελευταιου εν ζωη
αισιοδοξου

1 σχόλιο:

John Someone είπε...

ΣΤΟΝ ΕΡΗΜΟ ΠΛΑΝΗΤΗ

Μόνος σ'έναν Έρημο Πλανήτη,
προχωρώ στο χώρο και τον χρόνο.
Ανακάλυψα κάποτε μια Κρύπτη,
ίσως να με οδηγούσε στο δικό μου θρόνο.

Περιπλανιέμαι σ'αυτόν τον άδειο κόσμο,
τα πόδια μου λυγίζουν.
Θέλω να ξεφύγω απ'αυτόν τον πόνο,
τα μάτια μου δακρύζουν.

Γνώρισα βουνά και θάλασσες,
κι όμως δεν είδα κανέναν.
Είδα όλα αυτά που χάλασες,
όμως δεν γνώρισα εσένα.

Κοιτάζω στον ορίζοντα...
Τίποτα, μόνο άψυχες πέτρες.
Όλα είναι ήσυχα...
Τίποτα, μόνο άδοξες μέρες.

Πώς βρέθηκα στον Έρημο Πλανήτη;
Έψαχνα χρόνια την αλήθεια.
Αυτό δεν είναι το δικό μου σπίτι.
Η απογοήτευση έγινε συνήθεια.

Το άγγιγμα του Χάρου, θα με πάρει από δω.
«Χάρε, άνοιξέ μου τα μάτια, θέλω να δώ!»

Τώρα που υψώνεται η ψυχή μου,
ακούω την κραυγή μου!
Καταλαβαίνω ποια είναι η πληγή μου,
είναι η ίδια η ζωή μου!

Πίσω μου βλέπω το γνωστό μας Φως.
Ακούω κι άλλες... άλλες φωνές.
Το πνεύμα μου κινείται διαρκώς.
Εδώ κατοικούν κι άλλες ψυχές!

Το Φως με τυφλώνει. Είναι η Αναγέννηση.
Ο χρόνος παγώνει. όπως και πέρυσι...

Και τότε, ανοίγω αργά τα μάτια.
Βρίσκομαι έξω από την Κρύπτη.
και λέω «Αυτό είναι κατάρα!
Είμαι πάλι στον Έρημο Πλανήτη!»

Περισσότερα στο Δωμάτιο Τέσσερα Επτά:
http://roomfourseven.blogspot.com/

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα