Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010


I am a sad happy girl

Η τυχη ειναι φιλη της αισιοδοξιας
Θα κανω μια ερωτηση προς ολους...πιστευετε στη θετικη ενεργεια ενος ατομου και τις θετικες της επιπτωσεις στη ζωη του; Οχι δεν το γυρισα στην εναλλακτικη ιατρικη και την ολιστικη αντιμετωπιση (αν και δεν την αρνουμαι, απλως ειναι αλλο το θεμα μας) των προβληματων ουτε στην αναλυση της αυρας του καθενος. Ουτε φυσικα στην δυσιδαιμονικη προσεγγγιση περι γρουσουζικου ανθρωπου και τα συναφη. Δεν μπορω ομως να μη βγαλω ενα συμπερασμα απο τα τοσα χρονια που παρατηρω τους ανθρωπους γυρω μου και φυσικα εμενα την ιδια. Και κυριως τους γνωστους, μιας και μεσω της ζωης τους εχω καταληξει εκει που κατεληξα. Εχετε ακουσει που λενε οτι αν σκεφτεσαι ολα τα ασχημα θα τα τραβηξεις πανω σου; Ελπιζοντας οτι δε θα χασετε πασα ιδεα για μενα και τις αποψεις μου θα σας πω οτι ισχυει. Παιδια, σοβαρα, ισχυει! Σε αντιβαρο του παρακατω κειμενου... θα παραθεσω την αισιοδοξη πλευρα της ζωης που ορισμενοι ανθρωποι εχουν υιοθετησει ως τροπο σκεψης, οχι μετα απο καποια ιδιαιτερη προσπαθεια, αλλα γιατι ετσι γεννηθηκαν. Εκει που αλλοι πελαγωνουν σκεπτομενοι τα στραβα που μπορει να αντιμετωπισουν (για τα οποια δεν μπορεις να τους πεις οτι δεν ισχυουν), οι θετικοι ανθρωποι μπορει να τα ξερουν αλλα δε δειχνουν να πτοουνται ενω σε πολλες περιπτωσεις δε δειχνουν καν να τα σκεφτονται. Κι ετσι εκει που αλλοι μοιρολογωντας νυχτα μερα πεφτουν πανω σε ανα σωρο εμποδια μεχρι να πετυχουν εναν στοχο, οι θετικοι ανθρωποι απλως...κανουν αυτο που θελουν. Ως δια μαγειας και ετσι απλα. Δε λεω οτι δεν προσπαθουν η οτι τα βρισκουν ολα ετοιμα σαν τον Γκαστονε, τον ξαδερφο του Ντοναλντ, αλλα οπως και να το κανουμε η διαδρομη τους ειναι αποδεδειγμενα ομαλοτερη απο αυτη των αρνητικα σκεπτομενων. Το θεμα ειναι οτι αν πας να πεις σε εναν ανθρωπο που βλεπει παντου δυσκολιες και εμποδια (που μπορει να υπαρχουν αλλα εκεινος σιγουρα τα διογκωνει στο πολλαπλασιο), θα σου απαντησει αποστομωτικα οτι δεν ειναι αρνητικος αλλα απλως προνοητικος. Οσο ομως αυτος ο προνοητικος καθεται στη γωνια και σκεφτεται τι θα μπορουσε να του συμβει αν και αν και αν ο αλλος προχωραει, αντιμετωπιζει και τελικα πετυχαινει. Σας μιλαω ειλικρινα οτι αυτην την κατασταση που σας περιγραφω την εχω ζησει στο πετσι μου. Εγω φυσικα ανηκα στους αρνητικα σκεπτομενους αλλα η διαφορα ειναι οτι εγω δεν το ηθελα! Αλλοι ηταν αυτοι οι οποιοι εχοντας αυτον τον τροπο σκεψης μου τον μετεδωσαν κι ετσι ακομη καθομαι και σκεπτομαι τι θα γινει αν η τι θα αντιμετωπισω οταν. Ενω αλλοι γυρω μου προχωραν. και το χειροτερο ολων ειναι οτι μπορει να τους βλεπω να πετυχαινουν πραγματα σε τομεις που ενδιαφερουν κι εμενα οπου εγω μπορει να εχω αντιμετωπισει του κοσμου τις δυσκολιες μεχρι να τα πετυχω κανοντας με να αναρωτιεμαι αν ζω σε αλλη διασταση σε σχεση με αυτους. Η σε αλλον κοσμο! Αναρωτιεμαι τελικα ποιος θα μπορουσε να παθει μεγαλυτερο κακο. Αυτος που λεγοντας οτι ειναι προνοητικος παραμενει σε χρονιο τελμα χανοντας χρονια απο τη ζωη του η εκεινος που προχωραει και το παλευει ακομη κι αν αποτυχει την πρωτη φορα η σε κατι απο ολα; Ειμαι διχασμενη προσωπικοτητα και σας λεω: ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ!

5 σχόλια:

S. είπε...

Εγώ θα σου δώσω μια άλλη εκδοχή. Δεν ανήκεις στους αρνητικά σκεπτόμενους ούτε οι "άλλοι" είναι προνοητικοί και αισιόδοξοι και φυσικά δεν τραβάνε καμία θετική ενέργεια από πουθενά!(Δεισιδαιμονίες δεν θέλω!!!)

Εσύ (και πολλοί από εμάς!) ανήκουμε στους προνοητικούς(αντίθετα με όσα πιστεύεις!) γιατί τα σκεφτόμαστε όλα και κοιτάμε τα ζητήματα σφαιρικά και θέλουμε να τα αναλύσουμε παραπάνω(ίσως εδώ να χάνουμε χρόνο..) επειδή είμαστε σοβαροί άνθρωποι και πρώτα σκεφτόμαστε και μετά πράττουμε.

Αντίθετα υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων(αυτούς που εσύ λες "αισιόδοξους") που δεν έχουν απλά κανένα άγχος στην ζωή τους, δεν σκέφονται κανένα πρόβλημα, δεν τους νοιάζει τίποτα γιατί είναι τύποι σαν τον Μπάμπη τον Φλου! Διψάνε και λένε δεν πειράζει μπορεί να βρέξει!!
Καμία κίνηση τους δεν είναι προμελετημένη ποτέ γιατί δεν έχουν ποτέ κανένα άγχος για τίποτα!!
Γεγονός είναι ότι ενώ πάντα κάνουν 10000 μ******ς (επειδή είναι στην κοσμάρα τους) τελικά με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνουν πάλι να μην τους αγγίξει τίποτα και να συνεχίσουν σαν να είχαν κάνει όλα σωστά!!(έχω και εγώ φίλους τέτοιους και το έχω ψάξει το φαινόμενο!!!)
Αυτό δεν ξέρω αν συμβαίνει από κάποια "μαγική" θετική δύναμη που τους περιβάλλει..

σίγουρα αν τα δούμε ρεαλιστικά τα πράγματα θα καταλάβουμε ότι
1)Όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι περιπτωσάρες και δεν δίνουν μεγάλη βάση στα λάθη τους.(ούτε οι ίδιοι, ούτε οι γύρο τους) οπότε απλά δεν φαίνονται τόσο όσο στα άτομα τις 1ης ομάδας.
2)Οι απαιτήσεις για τα άτομα της 1ης ομάδας είναι πάντα μεγαλύτερες!!!Αντίθετα κανείς ποτέ δεν θα περιμένει κάτι από έναν τύπο που ζει χαλαράααααα...!
Άρα οι επιτυχίες που μπορέι να έχουν φαντάζουν τεράστιες σε σχέση με τον τρόπο ζωής τους!!!

Δηλαδή δεν πιστεύω να έχεις το "μαύρο συννεφάκι" από πάνω σου,
δες τα απλά από άλλη οπτική γωνία!!!

ΥΓ: είσαι για δέσιμο!!!!!:P

logos_en_drasei είπε...

Το οτι ειμαι για δεσιμο ειναι δεδομενο! :P Συμφωνω σε ολα οσα λες! Αυτη η ομαδα που αναφερεις ομως ανηκει σε μια τριτη κατηγορια (στυλ Γκαστονε που λεω κ στο κειμενο) ισως τραβηγμενη συνεχεια αυτων που ονομαζω αισιοδοξους. Δεν αναφερομουν κι εγω σε αυτους τους οποιους εχω επισης γνωρισει και καμια φορα τους λεω κ παρασιτα η τυχοδιωκτες με την κακη εννοια της λεξης. Εγω αναφερομουν σε οσους δεν διογκωνουν απο φοβο και αγχος ενα προβλημα και που μπορουν να το τοποθετουν στη σωστη του βαση χωρις να τους παιρνει απο κατω. Σε αυτους που οι υποθεσεις δεν τους σταματανε χωρις να σημαινει οτι δε σκεφτονται η δεν εχουν υποθεσει τι μπορει να αντιμετωπισουν. Νομιζω οτι αυτοι οι τυποι εχουν βρει τη χρυση τομη μεταξυ αυτου που λες και των υπερβολικα αγχωτικων μεχρι μανιας καταδιωξης) ανθρωπων...

S. είπε...

Το άγχος και ο φόβος ποτέ δεν έκαναν καλό!(μια μικρή δόση από τα δύο ίσως όμως είναι χρήσιμη μερικές φορές!!)
Η χρυσή τομή! Αυτήν την τομή την αναζητει όλος ο πλανήτης!!και κανένας δεν την βρίσκει σε κανένα θέμα!!!
Ακόμα και τα άτομα που πιστεύεις ότι την έχουν βρει αν τα ρωτήσεις θα σου πουν ότι την ψάχνουν!!!
Όλα γίνονται για να έχουν δουλειά οι ψυχολόγοι πιστεύω!!
Είναι το Σατανικό σχέδιο τους!!!!
Αυτοί την έχουν την τομή!!!:P

ΥΓ: Για την ιστορία :

Ένας φίλος μου είχε μια θεωρία :
Αν σου συμβεί κάτι άσχημο να περιμένεις κάτι καλό σε αντάλλαγμα(και το αντίστροφο!)
Ήταν σίγουρος ότι ισχύει!!!!!

Άλλοι πιστεύουν ότι όποιος χάνει στα χαρτιά χάνει παντου!!!

Στον στρατό λέγαμε ότι όλα μπορούν να πάνε χειρότερα από ότι είναι ανά πάσα στιγμή!!

Ο καθένας αναπτύσει την δική του φιλοσοφία για την τύχη ανάλογα με τις καταστάσεις!!

anidifranco είπε...

Αυτή η ιδέα, το μάντρα αν θέλεις της θετικής σκέψης, η οποία επηρεάζει τη μοίρα είναι ξενόφερτη πάντως, αλλά βασίζεται σε δύο από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας: την πίστη και την ελπίδα. Ο άνθρωπός που πιστεύει έχει μεγαλύτερη ηρεμία (η γιαγιά μου με την πίστη έφτασε κοντά στα 100, ακριβώς επειδή ήταν πάντα ήρεμη και αισιόδοξη), ενώ αυτός που ελπίζει κιόλας, βλέπει κάθε αναποδιά και κάθε νέα ευκαιρία ως το πεπρωμένο του. Η αλήθεια είναι πως στη ζωή, όταν μια πόρτα κλείνει, πάντα ανοίγει μία άλλη. Αυτό είναι κανόνας, απλά μερικοί δεν μπορούν να το δουν, γιατί περνούν πολύ ώρα θρηνώντας για την πόρτα που μόλις έκλεισε. Δεν πιστεύω λοιπόν ότι είναι θέμα θετικής σκέψης, όσο θέμα θέλησης. Όταν θέλεις πολύ να προχωρήσεις, απλά αναγκάζεσαι να σκαρφιστείς τρόπους για να το καταφέρεις. Άρα προχωράς και επιτυγχάνεις, είτε σε τομείς που πάντα ήθελες, είτε σε άλλους, αναγκαστικά, μια και αυτά που ήθελες δεν τα κατάφερες.
Είναι μεγάλο και πολύπλοκο το θέμα. Εγώ προσωπικά έχω ανακαλύψει πως κάθε φορά που κάνω σχέδια ή οργανώνω κάτι πάει κατά διαβόλου. Κοινώς, ο παράγοντας τύχη υπάρχει και είναι αστάθμητος στη ζωή μας. Το να πιστεύουμε όμως ότι τα πάντα είναι στο χέρι μας είναι αυταπάτη. Εξαρτιόμαστε σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνία στην οποία ζούμε και τις συνθήκες εντός της για να επιτύχουμε. Δεν είμαστε όλοι ιδιοφυίες και δεν έχουμε όλοι τα ίδια ψυχικά και νοητικά αποθέματα, οπότε είναι λογικό κάποιοι να πηγαίνουν καλύτερα απ’ ότι οι άλλοι σε αυτή τη ζωή. Πρέπει λοιπόν να υπάρχουν οι ευκαιρίες για να μπορούμε να τις εκμεταλλευόμαστε. Αν δεν υπάρχουν για ποια θετική σκέψη μιλάμε;

logos_en_drasei είπε...

Συμφωνω και με τους δυο...και σιγουρα ειναι συναρτηση πολλων παραγοντων και πολλες φορες φαυλος κυκλος το κατα ποσο μπορεις να ελπιζεις και να πιστευεις οταν η ιδια η κοινωνικη κατασταση οχι απλως δε σε βοηθαει αλλα σου στηνει και εμποδια. Η μαγικη φραση ειναι να μη θρηνουμε (περαν του δεοντος) για την πορτα που εχει κλεισει κυνδυνευοντας ετσι να μη δουμε την επομενη ανοιχτη.
Υπαρχουν δυστυχως και αυτοι οι ανθρωποι οι οποιοι ειτε λογω εμπειριων ασχημων ειτε λογω ιδιοσυγκρασιας ειναι ηττοπαθεις τοσο που καταντουν να ζουν μεσα στη μιζερια και να αυτοακυρωνονται. Κι εγω πιστευα (και ισως μεχρι εναν λογικο βαθμο ακομη πιστευω) σε αυτο που λεμε γυριζει ο τροχος. Με την εννοια οτι στη ζωη και λογικα να το δεις, περα απο προκαταληψεις, ενεργειες θετικες κλπ κλπ δεν ειναι δυνατον (στο μεγαλυτερο ποσοστο των ανθρωπων) να συμβαινουν συνεχως και μονο κακα. Βεβαια απο την αλλη ας το πουμε αυτο στους αστεγους...Τελοσπαντων ας υποθεσουμε οτι μιλαμε για εναν μεσο ανθρωπο. Τελος υπαρχει σιγουρα και η ομαδα εκεινη που και παλι ειτε λογω εμπειριων ειτε λογω ιδιοσυγκρασιας βλεπει για ολα τα πραγματα που συμβαινουν παντα και μονο την κακη τους πλευρα. Ετσι φυσικα κινδυνευουν να χασουν ευκαιριες γιατι πολυ απλα δε θα τις δουν. Διοτι ως γνωστων οι ευκαιριες δε μας ερχονται παντα με φωτεινα βελακια τριγυρω και με ολους τους δρομους ορθανοιχτους και ασφαλτοστρωμενους. Σε πολλες απο αυτες χρειαζεται προσπαθεια και απο μερους μας, καποιες δε, μπορει να ειναι μεταμφιεσμενες σε κατι που χρειαζεται και τη δικη μας χειρα ωστε να αποκαλυφθουν. Καθε νομισμα εχει δυο οψεις, ετσι ειναι και οι διαφορες καταστασεις που μπορει να μας συμβαινουν. Υπαρχουν ανθρωποι που βλεπουν και τις δυο υπαρχουν και ανθρωποι που βλεπουν (η προτιμουν να βλεπουν) τα πραγματα μονοδιαστατα. Για καποιους ακομη και ο παραλυτικος φοβος στον οποιο μπορει για χρονια να εχουν βουλιαξει μπορει υποσεινηδητα να λειτουργει ως "ασφαλεια" και ισορροπια που αν διαταραξουν θα διαταραχθουν και οι ιδιοι παροτι ξερουν οτι το τελμα στο οποιο βρισκονται ειναι Χειροτερο. Ετσι μιζεριαζουν απο συνηθεια περισσοτερο και τα βλεπουν ολα μαυρα γιατι ακομη και το βημα για να παει κανεις παρακατω αποτελει μεγαλη αποφαση. Οποτε εφοσον λογω φοβου υπερμετρης διστακτηκοτητας και (κατα)θλιψης δε δραστηριοποιουνται δε γινεται να τους συμβαινει και οτιδηποτε καλο! Αυτο ειναι αληθεια. Γιατι τα καλα δε μας χτυπανε συνηθως την πορτα την ωρα που αλλαζουμε καναλια στην τηλεοραση. Τα καλα ειναι εκει εξω και απαιτουν δραση. Οποτε μοιαζουν σαν αυτο που λεμε οποιος φοβαται τα παντα και τα βλεπει ολα μαυρα μονο κακα (το τελμα κακο ειναι) η αδιαφορα μπορουν να του συμβουν, οπως επισης και απο τη στιγμη που κανουν στο μυαλο τους τα ευκολα δυσκολα με βαση την κακη τους ψυχολογια, δεν ειναι παραλογο που στη ζωη τους τα πιο πολλα πραγματα θα τους ερθουν με τον πιο δυσκολο τροπο. Διοτι ετσι ακριβως τα αντιμετωπιζουν και οι ιδιοι. Σα να λεμε οτι υπαρχει η ευθεια μπροστα μου για να φτασω καπου (σε εναν στοχο πχ) αλλα επειδη εγω εχω μαθει να φοβαμαι και δεν το παιρνω αποφαση να παω γρηγορα εκει διαλεγω τον δρομο με τις στροφες και τα εμποδια (υποσεινηδητα θελοντας ισως να καθυστερησω απο φοβο του πως θα αντιμετωπισω τον εκαστοτε στοχο μου), ετσι οντως αργω και βρισκω κι ενα σωρο εμποδια ωσπου να φτασω. Αν φυσικα δεν τα παρατησω στη μεση με προφαση αυτα τα εμποδια. Χαος η ψυχολογια του ανθρωπου. Κι εδω ερχεται αυτο που λες anidifranco οτι ειναι θεμα θελησης. Οντως οποιος ακομη και υποσυνειδητα δε θελει κατι 40 χρονια κοσκινιζει που λενε. Και δεν ειναι παντα απαραιτητο να μη θελει στ' αληθεια. Μπορει οι φοβιες και τα καταλοιπα του να τον κανουν να δισταζει και να μην τολμαει...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα