Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010


Μηπως ομως εχει δικιο;;;
http://ramnousia.blogspot.com/2010/07/troktiko-is-dead.html

Οπως και να 'χει εμεις τουλαχιστον δε φοβομαστε τιποτε δε σκεφτομαστε τιποτε σχετικο με το τι θα κανουμε εμεις τωρα και αν θα μας κλεισουν αυριο μεθαυριο...Θα μου πειτε τωρα ποιος το χ...ζει το δικο σου το ιστολογιο που δεν το ξερει ουτε η μανα του και που δεν κανει αποκαλυψεις; Δεν ξερω ποιος το χ..ζει, ξερω ποιοι το στηριζουν και ποιοι το τιμουν με τη συμμετοχη τους. Δεν ειμαστε δημοφιλεις, δεν ειμαστε δημοσιογραφοι, δεν ειμαστε τιποτε αλλο απο απλοι φοιτητες, νεοι ανθρωποι που απλως "τα λενε"! Αμα λαχει, λοιπον, "τα χωνουμε" και μαλιστα επωνυμα. Ο πληθυντικος προσπαθει να καλυψει την παρεα μου και ολους τους ανθρωπους της γενιας μου που οσα εκθετω σε αυτες τις διαδικτυακες σελιδες νιωθουν πως τους εκφραζουν. Οχι, δεν καυχιεμαι. Αυτο που θελω να πω ειναι οτι απο το πιο μικρο και αγνωστο ιστολογιο (οχι μικρο σε σημασια αλλα σε δημοτικοτητα) μεχρι το πιο μεγαλο και γνωστο δεν πρεπει να σταματανε μπροστα σε κανενος ειδους λογοκρισια και απειλη. Ενωμενοι bloggers (οπως λεει και ο τιτλος του γνωστου ιστολογιου, αγαπημενο απο ολους μας) και ενωμενοι ανθρωποι γενικα (διοτι το να ειναι κανεις blogger δεν ειναι κατι περισσοτερο απο προσωπικη επιλογη να πει δημοσιως οσα νιωθει) ποτε νικημενοι. Ενωμενοι ομως...Δεν μιλω εκ του ασφαλους αλλα δεν υπαρχει τροπος να το αποδειξω. Πεισμωνουμε και δεν ξενερωνουμε. Ποτε!!

3 σχόλια:

Bourbos είπε...

Έχει δεν έχει δίκιο το μόνο σίγουρο κατά την άποψή μου είναι πως το τροκτικό "έφερε" ,"δημιούργησε" ή "έφτιαξε" ένα νέο μέσο ενημέρωσης στην Ελλάδα . Η "bloggers" δημιουργήθηκαν και άρχισαν να ασχολούνται οι απλοί άνθρωποι που δεν ήξεραν , ούτε τώρα ξέρουν , και με άλλες πτυχές του Internet , αυτή της ενημέρωσης !!!! που είναι και η πιο σημαντική

logos_en_drasei είπε...

Συμφωνω. δεν το αμφισβητει αυτο κανεις! Απλως αναρωτιεμαι μηπως εχει δικιο ο φιλος απο το ramnousia που λεει οτι δε θα επρεπε να κλεισει. Για τους λογους που ειπες και για αρκετους ακομη...

Bourbos είπε...

έκλεισε γιατί μεγάλωσε η πίτα και θέλανε να τρώνε ;).
Έγινε υπερβολικά διάσημο και του δώσανε και υπερβολική αξία ... όχι ότι δεν ήταν καλό αλλά όχι και ΤΟΣΟ !!! :) καλύτερα τώρα που είναι στο top παρά αργότερα που θα έπαιρνε την κάτω βόλτα .
Ο hayate θεωρώ ότι κάνει λάθος , θα ανοίξουν πολλά τρωκτικά και το κοινό θα σκορπίσει . Άλλα θα είναι καλά άλλα απλά για να μαζέψουν κόσμο και να εκμεταλλευτούν το όνομα

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα