Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 29 Μαΐου 2010


Kyriakatiko sxoleio metanastwn:

Βουκουρέστι, Παρίσι, Μαδρίτη, Ρώμη, Λονδίνο...Ο αγώνας
είναι κοινός 26.05.10 Του Πάνου Πέτρου


«Στην Ελλάδα δίνεται η πρώτη μάχη σε έναν πανευρωπαϊκό πόλεμο». Αυτή η εκτίμηση της Αριστεράς –και όχι μόνο– διεθνώς επιβεβαιώνεται τις
τελευταίες εβδομάδες. Οι κυβερνήσεις σε μια σειρά χώρες ετοιμάζουν το
«ελληνικό χάπι» για τις οικονομίες τους, ενώ η ΕΕ (με τη γενικευμένη
πλέον συμμετοχή του ΔΝΤ) οργανώνει τη θεσμοθέτηση και το συντονισμό τής
πιο άγριας επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων πανευρωπαϊκά.


Απέναντι σε... αυτή την επίθεση «χαράσσονται οι γραμμές της μάχης»
πανευρωπαϊκά.


Ρουμανία
Στη Ρουμανία στις 19/5 δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στα
νοσοκομεία, σιδηροδρομικοί, συνταξιούχοι διαδήλωσαν στο Βουκουρέστι (η
μεγαλύτερη διαδήλωση από την πτώση του Τσαουσέσκου). Η κυβέρνηση έχει
εξαγγείλει μειώσεις 25% στους μισθούς του δημόσιου τομέα και 15% στις
συντάξεις, περικοπές σε ζωτικής σημασίας επιδόματα πρόνοιας και 70.000
απολύσεις στο Δημόσιο. Πρόκειται για το δεύτερο κύμα μέτρων το οποίο
απαίτησε το ΔΝΤ για να συνεχιστεί ο δανεισμός στη χώρα. Μετά την
αποτυχία του «κοινωνικού διαλόγου» κυβέρνησης-εργοδοτών και συνδικάτων,
οι διαδηλώσεις και οι κινητοποιήσεις θα κλιμακωθούν. Στις 31 Μάη
οργανώνεται γενική απεργία, ενώ τα συνδικάτα προειδοποιούν για
πολυήμερες απεργίες, «μεγαλύτερες από αυτές της Ελλάδας».


Γαλλία
Στη Γαλλία, μετά την ανακοίνωση των σχεδίων της
κυβέρνησής του για το ασφαλιστικό, ο Σαρκοζί ανακοίνωσε και το σχέδιο
για ένα συνολικό πρόγραμμα αντιμεταρρυθμίσεων και περικοπών (3ετές
πάγωμα δημόσιων δαπανών), με κορωνίδα την πρόθεσή του να εισαγάγει στα
μη αναθεωρητέα άρθρα του γαλλικού Συντάγματος την υποχρέωση των
κυβερνήσεων να «διατηρούν δημοσιονομική ισορροπία και να κρατούν χαμηλά
τα ελλείμματα». Με αυτήν τη ρύθμιση ο Σαρκοζί θέλει να κατοχυρώσει και
συνταγματικά μια από τις κύριες αρχές του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και
να υποχρεώσει τις επόμενες κυβερνήσεις να ακολουθούν τις ίδιες
πολιτικές λιτότητας. Έξι συνομοσπονδίες και τα κόμματα της Αριστεράς
καλούν εργαζομένους, συνταξιούχους και νεολαία να πλημμυρίσουν τους
δρόμους των γαλλικών πόλεων στη μεγάλη πανεργατική απεργία στις 27
Μαΐου. Ήδη στο Δημόσιο συζητιέται το επόμενο βήμα, με πιθανή μια νέα
γενική απεργία στις 8 Ιούνη, και όλα δείχνουν ότι η Γαλλία οδεύει σε
νέα μετωπική σύγκρουση Σαρκοζί-συνδικάτων μετά από τη σχετική «ηρεμία»
που επικράτησε μετά τις απεργίες της άνοιξης του 2009.


Ισπανία
Η
δριμύτητα της επίθεσης δείχνει να τινάζει στον αέρα ακόμα και την
«κοινωνική ειρήνη» που έχουν επιβάλει εδώ και χρόνια τα συνδικάτα στην
Ισπανία. Ο Θαπατέρο εγκαταλείπει πλέον και τα τελευταία ψήγματα
«κοινωνικά ευαίσθητης σοσιαλδημοκρατίας» που είχαν απομείνει στο προφίλ
του, προχωρώντας σε νέο πακέτο λιτότητας, που προβλέπει περικοπές 15
δισ. ευρώ για το 2010-11 και μειώσεις μισθών κατά 5% στο Δημόσιο. Με
την ανακοίνωση του σχεδίου λιτότητας ήρθε και η δημοσκοπική βουτιά 10
μονάδων για την κυβέρνηση, που για πρώτη φορά εδώ και χρόνια χάνει την
εμπιστοσύνη της κοινωνικής βάσης των Σοσιαλιστών. Τα δύο μεγαλύτερα
ισπανικά συνδικάτα, οι προσκείμενες στην Αριστερά Εργατικές Επιτροπές
και η σοσιαλδημοκρατική UGT, ετοιμάζουν απεργία στο Δημόσιο στις 8
Ιούνη, ενώ το –πάγιο εδώ και μήνες– αίτημα των διαδηλωτών για μια
γενική απεργία επιτέλους συζητιέται πλέον ανοιχτά ως ενδεχόμενο τόσο
από τις Εργατικές Επιτροπές όσο και από την UGT. Παράλληλα με τις
κινητοποιήσεις, τα συνδικάτα κινούνται και δικαστικά ενάντια στα μέτρα
λιτότητας, καθώς ο Θαπατέρο παρέκαμψε το κοινοβούλιο με βασιλικό
διάταγμα.


Ιταλία
Στην Ιταλία, παρά τους
ισχυρισμούς του Μπερλουσκόνι ότι η χώρα δεν έχει χτυπηθεί άσχημα από
την κρίση, ετοιμάζονται νέες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες (έχουν
προηγηθεί περικοπές που θα οδηγήσουν από του χρόνου στην απόλυση
δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών), ενώ συνεχίζεται αμείωτη η επίθεση στα
θεμελιώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα, όπως οι συλλογικές συμβάσεις
εργασίας. Καθώς οι πιο μετριοπαθείς γενικές συνομοσπονδίες CISL και UIL
έχουν σηκώσει λευκή σημαία και έχουν στην ουσία παραιτηθεί από το ρόλο
τους εδώ και μήνες, η γενική συνομοσπονδία CGIL προσπαθεί
–αποσπασματικά– να ανακόψει την επίθεση. Απέναντι σε αυτή την
κατάσταση, ιδρύθηκε η USB, μια συνομοσπονδία που επιχειρεί να συνενώσει
πανεθνικά μια μεγάλη μερίδα των ιταλικών συνδικάτων βάσης και αριθμεί
σήμερα 250.000 μέλη. Η USB μαζί με τα COBAS και άλλα κλαδικά συνδικάτα
βάσης οργανώνουν πανεθνική διαδήλωση στη Ρώμη στις 5 Ιούνη, με σύνθημα
«Ούτε ένα ευρώ, ούτε μία θέση εργασίας λιγότερα για να σωθούν οι
τράπεζες, οι χρηματιστές και τα αφεντικά».


Αγγλία
Στην
Αγγλία τη νέα κυβέρνηση Συντηρητικών-Φιλελεύθερων θα «υποδεχτεί» το
προσωπικό της British Airways με ένα πρόγραμμα 20ήμερων απεργιακών
κινητοποιήσεων. Τα δικαστήρια έκριναν την απεργία παράνομη για
«παρατυπίες» στην ψηφοφορία των μελών, αλλά το συνδικάτο πέτυχε την
ανατροπή της απόφασης και ξεκινά την απεργία.


Από τις 27
Μάη ως τις 8 Ιούνη οι εργαζόμενοι σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα
είναι στους δρόμους. Είναι ένα πρώτο, ελπιδοφόρο δείγμα πανευρωπαϊκής
απάντησης σε μια πανευρωπαϊκή πλέον επίθεση. Ο καθένας στη μάχη ενάντια
στην κυβέρνηση και στην άρχουσα τάξη του, αλλά με την κατανόηση ότι
είναι όλες μάχες ενός ευρύτερου, πανευρωπαϊκού πολέμου.


Πολιτική μάχη
Και
ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας είναι και πολιτικός. Στην Ελλάδα οι
φωνές για «τάξη και ασφάλεια», για «σεβασμό στο Σύνταγμα», πληθαίνουν
«από πάνω», ενώ «από κάτω» πληθαίνουν τα αιτήματα, τα συνθήματα, τα
πανό ενάντια συνολικά σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. Στην Ισπανία τα ΜΜΕ ήδη
γράφουν ότι απεργίες ενάντια απόφαση που έχει παρθεί με βασιλικό
διάταγμα θα σημάνουν «εξωθεσμική παρέκκλιση» των συνδικάτων. Στη
Βρετανία οι εργαζόμενοι στην British βρέθηκαν προς στιγμή απέναντι στην
πρόκληση να αγνοήσουν τη δικαστική απόφαση για να υπερασπιστούν το
δικαίωμα στην απεργία. Το ρουμανικό εργατικό κίνημα, πλάι στο «πάρτε
πίσω τα μέτρα», έχει βάλει το «Φύγετε», απέναντι σε μια κυβέρνηση που
μετράει μήνες στην εξουσία.
Αυτή η «υποχρεωτική» πολιτικοποίηση
των εργατικών αγώνων σε κάθε χώρα δείχνει και την κατεύθυνση του
πανευρωπαϊκού συντονισμού που συζητούν όλοι στην Αριστερά. Στη σημερινή
συγκυρία, ένας πανευρωπαϊκός συντονισμός, παίρνοντας πολιτικό
χαρακτήρα, θα βρεθεί απέναντι στις Συνθήκες που συγκροτούν τον πυρήνα
της ΕΕ του κεφαλαίου, και θα έχει να αναμετρηθεί μαζί τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα