Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010


Kyriakatiko Sxoleio Metanastwn
Το 1917 το αμερικάνικο αναρχοσυνδικαλιστικό συνδικάτο I.W.W. (International Workers of the World) δέχεται 48 ταυτόχρονες επιδρομές στα γραφεία του.
Το αμερικάνικο αναρχοσυνδικαλιστικό συνδικάτο I.W.W. (International
Workers of the World) ιδρύθηκε στις 27 Ιούνη 1905 στη βάση της ενότητας
των εργατών ανεξάρτητα από χρώμα, φύλλο ή εθνική καταγωγή σε μια ενιαία,
επαναστατική οργάνωση που σαν απώτερο στόχο είχε την ανατροπή του
καπιταλισμού.



Στις γραμμές του συνυπήρχαν... ανειδίκευτοι εργάτες και εργάτριες,
μετανάστες οποιασδήποτε προέλευσης, περιπλανώμενοι σε αναζήτηση
μεροκάματου.
Το I.W.W. προέκυψε μετά τη συγχώνευση 54 εργατικών
οργανώσεων με σύνολο 90.000 μέλη και βασικό ρόλο στη συγκρότηση έπαιξαν
οι Ευγένιος Ντεμπς, Ουίλιαμ Χέιγουντ και Ντάνιελ ντε Λεόν. Οργάνωσε
πολλές μαχητικές απεργίες, όπως τη γενική απεργία των υφαντουργών το
1912. To I.W.W. φιλοδοξούσε να μετατραπεί σε μια παγκόσμια οργάνωση και η
επιρροή του σε οργανώσεις άλλων χωρών, όπως της Μ. Βρετανίας,
Νορβηγίας, Αυστραλίας, Καναδά, Ν. Αφρικής, Μεξικού και Χιλής ήταν
μεγάλη.




Ο αναρχοσυνδικαλισμός είναι ρεύμα του συνδικαλισμού που σαν στόχο είχε
την ένωση εργατών με σκοπό αρχικά να υπερασπίσουν και να διευρύνουν τα
δικαιώματά τους και στη συνέχεια να ανατρέψουν τον καπιταλισμό και την
εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο μέσω μιας επαναστατικής γενικής
απεργίας. Αρνούμενοι την πολιτική πάλη, που θεωρούσαν άχρηστη, έβλεπαν
τα εργατικά σωματεία ως τη μόνη δύναμη για επαναστατική αλλαγή.




Χωρίς προβεβλημένους ηγέτες και συνδικαλιστική γραφειοκρατία,
στηριζόμενο αποκλειστικά στον ηρωισμό και την αφοσίωση των μελών του,
το I.W.W. αντιμετώπισε εκτεταμένες τρομοκρατικές διώξεις κράτους και
αφεντικών. Το 1915 εκτελέστηκε στη Γιούτα, μετά από δικαστική σκευωρία, ο
Τζο Χιλ, το 1916 τα μέλη της οργάνωσης δέχτηκαν την επίθεση οπλισμένων
τραμπούκων στο Έβερετ της Ουάσινγκτον και στη 1 Αυγούστου 1917
λιντσαρίστηκε από 6 μασκοφόρους ο οργανωτής Φρανκ Λιτλ. Οι διώξεις
εντάθηκαν με τη συμμετοχή των ΗΠΑ στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που η
οργάνωση κατήγγειλε σαν «πόλεμο των αφεντικών», κρατώντας μια
αντιπολεμική διεθνιστική στάση.



Το κράτος αντεπιτέθηκε με τον διαβόητο «νόμο για την κατασκοπία».
Το
Σεπτέμβρη του 1917, σε 48 ταυτόχρονες επιδρομές στα γραφεία της
οργάνωσης, συνελήφθησαν 165 ηγετικά στελέχη και παραπέμφθηκαν σε δίκη με
τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της ενθάρρυνσης σε λιποταξία. Όλοι
καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης μέχρι 20 χρόνια – ακόμα και όσοι
αποδεδειγμένα είχαν πάψει να είναι μέλη της οργάνωσης πολλά χρόνια πριν.
Για τη δράση της οργάνωσης αυτής γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ το «The Wobblies», το οποίο δεν είναι ένα αποστασιοποιημένο ντοκιμαντέρ. Οι
σκηνοθέτες Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σάφερ δεν χρησιμοποιησαν
«έγκριτους» ιστορικούς ή ακαδημαϊκούς για να δώσουν μια αντικειμενική
περιγραφή εκείνης της ταραγμένης περιόδου.




Με ζωντανές μαρτυρίες επιζώντων-πρωταγωνιστών εκείνου του κινήματος,
πλάνα αρχείου, εφημερίδες, φωτογραφίες και τραγούδια καταφεραν να
περιγράψουν με έντονα χρώματα τις απάνθρωπες συνθήκες που αντιμετώπιζαν
καθημερινά οι εργάτες, αλλά και την ανυποχώρητη θέλησή τους να
αντισταθούν, να παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους για μια κοινωνία
χωρίς ρατσισμό και εκμετάλλευση.

2 σχόλια:

Creep είπε...

Καλημέρα ρε συ.
Τα διάβασα αυτά που έγραψες. Ίσως μιά μέρα το συζητήσουμε σοβαρά μεταξύ μας. ;)

Πέρασα να υποβάλλω τα σέβη μου μιάς και σε 2 ώρες θα θεωρούμαι μαθήτρια τρίτης λυκείου επισήμως. :Ρ

Καλημέρα. :)

logos_en_drasei είπε...

Ωωωω! Τα σεβη μου εγω σε σενα τοτε εφοσον ξεκινας την τριτη και τελευταια λυκειακη χρονια σου, καλη αρχη, καλη συνεχεια και ακομη καλυτερη εκβαση! Ναι, θα συζητησουμε καποια στιγμη, οποτε θελεις! Καλημερα και σε σενα!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα