Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010




Ταξιδια του μυαλου στα μονοπατια της ψυχης

Σκιές βουτηγμένες στο σκοτάδι
φτιαγμένες από το χλωμό νοσταλγικό φως της μοναξιάς
τριγυρίζουν άσκοπα διασχίζοντας τη μουσική της σιωπής
Τη μουσική εκείνη που παίζει μια καρδιά
όταν όλα γύρω της σωπαίνουν
Μια ησυχία που υποδηλώνει προσμονή
Κάτι περιμένουν
Κάτι που θα τους χαρίσει ζωή
για ν’ αρχίσουν πάλι ν’ ανασαίνουν και να ελπίζουν
Άψυχα αντικείμενα κουβεντιάζουν
κάποιες ονειρικές νύχτες σαν την αποψινή,
με τη φωνή των αναμνήσεων που έχει φωλιάσει μέσα τους
Μια φωνή που έχει διαποτίσει το ακίνητο κορμί τους
και που κοντεύει πια να εξατμιστεί
Τα λόγια τους μεταμορφώνονται σε εικόνες
και οι εικόνες γίνονται πραγματικότητα
Για λίγο
Άνθρωποι του παρελθόντος ταξιδεύουν στον χρόνο
και χωρίς αποσκευές έρχονται να συναντήσουν το παρόν
Σκόνη έχει καλύψει τα κουρασμένα πρόσωπα τους
Τα μάτια τους γυάλινα χαράζουν το κενό
Κάτι προσπαθούν να πουν
όμως ξαφνικά θυμούνται πως είναι απλώς φαντάσματα
και τότε χάνονται ξανά με άγνωστο προορισμό
Και τα παλιά άψυχα αντικείμενα παίρνουν πάλι τη συνηθισμένη τους μορφή
Στέκονται βαριά κι επιβλητικά γύρω σου
Μέσα σου
Και σ’ αφήνουν ν’ αναρωτιέσαι τι θα συμβεί αύριο
Αύριο…
Μια απρόσωπη λέξη που για άλλους κρύβει αβεβαιότητα
ενώ για άλλους σημαίνει μια νέα αρχή
Μετά σκέφτεσαι καλύτερα
και συνειδητοποιείς πως κάθε στιγμή που περνάει
ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος
Και τρελαίνεσαι
Καινούργιες σκέψεις έρχονται σταλμένες από τα βάθη του πουθενά
για να βασανίσουν το μυαλό σου
Γιατί μπορεί να είναι όλα μια ουτοπία,
μια ψεύτικη όαση στην έρημο του αγνώστου,
αποτέλεσμα μιας ενοχλητικής οφθαλμαπάτης
που χάνεται μόλις την πλησιάσεις
Αυτό είναι λοιπόν η ζωή;
Μια οφθαλμαπάτη;
Μια αντανάκλαση του ήλιου στη λίμνη των ονείρων;
Και ξαφνικά νιώθεις μόνος
Ποιος άλλος σου μοιάζει μέσα στο χάος του κόσμου;
Όλοι είναι ίδιοι με διαφορετικό τρόπο κι όλοι διαφέρουν με τον ίδιο τρόπο
Άλλοι σου ταιριάζουν, άλλοι όχι
Κάποιους αγαπάς, κάποιους δε γνωρίζεις
Κι έρχονται όλα τα συναισθήματα μέσα σου
να βρουν καταφύγιο στη μικρή σου καρδιά
Μα δε χωράν
Είναι τόσα πολλά
Γι’ αυτό μερικά μένουν ανεξήγητα
Αυτά που συνηθίζουμε τελικά να ονομάζουμε μυστήρια,
αφού ποτέ δε βρήκαμε λέξεις για να τα εκφράσουμε όπως τους αξίζει
Όπως η αγάπη
Που μπορεί να σε κάνει να πετάς
σ’ έναν εικονικό ουρανό γεμάτο ροζ συννεφάκια
φτιαγμένα με δάκρυα συγκίνησης, χαμόγελα ευτυχίας
και λίγη ζάχαρη
Τη γλυκιά ζάχαρη που περιέχουν τα παιδικά όνειρα
και που κάποιοι την ονομάζουν αθωότητα
Κι εσύ ακόμα ψάχνεις
Προσγειώνεσαι κι αναζητάς αλλού την αλήθεια
Μέχρι να βρεις κι εσύ την αγάπη
και τότε να ξεχάσεις τι ήταν αυτό που έψαχνες
Γιατί ίσως ποτέ να μην το κατάλαβες,
αλλά αυτό που όλοι ζητάμε,
είναι μια πραγματική αγάπη
για να διαλύσει την αβεβαιότητα που κρύβει η ζωή
Άλλος συνειδητά άλλος υποσυνείδητα
Η αγάπη ζωντανεύει τα πιο φωτεινά συναισθήματα
και τα ενώνει για να δημιουργήσει το πιο ζεστό και λαμπερό χρώμα
Ένα χρώμα που κλείνει μέσα του όλα τα υπόλοιπα
και που αξίζει να ζεις,
έστω κι αν δεν ξέρεις τι ακριβώς σημαίνει αυτό,
μόνο για να το δεις κάποια μέρα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα