Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

 "Σ' αυτον τον κοσμο με τα χιλια δυο μπαλωματα..."

Υπαρχει ενα τραγουδι των Active Member, συγκεκριμενα της Sadahzinia, το "χρεωσε τα στη φωτια", που λεει καπου: "...σ' αυτον τον κοσμο με τα χιλια δυο μπαλωματα, οπου ανοιγουν οι ψυχες κλεινουνε στοματα...". Ας αφιερωσουμε λοιπον λιγες γραμμες σε αυτον τον χιλιομπαλωμενο κοσμο και στα θυματα του. Δεν ξερω πως να ντυσω ομορφα το ασχημο αυτο θεμα ετσι ωστε να φανει πρωτοτυπο στα ματια σας...Δε σκοπευω ομως να σας πω ψεμματα. Δεν προκειται για ενα πρωτοτυπο θεμα αλλα για μια ανοιχτη πληγη που οσο αιμορραγει μας δινει το δικαιωμα να την επαναφερουμε στις σκεψεις και τις συζητησεις μας. Και επειδη ειδικα στα κειμενα που γραφτηκαν τις τελευταιες ημερες η εκμεταλλευση και οι ανισοτητες εχουν την τιμητικη τους, ο χιλιομπαλωμενος μας κοσμος απασχολησε και παλι το μυαλο μου, αυτην τη φορα σε συσχετισμο με τους μεταναστες. Και αυτο ειναι ενα θεμα που, παροτι εχουμε εξαντληθει εμεις οι ιδιοι να θιγουμε, το ιδιο παραμενει ανεξαντλητο. Αρκετα ομως με την εισαγωγη. Εχουμε επομενως... εναν κοσμο οπου οι διαφορες και οι ανισοτητες ειναι, οχι απλως διακριτες, αλλα ενιοτε και ακραιες. Αυτη τη φορα δε θα πιασουμε το συγκεκριμενο ζητημα σε ατομικο επιπεδο αλλα σε επιπεδο χωρων. Οπως υπαρχουν ανθρωποι ισχυροι, λιγοτερο ισχυροι και καθολου ισχυροι, ετσι υπαρχουν και οι ισχυρες- ανεπτυγμενες χωρες, οι λιγοτερο ισχυρες-αναπτυσσομενες χωρες και οι καθολου ισχυρες-χωρες του τριτου κοσμου και οχι μονο. Δεν ξερω αν υπαρχει κανεις ο οποιος να μπορει να με πεισει οτι η παραπανω κατασταση δεν οφειλεται σε ανθρωπινα κατορθωματα αμεσα η ακομη και εμμεσα σε βαθος χρονου. Με δεδομενο, λοιπον, το οτι για τις τεραστιες ανισοτητες στον κοσμο, οπως και για την εξαθλιωση ορισμενων χωρων δεν ευθυνονται παρα οι ιδιοι οι ανθρωποι και κατα βαση οι πιο ισχυροι εξ ημων, στην προκειμενη περιπτωση κυβερνησεις, πλανηταρχες, συμφεροντα πασης φυσεως, φανατισμενοι εθνικισμοι κλπ, θα προχωρησουμε σε ορισμενα ερωτηματα. Ας παρουμε ομως τα πραγματα με τη σειρα. Οταν ενας ανθρωπος ζει υπο συνθηκες πληρους εξαθλιωσης εχει καθε δικαιωμα να θελει να σωθει απο αυτες. Οταν μαλιστα την κατασταση εξαθλιωσης στην οποια ζει του την εχουν επιβαλλει αλλοι (βλ. πολεμους συμφεροντων εναντια σε καποιες χωρες, συμμαχιες συμφεροντων σε αυτους τους πολεμους η ακομη και ανιση διαχειριση αγαθων, πλουτου και εκμεταλλευση) τοτε εχει το ακαταλογιστο σε αρκετες απο τις ενδεχομενες ενεργειες στις οποιες θα μπορουσε να προβει. Μια απο τις προσπαθειες προς αναζητηση, οχι καλυτερης ζωης αλλα επιβιωσης, ειναι και η μεταναστευση. Οσων αφορα τη λεγομενη κατα καποιους λαθρομεταναστευση ειναι επισης μια πραγματωση της φρασης ο σωζων εαυτον σωθητω με καθε τροπο και ποιος αραγε στη θεση τους δε θα το εκανε; Κοιταξτε τωρα να δειτε τι γινεται σε πολλες περιπτωσεις. Οι χωρες στις οποιες θα επιλεξει να παει ο εκαστοτε μεταναστης, θα ειναι λογικα χωρες με ευκολη προσβαση και ανωτερες οσον αφορα τις συνθηκες διαβιωσης, απο τη δικη του. Ως εδω ποιος μπορει να κατηγορησει τον ιδιο τον μεταναστη; Ποιος στη θεση του θα επελεγε αν οχι να πεθανει, να ζει υπο το καθεστως συνεχους τρομοκρατιας η εξαθλιωσης με ολη τη σημασια της λεξης, οταν μαλιστα μπορει να εχει και οικογενεια με παιδια, σκεπτομενος ολα αυτα που ισχυριζονται οι εθνικιστες σε τετοιες περιπτωσεις; Μεταναστευουν, λοιπον, στην εκαστοτε χωρα προς αναζητηση της ζωης που οι ισχυροτεροι προαγοντας με καθε τροπο τις ανισοτητες, του στερησαν. Τον αναγκαζουν οποτε στην ουσια να ξενιτευτει απο τη χωρα του, διοτι αν εκει ζουσε καλα γιατι να φυγει, και οταν το κανει, τον κατηγορουν οτι παρασιτει εναντιον τους σα να ειναι εκ φυσεως παιδι ενος κατωτερου Θεου και κατ' επιλογη επιβαρυνει ξενες χωρες προς οφελος του...Σα να λεμε, ας μου επιτραπει η εκφραση, και κερατας και δαρμενος! Απο εκει και περα ακομη και στην εκαστοτε χωρα που θα επιλεξει ο εκαστοτε μεταναστης να παει, τις περισσοτερες φορες δε θα ζει ουτε καν αξιοπρεπως. Στην καλυτερη περιπτωση θα βρει δουλεια σε καποιον πανεξυπνο και εκ φυσεως ανωτερο ντοπιο, που θα τον προσλαβει για ενα κομματι ψωμι πατωντας στην αναγκη του και υστερα θα τον κατηγορει οτι τρωει τις δουλειες των συμπατριωτων του (δουλειες που ειναι αμφιβολο και το αν θα επελεγαν οι ντοπιοι), η θα καταφυγει στο παραεμποριο κατηγορουμενος και παλι οτι βλαπτει την οικονομια της χωρας. Ποιος θα επελεγε να ζει σαν κυνηγημενος απο ολους, ποιος θα επελεγε να εχει αναγκη τον καθε εκμεταλευτη για να ζησει ο ιδιος και τα παιδια του, ποιος θα επελεγε να ειναι στα ματια ολων ο παρακατιανος και ο βρωμιαρης; Ποιος γεννηθηκε ετσι; Απο τη μια του στερεις το δικαιωμα να ζει σαν ανθρωπος στη χωρα του ειτε προκαλωντας την εξαθλιωση του, ειτε συμβαλλοντας σε αυτη και απο την αλλη οταν τον ριχνεις στην αναγκη σου εσυ ο ιδιος, τον κλωτσας επιδεικτικα επειδη εσυ ετυχε να εισαι ο απο πανω...Ποιος λοιπον μπορει να κατηγορησει τους μεταναστες ακομη και οταν μπαινουν σε μια χωρα παρανομα; Οσο για την Ελλαδα...ας προσεχε. Ειναι γενικοτερα ως γνωστον ενα τεραστιο κωλοχανειο οπου το "μπατε σκυλοι αλεστε" εχει γινει τροπος ζωης. Χαζοι ειναι λοιπον οι μεταναστες να μην ερθουν αφου μπορουν; Αν και στο δικο μου μυαλο που ατενιζει τους ανυπαρκτους στα ματια καποιων οριζοντες, δεν υπαρχει ανθρωπος παρανομος. Πατριδα μας ειναι ολη η γη υπο συνθηκες φυσιολογικες. Αλλα εφοσον τα εχουμε κανει χειροτερα και απο τα μουτρα μας, ας τα λουστουμε!Θα ηταν αραγε χρησιμο αν αντιστρεφονταν οι ρολοι...για λιγο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα