Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

 ΕΛΕΗΣΤΕ
την...ΕΛΛΑΔΑ
Ενα περιστατικο:


Πριν λιγους μηνες μια γνωστη μου κοπελα πηγε για Erasmus στη Φιλανδια. Καποια στιγμη, λοιπον, την επισκεφτηκε μια φιλη της για καποιες μερες. Οπως ειναι αναμενομενο γνωριστηκαν με παιδια κι απο αλλες χωρες που ηταν εκει για τον ιδιο λογο. Κατι που μου εκανε μεγαλη εντυπωση οταν μου το διηγηθηκαν γυρνωντας ηταν, το γεγονος οτι οι υπολοιποι φοιτητες μολις μαθαιναν οτι οι κοπελες ειναι απο Ελλαδα το πρωτο που θα ελεγαν συνοδευομενο με μια εκφραση λυπησης η συμπονιας ηταν : "Αχ καημενοι Ελληνες" και αλλα τετοια παρομοια. Με αποκορυφωμα εναν Νιγηριανο που μολις εμαθε την καταγωγη τους προσφερθηκε να τους πληρωσει το εισητηριο, μιας και περιμενε μαζι τους σε μια σταση, και τους εδωσε 5 ευρω εχοντας την πεποιθηση οτι τα λεφτα δε μας φτανουν ουτε για τα στοιχειωδη. Η κοπελα μας ειπε οτι πρωτη φορα στη ζωη της ντραπηκε τοσο λεγοντας οτι ειναι απο Ελλαδα. Πολλα μου ηρθαν στο μυαλο ακουγοντας αυτο το περιστατικο. Ενα απο αυτα ηταν το ποσο μπορει μια ηδη σοβαρη κατασταση να διογκωθει ως εκει που δεν παει αλλο απο ολους τους αρμοδιους για την ενημερωση του κοσμου...Ποσο μεγαλη δυναμη εχουν ολοι αυτοι και ποσο ευκολα μπορουμε να γινουμε πιονια στη σκακιερα τους χωρις να το 'χουμε παρει χαμπαρι...Θα μου πειτε...τωρα το καταλαβες εσυ αυτο; Σαφως και οχι. Αλλα καθε μερα μπαινει αλλο ενα λιθαρακι στη βεβαιοτητα μου. Σιγουρα ειμαστε στο χειλος του γκρεμου αλλα απο αυτο μεχρι το να θεωρουν οτι εχουμε βγει ολοι στους δρομους και ζητιανευουμε, για παραδειγμα, απεχει καμποσο. Τουλαχιστον ακομη. Μας εχουν κανει να ζουμε οσα ασχημα μας συμβαινουν χιλιες φορες πιο εντονα και φυσικα μας τα υπενθυμιζουν με τον πιο πανικοβλητο τροπο καθε ωρα και στιγμη μην τυχον και ξεχαστουμε και αχνοφανει κανα χαμογελο στην ακρη των χειλιων μας. Ακομη κι εμας τους ιδιους....σκεφτειτε τι μπορει να πιστευουν οι ανθρωποι αλλων χωρων οτι συμβαινει εδω. Τελικα ποια ειναι η απολυτα αντικειμενικη πραγματικοτητα μας; Υπαρχει αυτη; Εγω παντως οντως ντρεπομαι. Οχι γιατι με λενε καημενη Ελληνιδα αλλα γιατι με οσα εχουν διαδραματιστει στη χωρα οπου ζω πιστευω οτι εν μερει εχουν δικιο. Ως Ελλαδα δε θα ντρεπομουν επειδη εχω οικονομικη αναγκη...θα ντρεπομουν και ντρεπομαι για την αιτια που με οδηγησε στην αναγκη αυτη. Και η χωρα τουτη, οντως, γι' αυτο πρεπει να ντρεπεται. Για τις αιτιες...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα