Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010


Black , White
but first of all
Humans!
Μια ασχημη εικονα: Περπαταω στην παραλια αναμεσα στις καφετεριες και τον κοσμο. Μπροστα μου περνανε παιδακια τρεχοντας αλλοτε κυνηγωντας μια μπαλα αλλοτε κυνηγωντας απλως το ενα το αλλο. Λιγο πιο μακρυα ενα αγορακι και ενα κοριτσακι παιζουν επισης με μια μπαλα γελωντας δυνατα, ενιοτε τη μοιραζονται και με καποια αλλα παιδακια που ερχονται και φευγουν απο διαφορα τραπεζια τριγυρω. Ξαφνικα κανει την εμφανιση του ενα ακομη παιδακι, λιγο μικροτερο. Θελοντας κι εκεινο να παιξει μαζι τους απλωνει τα χερια του ζητωντας την μπαλα η ακομη και απλως την προσοχη τους. Τα αλλα δυο παιδακια αρχικα προσπαθουν να το αγνοησουν και σιγα σιγα αρχιζουν να το αποφευγουν μεχρι και να το απωθουν με ελαφρα σπρωξιματακια. Ειδικα το κοριτσακι δειχνει εμφανως τη δυσφορια του μη θελοντας καν να το ακουμπησει το αλλο παιδι. Ο λογος; Το χρωμα του δερματος του μικρου ειναι πιο σκουρο απο το δικο μας. Προκειται για ενα μικρο...νεγρακι τρισχαριτωμενο κατα τα αλλα που ομως αποτελεσε χωρις καν να ξερει το γιατι την απεχθεια των αλλων παιδιων.
Τι εκανε αληθεια; Τα παιδακια προφανως δεν ξερουν απο παρανομους μεταναστες που "μας τρωνε τις δουλειες", ουτε για τον ελληνικο πολιτισμο που ηταν "τοσο ανωτερος ολων των αλλων". Τα παιδακια δε γνωριζουν απο "κινδυνους νoθευσης της ελληνικοτητας" και εξωτερικες απειλες τετοιου ειδους. Απο που προερχεται λοιπον τετοια αποστροφη; Ακομη κι αν γεννιουνται με τον φοβο του "διαφορετικου" οι γονεις τι κανουν για να παψει αυτος να υφισταται; Μιλανε αραγε στα παιδια τους, οπως θα επρεπε να κανουν, ωστε να μην κοροιδευουν στο σχολειο οποιο παιδι δεν ειναι απο την Ελλαδα, η εχει οτιδηποτε αλλο λιγο η περισσοτερο διαφορετικο απο τα ιδια; Τους λενε αραγε οτι το χρωμα του δερματος δε χαρακτηριζει τον ανθρωπο και πως ολοι οι ανθρωποι ειναι ισοι; Η θα πρεπει να ειμαστε ευχαριστημενοι που, κανοντας τοσο απελπιστικα αργα και μικρα βηματακια, ειμαστε ακομη στο σταδιο οπου προσπαθουμε να μην κοροιδευουμε τα Α.Μ.Ε.Α και κουτσα στραβα τα ψιλοκαταφερνουμε σε αυτο; Ασχετως που ουτε και στον συγκεκριμενο τομεα ειμαστε στο επιπεδο που θα επρεπε (βλ. παρκαρισμενα αυτοκινητα στους δρομους μεχρι και σε σημεια που δυσκολευουν ακομη και εναν ανθρωπο χωρις ειδικες αναγκες). Αραγε τα παιδια πολλες φορες (αν και οχι παντα) σε καποιους τομεις δεν ειναι "καθρεφτες" της διαπαιδαγωγησης που παιρνουν (στο μετρο του δυνατου διοτι δεν ειναι πλαστελινες να πλαθονται) απο τους γονεις; Τι δειχνει λοιπον για τους γονεις μια τετοια συμπεριφορα των παιδιων; Μηπως αυτη η "διαπαιδαγωγηση" φταιει για τις κακες συνηθειες που διαιωνιζονται απο γενια σε γενια; Απο την αλλη μερια βεβαια, και αυτο ειναι το θλιβερο, υπαρχουν περιπτωσεις που δεν προκειται απλως για αδιαφορια η παραληψη των γονιων. Προκειται για δικες τους ιδεες που εμφυσουν στα παιδια τους, ειτε εμμεσα, αδιαφορωντας απεναντι στις εχθρικες συμπεριφορες, ειτε επικροτωντας τες...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα