Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

Panos Δντ (απο σχολιο):
Ήμουν στο κέντρο. Όλο μα όλο το κέντρο από το πολυτεχνείο μέχρι τη βουλή ήταν γεμάτο κόσμο. Μιλάμε για 200.000....
Ενώ η πορεία ήταν μια χαρά, μπαίνουν οι μπάτσοι, την περικυκλώνουν και την πνίγουν στα χημικά. Αυτό ήταν η αρχή. Μετά το ξύλο που έπεσε είναι απίστευτο. Προσωπικά νόμιζα ότι θα μας σκότωναν. Πάνω από 2.000... μπάτσοι σε όλο το κέντρο να σπάνε την πορεία σε κομματάκια και να χτυπάνε τον κόσμο ενώ ΔΕΝ έχει προηγηθεί τίποτα. Είχα την "τύχη" να είμαι μπροστά όταν άρχισαν όλα αυτά. Στα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων όπου έγινε πανικός. Ως το σύνταγμα καταφέραμε και κρατήσαμε τις αλυσίδες και τα μπλοκ. Μετά που άνοιγε ο χώρος, έπεσε κυριολεκτικά αίμα. Έβλεπες ανθρώπους λυπόθυμους στο δρόμο, ανοιγμένα κεφάλια, να ρίχνουν χημικά πάνω μας και να μας χτυπάνε. Όπως είπα νόμιζα ότι δεν θα έφευγα ζωντανός. Και δεν υπάρχει καμία υπερβολή σε ότι λέω. ΚΑΜΙΑ.
Προφανώς μετά έγινε πανικός. Έφυγαν πέτρες, μολότωφ κτλ από παντού. Όλο το κέντρο ένα απέραντο πεδίο μάχης με τη βουλή να γίνεται ο χαμός. Η πορεία ακόμα δεν είχε τελειώσει αφού μπλοκ υπήρχαν ως την ομόνοια-πολυτεχνείο..

Για το κάψιμο της τράπεζας έχω πολλά ερωτηματικά.
1)Τράπεζα στο κέντρο να λειτουργεί είναι εξαρχής έγκλημα.
2) Δεν νομίζω να έριχναν μολότωφ εφόσον υπήρχαν άνθρωποι μέσα. Το Δεκέμβρη που είχαν καεί ΟΛΕΣ οι τράπεζες γιατί δεν είχε γίνει τίποτα ;
Άρα ή τα άτομα είναι τελείως ανεγκέφαλα ή είναι βαλτοί.. Μπορεί και τα 2. Ποτέ δεν θα μάθουμε. Το σίγουρο είναι ότι τα παπαγαλάκια στα ΜΜΕ θα πουν ένα εκατομμύριο μλκιες.

Για το κάψιμο του υπουργείου οικονομικών.

Κυκλοφορεί φήμη και φωτογραφίες(?) (προσωπικά ακόμα δεν έχω δει τίποτα γιατί είμαι πάρα πολύ λίγη ώρα πάνω στο pc..κάτι λιγότερο από 15 λεπτά) ότι η φωτιά άρχισε από τον 4ο όροφο που λέγεται ότι υπάρχουν τα αρχεία για φοροδιαφυγές κτλ.. Αν ισχύει δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο. Θα ξέρουμε ποια ήταν η πραγματική αιτία για όλα αυτά και για το ότι δεκάδες κόσμος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα νοσοκομεία του κέντρου. Βέβαια ούτε και αυτό θα το μάθουμε ποτέ "επίσημα".

Τέλος το ότι η πορεία χτυπήθηκε τόσο πολύ και οι μπάτσοι και οι βουλευτές έβαψαν τα χέρια τους με αίμα(δεν είναι και πρώτη φορά..αλλά σε τέτοια έκταση είχαμε να δούμε χρόνια) + ότι είχαμε 3 νεκρούς είναι ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί. ΔΥΣΤΥΧΩΣ κάποιοι το επιδίωξαν. ΔΥΣΤΥΧΩΣ έγιναν όλα αυτά. Αλλά υπάρχουν υπεύθυνοι. Και αν έχουν λίγο φιλότιμο θα έπρεπε να παραιτηθεί η κυβέρνηση και οι 300 μαζί με τα σκυλιά τους να πάρουν ένα αεροπλάνο να φύγουν.
Αλλιώς μετά τα σημερινά τα γεγονότα της Αργεντινής θα γίνουν και εδώ..θα έχουμε ένα απίστευτο κύκλο βίας-αίματος-νεκρών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα