Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010



Ακολουθει ενα ερωτηματολογιο που πετυχα τυχαια καθως βολταρα στον χωρο των ιστολογιων. Το βρηκα σε ενα blog το οποιο το ειχε παρει απο αλλα blogs και παει λεγοντας. Εγω απαντησα. Αν θελετε, καντε το κι εσεις!

- Τι θεωρείς μεγάλο κρίμα σε τούτο τον κόσμο;

Το γεγονος οτι πολλοι ανθρωποι κοιταζουν μονο το συμφερον τους και τιποτε αλλο. Με αποτελεσμα οι πλουσιοι να γινονται απληστοι και να οδηγουμαστε στη διαφθορα και την αδικια και οι πιο καθημερινοι ανθρωποι να καταντουν αναισθητοι απεναντι στον συνανθρωπο τους.

- Τι σκέφτεσαι μόλις κλείνεις τη πόρτα του σπιτιού για να φύγεις;

Αναλογα το που εχω να παω...

- Τι θα έλεγες σε κάποιον που μισείς αν το πετύχαινες στο δρόμο;

Δε μισω κανεναν. Βεβαια σαν ανθρωπος κι εγω αντιπαθω καποιους, αλλα αν τους πετυχαινα στο δρομο δε νομιζω να ειχα κατι να τους πω. Γιατι να ασχοληθω; Μακαρι να μπορουσα να τους διδαξω με δυο λεξεις οσα δεν καταφερε να τους διδαξει η ζωη τους.

- Ποιο είναι το εκκεντρικότερο φαγητό που έχεις φάει;

Ειμαι ιδιοτροπη και δεν τρωω εκκεντρικα φαγητα.

- Τι έκανες την τελευταία φορά που γέλασες μέχρι δακρύων;

Ημουν με παρεα και μας ειχε πιασει νευρικο γελιο χωρις φανερο λογο.

- Τι σκέφτεσαι μόλις ξυπνάς το πρωί;

Αναλογως το τι εχω να κανω

- Αν είχες μπροστά τον άντρα/γυναίκα των ονείρων σου και σου έλεγε να τα εγκαταλείψεις όλα και να φύγεις μαζί του τι θα έκανες;

Καποτε θα ελεγα οχι. Τωρα λεω ναι γιατι το λουστηκα! :)

- Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη;

Ειναι κατι το τοσο μεγαλειωδες, οταν ειναι αληθινο, που οι λεξεις ειναι φτωχες για να το περιγραψουν επαρκως.

- Έχεις αγαπήσει ποτέ;

Ναι.

- Το πιο περιέργο μέρος που έχεις κάνει σεξ;

Δεν αφορα κανεναν περα απο αυτον που το εκανε μαζι μου.

- Τι σε πληγώνει περισσότερο;

Θα με πληγωνε πολυ αν δεν μπορουσα να εμπιστευτω εναν ανθρωπο στη ζωη μου. Η προδοσια ειναι μια απο τις απαντησεις που θα μπορουσα να δωσω.

Τέλος

- Αν έπρεπε να ακουστεί ένα τραγούδι στη κηδεία σου, βάσει του σήμερα, ποιο θα ήταν;

Μπρρρ...Ελεος! Χαχα! Δυσκολη ερωτηση. Θα μπορουσα να αλλαξω απαντηση αν το ξανασκεφτω...με μια πρωτη σκεψη ισως το: "Γυριζω τις πλατες μου στο μελλον". Κατι που εν ζωη δε θα εκανα, ακομη κι αν συμφωνω με τους υπολοιπους στιχους απολυτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα