Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010


Μη με κοιταζεις
Δεν εχω τιποτε να πω
Οι λεξεις στεκονται ανημπορες μπροστα σου
Υπηρξες καποτε το ψεμα που με σκοτωσε
Δε σε κατηγορω
Δικο μου το λαθος
Απλως περασε πια ο καιρος
που πιστευα σε αγγελικα προσωπα...

5 σχόλια:

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

νομιζω πως και τα λαθη δικα μας ειναι...
και ισως καποτε να μαθουμε να τα αγαπαμε κι αυτα...
παντως ειναι οδυνηρο να μην πιστευεις πια σε αγγελικα προσωπα...
το ξερω...

νεραιδενια καλησπερα!!!

Marouli είπε...

Μην λες τιποτα τα λεει ολα η σιωπη και το συναισθημα σου.. Πολλες φορες οι λεξεις ειναι φτωχες μπροστα σ'αυτα..
Δεν νομιζω οτι δεν πιστευεις πια σε αγγελικα προσωπα απλα αυτη την στιγμη δεν τα βλεπεις και κυριως δεν τα νιωθεις.. Δεν ξερω αν ειναι λυπηρο ή οχι αλλά ζηστο, καντο δικο σου και προχωρα!

Καλως σε βρηκα!
Μαρουλοφιλακια!

logos_en_drasei είπε...

Ναιδα μου: Οντως ειναι οδυνηρο ειδικα οταν καταβαθος δεν εισαι ανθρωπος που δεν πιστευει και σε εκαναν ετσι οι περιστασεις "με το ζορι", με ασχημο τροπο...Η προδοσια...ποναει πολυ...και θες επειτα να λες οτι δεν πιστευεις σε αγγελικα προσωπα γιατι φοβασαι μηπως ξαναπληγωθεις. Αλλα δεν εισαι ετσι στην πραγματικοτητα. Οποτε αργα η γρηγορα αφηνεσαι και μαλλον δεν ειναι κακο αυτο! Παντως ισως πια να μη μου αρκει μονο ενα αγγελικο προσωπο...Αν και μετα την προδοσια δε λειπει η αγαπη απο τη ζωη μου. Η οποια ηρθε καποτε απο κει που δεν το περιμενα! Και εχω επικεντρωθει εκει...

Αγαπητο μαρουλι: Εχεις δικιο σε αυτο που λες...μπορει και οι αμυνες μου να μη με αφηνουν να τα δω...μπορει να φταιει που στην πραγματικοτητα πιστευα υπερβολικα ευκολα και ξερω οτι αυτο ακομη το εχω...οποτε δεν το αφηνο ελευθερο να υπαρξει το κομματι αυτο του εαυτου μου γιατι πονεσα πολυ στο παρελθον. Σοφη κουβεντα η τελευταια! "Ζηστο, καντο δικο σου και προχωρα!". Ειναι μια ολοκληρη φιλοσοφια της ζωης μου η φραση αυτη. Καλες και κακες εμειριες τις ζω στο επακρο, τις κανω δικες μου, μαθαινω απο αυτες...το κακο ειναι οτι...δεν ξερω κατα ποσο προχωραω στ' αληθεια. Δεν κλαιγομαι αλλα εχω πονεσει πολυ απο ατομα που αγαπουσα (φιλους) και ενω νομιζα οτι το εχω ξεπερασει παρατηρω οτι ανα πασα στιγμη μπορει κατι να μου το θυμισει και να με παρει απο κατω. Αυτο προσπαθω ν' αλλαξω. Και να προχωρησω!
Καλως σε δεχτηκα! :)

Marouli είπε...

Γλυκεια μου, μη ξεχνας οτι παντα οι πληγες μενουν ανοιχτες ή επουλωνονται ελαχιστα οποτε με το παραμικρο πισωγυρισμα ή εστω με το παραμικρο ερεθισμα αρχιζουν και τρεχουν. Απλα πρεπει να βρεις ενα ''βαμβακι'' να σκουπιστεις αμεσως! Οι μεγαλυτερες πληγες ειναι οι φιλικες και ξερεις γιατι? Λογω εγωισμου. Επειδη τους φιλους τους διαλεγουμε εμεις οποτε υποσυνειδητα αυτος που ποναει ειναι ο εγωισμος μας.. Σ'αυτο εχω καταληξει;)

logos_en_drasei είπε...

Εχει βαση το συμπερασμα σου! Οσο για τις πληγες εχεις δικιο...

Συμπληρωνω μια σκεψη μου: Δεν πιστευω στη φραση "ουδεις αναντικαταστατος". Απλως καλο ειναι νεοι ανθρωποι που αξιζουν την αγαπη σου να μπαινουν στη ζωη σου, να "καταλαμβανουν" καινουργια κομματια της καρδιας σου κι ετσι να απαλυνεται η αισθηση του κενου που αφησαν οσοι σε προδωσαν...Το θεμα ειναι, και αυτο ειναι και το κακο, πως ισως κουβαλωντας τις πληγες των προηγουμενων αθελα μας κραταμε κλειστη την πορτα στους επομενους...Εγω δεν πιστευα πως ειχα παθει κατι τετοιο...τα γεγονοτα με διαψευδουν ομως!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα