Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010



Κι οπου βγει
Αυτό που ενιωθε ηταν κατι διαφορετικο…
Δεν αντεχε μια ζωη κουτσουρεμενη
Κατοικουσε στις πιο μυχιες σκεψεις της
Φοβοταν τους αλλους
Οι αλλοι κατεστρεφαν ο,τι ωραιο
δημιουργουσε η φαντασια της
Δεν ηξερε πως ειχε φτασει ως εδώ
Το ενστικτο της ειχε παει κοντρα στη σιγουρια
Το πεπρωμενο της εδινε αλλοθι
Αγαπουσε τη νυχτα
Αγαπουσε τα μυστικα συναπαντηματα τα βραδια
Αγαπουσε τις ανθρωπινες αδυναμιες
Παθος τις ονομαζε και ξεχειλιζε από δαυτο
Δεν ενιωθε ασφαλης πουθενα
Εξω από εκεινη την αγκαλια όλα ηταν απειλες
Αλλα τα παλευε
Πανικοβλητη τα παλευε
Αλλα με βλεμμα σιγουρο και ατσαλινη θεληση
Με καρδια ανησυχη αλλα σταθερα βηματα
Παλευε με όλα
Παλευε με χαμενους παραδεισους
Με θυμησες ομιχλες και λυσσαλεες αρνησεις
Παλευε
Ξεπλενε θυμους απ’ το κορμι της
Και σκουπιζε δακρυα απ’ τα ματια της
Σκοτωνε εμμονες και κυνηγουσε χρονια
Μαδουσε τη ζωη της σα μαργαριτα
Και σκορπιζε τα πεταλα στον ανεμο
Κάθε ένα και μια αγαπη σβηστη
Παρηγορουσε τους καημους της εφηβης ψυχης της
Προσπαθουσε να τους ταιριαξει με ένα ενηλικο κορμι
Ταξιδεμενο μα απειρο, μαθημενο μα αβγαλτο
Ενοχο κι αθωο την ιδια στιγμη
Ηθελε με ολο της το είναι
Ηθελε κι ας μην ηξερε παντοτε τι ηταν αυτό
Εκλεινε δρομους κι ανοιγε καινουργιους
Μα παντα κατι θα χε σημαδι στην καρδια
Γιατι δενοταν, αγαπουσε, ενιωθε, ζουσε
Δεν ξεχνουσε
Πληγες τα περασμενα
Πληγες μισοκλειστες που αιμορραγουσαν με κάθε ευκαιρια
Μα αγαπουσε κι αυτές τις πληγες
Ηταν δικες της, κομματια μιας ζωης, ηταν η ιδια
Λαθη και σωστα, αποφασεις και στραβοτιμονιες
Όλα ηταν δικα της
Κι αυτό το καυχιοταν, πετυχε μια καταδικη της ζωη
Καταδικα της λαθη στοιχειωναν τις αυπνιες της
Καταδικες της επιλογες εθρεφαν την ερωτευμενη της ανασα
Καταδικοι της οι δημιοι φοβοι της που αποκεφαλιζαν στιγμες
Καταδικη της η επανασταση εναντιον τους
Καταδικα της ολα
Παντα ερωτευμενη, παντα διαφορετικη, παντα διχασμενη
Παντα γυναικα, παντα ασυμβιβαστη…
Κι οπου βγει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα