Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

 Το παραληρημα ενος ζωντανου-πεζου
Ωραια ημερα η σημερινη, ηλιολουστη, βγηκα κι εγω το πρωι να κανω καμια βολτα και ταυτοχρονα να τελειωσω καποιες μικροδουλιτσες απο αυτες που συνηθιζουμε να μεταθετουμε συνεχως για αυριο. Συναντησα γυρω μου ο,τι βλεπω καθε μερα μονο που σημερα μου ηρθε η ιδεα να γραψω κατι σχετικο. Το φαινομενο του αγχους και της νευρικοτητας εδω στη Θεσσαλονικη δεν ειναι τοσο εμφανες οσο στην Αθηνα, απο οσα ακουω παντα, αλλα το κυκλοφορικο ειναι ενα υπαρκτο προβλημα. Το μετρο φυσικα ακομη ειναι καπου στις διεργασιες και ακουγεται οτι η βασικη του γραμμη θα ειναι ετοιμη το 2013 (;). Ερωτηματικο εδω, το τονιζω. Περα απο το κυκλοφορικο ομως, τα αυτοκινητα δε δημιουργουν προβλημα μονο στους δρομους και τους αλλους οδηγους. Και οταν φυσικα... λεω τα αυτοκινητα δεν εννοω το αυτοκινητο ως αντικειμενο απο μονο του, αλλα προφανως την απαραδεκτη χρηση του απο διαφορους "εξυπνακηδες". Ειδος που συνανταμε συχνα εδω στην Ελλαδα και που μαλιστα περηφανευονται με περισσο καμαρι γιατι στο δικο τους μυαλουδακι το "εξυπνακιας" ταυτιζεται με το εξυπνος. Αυτοκινητα λοιπον παντου! Στους δρομους, οπως ειναι φυσικο, στην ακρη των δρομων σταματημενα σε τριπλες λωριδες, σφηνομενα στους πιο ασυλληπτους χωρους, βαλμενα οπως λαχει εμεις οι βλαχοι (στην κυριολεξια), κλεινουν δρομακια, εμποδιζουν ορατοτητες, καβαλανε πεζοδρομια, ενιοτε εμποδιζουν τα διαμορφωμενα σημεια για τα Α.Μ.Ε.Α, εμποδιζουν σημεια προσβασης ακομη και για τα ατομα χωρις ειδικες αναγκες και δε συμμαζευεται! Εχει φτασει πλεον η κατασταση σε τετοιο σημειο που μου φαινεται περιεργο το πως και δεν ειδα ακομη κανενα απο αυτα τα μικρα αμαξια σκαρφαλωμενο πανω σε κανενα δεντρο! Η ακομη καλυτερα αναρωτιεμαι γιατι δε σκεφτηκε κανεις το ενδεχομενο να καβαλιουνται μεταξυ τους και τ' αυτοκινητα. Αδυνατο; Μπα! Μην υποτιματε τους "εξυπνακηδες". Ειδικα οταν αυτοι εχουν αυτο που λεμε "μουρη", image παιδι μου, prestige πως το λενε, ε τοτε ειναι που ολα γινονται! Σκανε μυτη με τις αμαξαρες μπροστα στα μπαρακια και τις καφετεριες και οι ιδιοκτητες μονο που δεν τους κρατανε ρεζερβε τη θεση του ΔΙΠΛΟπαρκαρισματος! Η μπορει και να το κανουν, δεν ξερω. Η δημοτικη αστυνομια ειναι ενα αλλο θεμα. Τριγυρναει κι αυτη και κανει επιλογες. Παλιοτερα και λιγοτερο μουρατα αμαξια μπορει και να μη γλιτωσουν την κληση, για καποια αλλα δεν εγγυαται κανεις τιποτε. Γενικοτερα τριγυρνανε οι ανθρωποι γραφοντας αναλογως τα κεφια. Απο την αλλη, εμεις οι απλοι πεζοι που δεν εχουμε παρει ακομη μαθηματα αλματος επι κοντω, καβαλιομαστε μια χαρα, προκειμενου να περασουμε απο τον ενα ποντο που μας αφηνουν χωρο οι οδηγοι ωστε να πατησουμε καποτε κι εμεις πεζοδρομιο, αν ειμαστε τυχεροι. Φυσικα υπαρχουν και οι περιπτωσεις των πιο γενναιοδωρων, που μπορει να αφησουν και δυο ποντους επιπλεον κι ετσι γλιτωνουμε τη βολτα στο τετραγωνο μπας και βρουμε κανενα κενο να γλιστρησουμε κι εμεις με επιδεξιοτητα αιλουρου, προς πεζοδρομιο μερια. Αλλα αυτες ειναι σπανιοτερες περιπτωσεις. Αν φυσικα τυχει και καποιος αιλουρος ε...ανθρωπος ηθελα να πω, ειναι και λιγο πιο ευτραφης τοτε δε σωζεται με τιποτε. Εκει θα προτεινα στους συγκεκριμενους ανθρωπους να ανεβαινουν σιγα σιγα στα καπο και να πηδανε απο την αλλη. Το οποιο βουλιαγμα ας το πληρωσει η ασφαλεια τους, εσεις να λετε "ηταν ατυχημα". Τυχαιο αλλα ωραιο. Οσο για τους ηλικιωμενους...ε, τι να σας πω, δεν εχω για ολα λυσεις! Μην ειμαστε και πλεονεκτες! Τωρα θυμηθηκα ενα ηλεκρονικο παιχνιδι στα μαγαζια που πηγαιναμε καποτε με τα "ηλεκτρονικα" οπου ειχες ενα μηχανακι κι επρεπε να παραδωσεις στην ωρα σου μια πιτσα. Στον δρομο λοιπον παιρναμε σβαρνα κατι περαστικους καβαλώντας πεζοδρομια, κατι γριουλες, κατι γυναικοπαιδα! Αλλα προφανως η πραγματικοτητα ξεπερνα τη φαντασια! Μαλλον οι οδηγοι εχουν στο μυαλο τους αυτο το γνωστο βιβλιο "Θεσσαλονικη πολη των φαντασματων", οποτε σου λεει, τα φαντασματα δεν εχουν προβλημα περναν απο παντου. Να τους ενημερωσω ομως, χωρις να θελω να τους σοκαρω, οτι στην πολη ζουν ακομη ξεχασμενοι και καποιοι ανθρωποι. Ζωντανοι, ξερετε, απο αυτους με σαρκα και οστα. Που τους τσιμπας και κανουν "Αχ!". Ειναι μειοψηφια βεβαια αλλα υπαρχουν, τι να κανουμε τωρα! Ας τους λαμβανουμε υποψιν ποτε ποτε! Οσο για τους υποτιθεμενους ποδηλατοδρομους που υποτιθεται οτι φτιαχτηκαν, ναι ναι, αυτες οι κιτρινες ξεβαμμενες γραμμουλες στο ασχετο ποδηλατοδρομοι ειναι, εδω δεν τους λαμβανουν υποψιν οι ιδιοι οι ποδηλατες ετσι οπως ειναι, θα τους λαβουν οι εξυπνακηδες-οδηγοι; Και καπου εδω θα λαβει τελος το παραληρημα ενος πεζου. Απο την αλλη, εχει τυχει να βγω και με αυτοκινητο, το οποιο οδηγει φιλη μου, οχι εγω, οποτε μπορειτε να κοιμαστε ησυχοι προς το παρον, και να παρκαρουμε στο Πανοραμα για να παμε σε μαγαζι στον Ευοσμο. Καθ' υπερβολη παντα, αλλα καταλαβαινετε τι εννοω. Ετσι λοιπον θα κλεισω αυτο το μικρο λογιδριο δινοντας συγχαρητηρια στους πανθηρες των δρομων. Αν και τα κατα τα αλλα μεγαλα αυτια των γαιδαρων, δυσκολα ιδρωνουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα