Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010


Απο Κυριακατικο σχολειο μεταναστων

Οι δημοτικές εκλογές του Νοέμβρη θα γίνουν σε ένα περιβάλλον βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Τα μέτρα της κυβέρνησης έχουν προκαλέσει την οργή και την ανασφάλεια των απλών ανθρώπων. Μια τεράστια δυσαρέσκεια περικυκλώνει την κυβερνητική πολιτική και δεν καταγράφεται μόνο στα γκάλοπ. Οι έξι γενικές απεργίες, που αναγκάστηκαν να κηρύξουν οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, συνάντησαν τη μαζική και μαχητική υποστήριξη από την πλευρά των εργαζομένων. Αλλά ακόμα και στα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Δεξιάς, βρίσκει κανάλια για να εκφραστεί η λαϊκή αγανάκτηση. Στο ΠΑΣΟΚ, οι τρανταγμοί του κομματικού μηχανισμού γίνονται όλο και πιο συχνοί και σοβαροί. Στη ΝΔ, ο Σαμαράς προσπαθεί να εμφανίσει ένα φιλολαϊκό πρόσωπο με ρητορικές επιδείξεις ενάντια στο Μνημόνιο, για να εμποδίσει τη σύνδεση της Αριστεράς με τη λαϊκή διαμαρτυρία.
Αυτό το πολιτικό χάσμα ανάμεσα στις δυνάμεις του Μνημονίου και την πλατιά κοινή γνώμη, αυτό το κενό της λαϊκής νομιμοποίησης, είναι ο καταλύτης που προκαλεί πολιτική αστάθεια και απρόβλεπτες εξελίξεις.
Ο «Καλλικράτης» Με το σχέδιο «Καλλικράτης» μειώνεται δραστικά ο αριθμός των δήμων και των δημόσιων οργανισμών, που δραστηριοποιούνται στο χώρο της αυτοδιοίκησης.Η κυβέρνηση δηλώνει διθυραμβικά ότι ο «Καλλικράτης» είναι «ο θάνατος της γραφειοκρατίας», αλλά και «ο βασικός πυλώνας για το Μνημόνιο». Η κεντρική ιδέα της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι «ισχυροί δήμοι για εξοικονόμηση πόρων, εκσυγχρονισμό του κράτους και πράσινη ανάπτυξη».
Πίσω από την ιδέα των ισχυρών δήμων κρύβεται μια άλλη πραγματικότητα: 35.000 συμβασιούχοι βγαίνουν στην ανεργία, το σύστημα διακυβέρνησης των δήμων γίνεται «μοναρχικό» με έναν ανεξέλεγκτο δήμαρχο, οι καλλικρατικοί δήμοι φτωχαίνουν, αποκτώντας νέες επιπλέον αρμοδιότητες χωρίς τους ανάλογους πόρους και οι κοινωνικές υπηρεσίες παιδείας και υγείας, που περνούν στους δήμους, κατακερματίζονται χάνοντας τον ενιαίο και δημόσιο χαρακτήρα τους.Οι ισχυροί δήμοι του «Καλλικράτη», πέρα από μοχλός επίθεσης στα κοινωνικά δικαιώματα, φιλοδοξούν να παίξουν και έναν άλλο ρόλο, πολιτικό αυτή τη φορά: Να είναι το πρώτο ανάχωμα που θα απορροφά σε τοπικό επίπεδο τις κοινωνικές αντιδράσεις και διαμαρτυρίες, αποπροσανατολίζοντας τους μαζικούς αγώνες από την αντικυβερνητική στόχευση.
Εκλογές: Οι δημοτικές εκλογές...ακόμη και στις πιο άτονες και άχρωμες πολιτικές περιόδους είχαν πολιτικό χαρακτήρα… Ιδιαίτερα σήμερα με τον Καλλικράτη και την άμεση μετατροπή των δήμων σε εργαλεία του Μνημονίου, οι δημοτικές εκλογές θα είναι μια κεντρική πολιτική μάχη.
Σ’ αυτές τις εκλογές, οι κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις, που κυριάρχησαν τους προηγούμενους μήνες, θα είναι παρούσες. Σ’ αυτές τις εκλογές θέλουμε ο «λαός της οργής» να τιμωρήσει μαζικά και αδιαμφισβήτητα τα κόμματα και την κυβέρνηση του Μνημονίου, στηρίζοντας και ψηφίζοντας τα δημοτικά σχήματα της Αριστεράς των μετώπων και των κινημάτων. Αυτή η εκλογική τιμωρία, που θέλουμε να πάρει χαρακτήρα πολιτικού δημοψηφίσματος, δεν σημαίνει άμεσα ανατροπή των μέτρων και της κυβέρνησης που τα υλοποιεί. Σημαίνει όμως το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου μαζικών αγώνων με καλύτερους όρους.
Για έναν τέτοιο πολιτικό και εκλογικό στόχο απαιτείται κινητοποίηση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς, σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο, για τη συγκρότηση ενός κοινωνικού και πολιτικού μπλοκ ενάντια στο Μνημόνιο και τον «Καλλικράτη».Αυτή τη φορά πρέπει να επαναλάβουμε με πιο πολιτικούς όρους αυτό που αποτέλεσε τη βασική προϋπόθεση για την επιτυχία της γενικής απεργίας στις 5 του Μάη: Η Αριστερά μαζί με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ ενάντια στην κυβέρνηση. Η συγκρότηση αυτού του μετώπου δεν περνάει όμως μόνο από διαδικασίες κορυφής, αναπόφευκτες και αναγκαίες έτσι και αλλιώς. Πρέπει να αξιοποιήσουμε τις εμπειρίες των Επιτροπών Αγώνα κατά το τελευταίο διάστημα, ανοίγοντας το δρόμο για να εκφραστούν και να συμμετέχουν σε μαζικές δράσεις τα πιο ζωντανά κομμάτια των εργατικών χώρων, της νεολαίας και της γειτονιάς.
Πρόγραμμα πάληςΗ Αριστερά πρέπει να καταθέσει το δικό της πρόγραμμα μαζικής πάλης. Είναι αναγκαία, αλλά όχι αρκετή, μια γενική καταγγελία ενάντια στο Μνημόνιο και τον Καλλικράτη. Από τη δική μας πλευρά θεωρούμε τα παρακάτω σημεία σαν βάση συζήτησης στα δημοτικά σχήματα και τις κινήσεις που συγκροτούνται αυτό τον καιρό.
1. Για το ζήτημα των πόρων των δήμωνΗ κατάσταση αυτή τη στιγμή είναι ότι η τοπική αυτοδιοίκηση χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό περίπου με το 2,5% των εσόδων του (ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι σχεδόν 12%) και δεν μπορεί να παρέχει στοιχειώδεις κοινωνικές υπηρεσίες. Με αυτό τον τρόπο εκβιάζονται οι δήμοι να επιβάλλουν φόρους αφαίμαξης, που θα είναι ασήκωτοι για τους δημότες στις φτωχές και λαϊκές συνοικίες.Γι’ αυτό ζητάμε: α) Φορολογία των κερδών των επιχειρήσεων και της Εκκλησίας. β) Άμεσο κόψιμο στο μισό των στρατιωτικών εξοπλισμών. γ) Καμιά επιβολή τοπικής φορολογίας.
2. Για τους εργαζόμενους στους δήμουςΟ «Καλλικράτης» πετάει στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους και κρατάει ομήρους (και πολιτικούς πελάτες) τους υπόλοιπους που έχουν συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ) και μόνιμους χωρίς οργανική θέση εργασίας.Γι’ αυτό ζητάμε κατάργηση κάθε είδους ελαστικής σχέσης εργασίας και μονιμοποίηση όλων των υπαλλήλων.
3. Για το ζήτημα των ΣΔΙΤ:Η μέχρι τώρα εμπειρία των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα στα διάφορα κοινωφελή έργα είναι ότι το κράτος πληρώνει όλα τα κόστη και οι επιχειρηματίες παίρνουν όλα τα κέρδη… και έτσι ανθίζουν όλα τα σκάνδαλα. Στους καλλικρατικούς δήμους, που θα είναι βάση για μεγαλύτερη αγορά και ανοίγματα, οι ΣΔΙΤ θα είναι το κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας των δήμων. Αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε, πρώτο γιατί θέλουμε τα έσοδα να πηγαίνουν στους δημότες και όχι στους «αεριτζήδες» και δεύτερο γιατί θέλουμε να σπάσουμε τα κυκλώματα της διαφθοράς και των σκανδάλων.Γι’ αυτό ζητάμε αποκλεισμό κάθε ΣΔΙΤ.
4. Για το σύστημα διακυβέρνησης των δήμωνΗ κυβέρνηση έχει νομοθετήσει στη θέση του παλιού δημάρχου ένα δήμαρχο ακλόνητο και ανεξέλεγκτο από πιέσεις των δημοτών. Το σκεπτικό ήταν ξεκάθαρο: σταθερή τοπική εξουσία που θα παίζει το ρόλο του πρώτου αναχώματος στις λαϊκές αντιδράσεις.Γι’ αυτό διεκδικούμε εκλογές με απλή αναλογική και εκλογή του δημάρχου με έμμεσο τρόπο μέσα από το δημοτικό συμβούλιο, στο οποίο θα είναι αναγκασμένος να λογοδοτεί τακτικά.
5. Για τη δημοτική αστυνομίαΗ οικονομική επίθεση της κυβέρνησης και του κόσμου των επιχειρήσεων ενάντια στους εργαζόμενους συνδυάζεται με κλιμάκωση του αυταρχισμού και της καταστολής των λαϊκών αντιστάσεων. Η δημοτική αστυνομία έχει μετατραπεί σε παράρτημα της κρατικής αστυνομίας και πολλές φορές τη συναγωνίζεται σε χυδαία και βάρβαρη συμπεριφορά ιδιαίτερα ενάντια στους μετανάστες.Γι’ αυτό ζητάμε την άμεση κατάργησή της και μετάταξη των υπαλλήλων της στον τομέα καθαριότητας των δήμων.
6. Για το ζήτημα των μεταναστώνΣτον «Καλλικράτη» υπάρχει το άρθρο 78 που καλεί στη σύσταση ενός συμβουλίου ένταξης μεταναστών με συμμετοχή και εκπροσώπων των μεταναστών και αυτό γίνεται για πρώτη φορά. Ακόμη και έτσι όμως είναι πίσω από κάθε στοιχειώδη ανάγκη των μεταναστών.Γι’ αυτό επιμένουμε στα συνθήματά μας: Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και των προσφύγων, εγγραφή τους στους καταλόγους των δήμων όπου κατοικούν και δικαίωμα ψήφου χωρίς αποκλεισμούς. Γιατί μια δημοκρατία χωρίς ισότητα δικαιωμάτων είναι μια δημοκρατία βαριά άρρωστη που πεθαίνει.
Παιδεία, υγεία7. Για την αποκεντρωμένη παιδεία, υγεία και πρόνοιαΟ «Καλλικράτης» βρίσκει την πλήρη δικαίωσή του στις «ανεξάρτητες και αυτοδύναμες μονάδες» παιδείας και υγείας. Με πόρους από την τοπική φορολογία και προσαρμογή τους στις «ταξικές ιδιαιτερότητες» του κάθε δήμου, αυτές οι μονάδες οδηγούν στον κατακερματισμό της ενιαίας και δημόσιας υγείας και παιδείας και την υποβάθμισή τους στο επίπεδο της φιλανθρωπίας.Γι’ αυτό δεν θα υποχωρήσουμε από τη γραμμή για ενιαία, δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους.Οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές θα είναι μια σημαντική πολιτική μάχη. Θα τη δώσουμε με τις εξής αιχμές: Κάτω το «Μνημόνιο» και τα αντεργατικά-αντικοινωνικά μέτρα. Κάτω το αντιδραστικό σχέδιο Καλλικράτης. Υποστήριξη σε «μετωπικούς» συνδυασμούς αντίστασης και ανατροπής, για την Αριστερά που θα χρειαστούμε στην επόμενη κρίσιμη περίοδο.

1 σχόλιο:

tasos είπε...

http://tasosnastos.blogspot.com/2010/08/blog-post_6241.html

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα