Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010


Kyriakatiko Sxoleio Metanastwn
Σαν σήμερα πέθανε ο Arthur Schopenhauer.
Ο Άρθουρ Σοπενάουερ (Arthur Schopenhauer, Δάντσιχ, Πολωνία, 22 Φεβρουαρίου 1788 -
Φρανκφούρτη, Γερμανία, 21 Σεπτεμβρίου 1860) ήταν Γερμανός φιλόσοφος γνωστός
για τον αθεϊστικό πεσσιμισμό του και την φιλοσοφική τουδιαύγεια. Στην ηλικία
των 25, δημοσίευσε την διδακτορική του διατριβήμε τίτλο
"Η τετραπλή ρίζα του επαρκους λόγου", η οποία εξέταζε αν ηαιτιατότητα
καθαυτήν μπορεί να προσκομήσει απαντήσει για τον κόσμο μας.Το σημαντικότερο
έργο του Σοπενάουερ, "Ο Κόσμος ως Βούληση και ωςΠαράσταση", τόνιζε το ρόλο
του κύριου κινήτρου δράσης των ανθρώπων, τοοποίο ο Σοπενάουερ ονόμαζε
Βούληση. Η ανάλυση της Βούλησης οδήγησε τον Σοπενάουερ στο συμπέρασμα ότι οι
συναισθηματικές, σωματικές και σεξουαλικές επιθυμίες δεν μπορούν ποτέ να
εκπληρωθούν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα... ο Σοπενάουερ να κατατείνει προς ένα
τρόπο ζωής που απέρριπτε τις ανθρώπινες επιθυμίες, παρόμοιο με αυτόν που
διδάσκουν ο Βουδισμός και οι Βέδες.Η μεταφυσική ανάλυση της Βούλησης από
μέρους του Σοπενάουερ, η άποψη του πάνω στο κίνητρο και την επιθυμία, και ο
αφοριστικός τρόπος γραφήςτου επηρέασαν πολλούς γνωστούς ανθρώπους του
πνεύματος όπως ο Φρειδερίκος Νίτσε, ο Ρίχαρντ Βάγκνερ, ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν,
ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες και άλλοι.
Η ζωή του.
Ο πατέρας του ήταν ένας πλούσιος τραπεζίτης και η μητέρα του συγγραφέας.
Μορφώθηκε στο Δάντσιχ και στο Αμβούργο.Με την πρόθεση να τον εισαγάγει στο
κόσμο του εμπορίου ο πατέρας τουτον ώθησε στην εκμάθηση ξένων γλωσσών. Για
τον σκοπό αυτό ταξίδεψε στην Ολλανδία, στην Ελβετία, στην Αυστρία και στην
Αγγλία, ενώ έμεινε για δύο χρόνια στη Γαλλία.Τα παιδικά του χρόνια ήταν μια
περίοδος δυσάρεστη για αυτόν εξαιτίαςτης πιεστικής συμπεριφοράς του πατέρα
του και προβλημάτων στην υγείατου.Όταν το 1805 πεθαίνει ο πατέρας του,
του αφήνει μια κληρονομιά που του επιτρέπει να ζει χωρίς να εργάζεται. Έκανε
το γυμνάσιο στην Γκότα και στη Βαϊμάρη και το 1809 γράφεται στην ιατρική σχολή,
όπου έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τα μαθήματα του Schulze. Επηρεασμένος
από αυτά αρχίζει να ασχολείται με τη φιλοσοφία και να διαβάζει Πλάτωνα και Καντ.
Το 1811 μετακομίζει στο Βερολίνο όπου και παρακολουθεί τα μαθήματα του
Σλάιερμαϊερ και του Φίχτε. Παίρνει πτυχίο μετά απο 2 χρόνια γράφοντας μια
πτυχιακή εργασία την οποία εκτίμησε ιδιαίτερα ο Γκαίτε. Στη συνέχεια
απομονώνεται στη Δρέσδη, όπου και ολοκληρώνει την μελέτη των κλασσικών
φιλοσόφων. Το διάστημα 1818-1819 επισκέπτεται τη Ρώμη, τη Νάπολη και τη Βενετία
όπου και παραλίγο να παντρευτεί. Το 1820 γίνεται κα8ηγητής στο πανεπιστήμιο του
Βερολίνου μετά από μια λεκτική σύγκρουση με τον Χέγκελ.Οι ώρες των μαθημάτων
του συμπίπτουν με αυτών του Χέγκελ, με αποτέλεσμαμετά απο ένα εξάμηνο να
διακοπούν. Έτσι αρχίζει τα ταξίδια στην Ελβετία, στην Ιταλία και στη
Γερμανία. Το 1825 επιστρέφει στη Γερμανία με την πρόθεση να ξεκινήσει την
πανεπιστημιακή του καριέρα, αλλά φεύγει λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος από
την πλευρά του πανεπιστημίου και της επιδημίας της χολέρας που οδήγησε στον
θάνατο και τον Χέγκελ. Το 1833 μετακομίζει στη Φρανκφούρτη, όπου και ζει για το
υπόλοιπο της ζωής του. Πεθαίνει το 1860 σε ηλικία 72 χρονών από πνευμονία.
Η φιλοσοφία της βούλησης.
Ένα σημείο εστίασης της φιλοσοφίας του Σοπενχάουερ
ήταν η διευρεύνηση του πάνω στο ατομικό κίνητρο. Πριν το Σοπενχάουερ, ο Γκέοργκ
Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελείχε εισάγει την έννοια του Zeitgeist, την ιδέα ότι η
κοινωνία διέπετο από μια συλλογική συνείδηση η οποία κατέτεινε προς μία
συγκεκριμένηκατεύθυνση, δίνοντας την κατευθυντήριο γραμμή στα μέλη της.
ΟΣοπενχάουερ, γνώστης της φιλοσοφίας του Εμμάνουελ Καντκαι του Χέγκελ,
άσκησε κριτική στη λογική βελτιοδοξία και την πίστη ότι η ατομική ηθική
καθορίζονταν από την κοινωνία και από τον Λόγο. Ο Σοπενχάουερ πίστευε ότι οι
άνθρωποι υποκινούνταν από τις ίδιες τους τις βασικές επιθυμίες, ή από την
Wille zum Leben (βούληση του ζην), η οποίακατεύθυνε όλη την ανθρωπότητα. Για
τον Σοπενχάουερ, η ανθρώπινη επιθυμία ήταν μάταιη, άλλογη, ακαθοδήγητη, και,
κατ' επέκτασην, αυτό ίσχυε για όλο το σύνολο της ανθρώπινης δράσης. Η Βούληση
για τον Σοπενάουερ είναι μια μεταφυσική οντότητα που ελέγχει όχι μόνο
τιςπράξεις του ατόμου, αλλά εν τέλει και όλα τα παρατηρήσιμα
φαινόμενα.Βούληση, για τον Σοπενάουερ, είναι ότι ο Καντ ονόμαζε "πράγμα
καθαυτό".
Τέχνη και αισθητική
Για τον Σοπενάουερ, η ανθρώπινη επιθυμία, η
"βούληση" και η θέλησηπροκαλούν πόνο και ανέχεια. Ένας προσωρινός τρόπος να
απαλαχτεί κανείς από τον πόνο είναι μέσω της αισθητικής περισυλλογής. Αυτός
είναι οαμέσως καλύτερος τρόπος καταστολής της βούλησης, πέρα από την
πλήρη εξάλειψη του θέλειν. Η ολική απορρόφηση στον κόσμο νοούμενο
ως Παράσταση, μέσω της αναπαραγωγής της πραγματικότητας από το
έργο τέχνης, σώζει τον άνθρωπο από τον κόσμο ως Βούληση, που είναι ο
καθαυτό κόσμος. Η μουσική κατέχει μείζωνα θέση στην αισθητική θεώρηση
τουΣοπενάουερ κάθως, λόγω της αφαιρετικότητας της, δεν βασίζεται σ'
ένα φαινομενολογικό παραστατικό μέσον. Η μουσική αισθητικά αναπαριστά
την Βούληση καθαυτήν, αδιαμεσολάβητη, και όχι όπως αυτή παρουσιάζεται
υπότου ατομικιστικού πρίσματος. Σύμφωνα με τον Daniel Albright
"ο Σοπενάουερ πίστευε ότι η μουσική ήταν η μόνη τέχνη η οποία
δεναντέγραφε απλά ιδέες, αλλά ήταν η ίδια η ενσάρκωση της
Βούλησης".Η ηθική θεωρία του Σοπεάουερ πρότεινε ότι υπάρχουν τρία κύρια
ηθικά ελατήρια: συμπόνια, μοχθηρία και εγωισμός. Η συμπόνια είναι το
κύριο κίνητρο της ηθικής έκφρασης. Η μοχθηρία και ο εγωισμός
είναι εκφυλισμένες εναλλακτικές ηθικές εκφράσεις.
Ψυχολογία
Η επιρροή του Σοπενχάουερ ήταν πιθανόν πιο έντονη πάνω στην πραγμάτευση του για την
ψυχολογία του ανθρώπου παρά πάνω στη σφαίρα της φιλοσοφίας. Οι φιλόσοφοι
μέχρι τον Σοπενάουερ δεν είχαν εντυπωσιαστεί από την πιέση που ασκεί το σεξ
πάνω στον ανθρώπινο ψυχισμό, αλλά ο Σοπεάουερ αναφέρθηκε σ' αυτό και σε
συναφή θέματα εκτενώς:ο καθένας πρέπει να μένει έκπληκτος που ένα
πράγμα [σεξ] τοοποίο παίζει έναν τόσο σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη ζωή έχει
μέχρι τώρα πρακτικά παραμεληθεί από το σύνολο των φιλοσόφων, και
στέκει μπροστά μας σας σαν ανεπεξέργαστο και ακατέργαστο
υλικό.Έδωσε όνομα σε μία δύναμη εντός του ανθρώπου, η οποία, όπως
ο Σοπενάουερ διαισθανόταν, σταθερά επικρατούσε έναντι της λογικής:
τη Βούληση του ζην (Wille zum Leben) και την όρισε ως μια εγγενή
ώθησηεντός των ανθρώπινων όντων, και των πλασμάτων γενικά, να
παραμείνουν ζωντανοί και να αναπαραχθούν. Ο Σοπενάουερ αρνούνταν να εκλάβει
την αγάπη ως κάτι ασήμαντο ή τυχαίο, αλλά αντίθετα την εξέλαβε ως
μια αστείρευτη δύναμη που κείτονταν αθέατη εντός της ανθρώπινης
Ψυχής αλλάζοντας δραματικά τη μορφή του κόσμου.Ο απόλυτος σκοπός όλων
των υποθέσεων αγάπης είναι πιο σημαντικός από κάθε άλλο σκοπό στην ζωή του
ανθρώπου και γι' αυτό αξίζει τη μέγιστη σοβαρότητα με την οποία καθένας τον
επιδιώκει. Αυτότο οποίο σχεδιάζεται μέσω των υποθέσεων αυτών δεν είναι
τίποτε άλλο παρά η σύνθεση της επόμενης γενιάς.Αυτές οι ιδέες
αποτελούσαν προεικονομία της δαρβινικής θεωρίας τηςεξέλιξης και των
φροϋδικών εννοιών πάνω στην λίμπιντο και το ασυνείδητο. Η πολιτική σκέψη του
Σοπενάουερ είναι, σε μεγάλο μέρος της, ένας απόηχος του ηθικού του συστήματος
(το οποίο αναπτύσσεται στο βιβλίο Diebeiden Grundprobleme der Ethik (Στα
θεμέλια της Ηθικής). Η ηθική καταλαμβάνει περίπου ένα τέταρτο του κύριου
έργου του Σοπενάουερ, Οκόσμος ως Βούληση και ως Παράσταση.Σε
περιστασιακές αναφορές πάνω στην πολιτική στα Πάρεργα και Παραλειπόμενα, ο
Σοπενάουερ περιγράφει τον εαυτό του ως υπέρμαχο ενόςφιλελεύθερου
κυβερνητικού συστήματος. Το ουσιώδες ήταν, πίστευε, το κράτος "να αφήνει κάθε
άνθρωπο ελεύθερο προς την αναζήτηση της προσωπικής λύτρωσης", και θα
προτιμούσε "να κυβερνάται από ένα λιοντάρι παρά από τους αραουραίους
ακόλουθούς του" - δηλαδή προτιμούσε την διακυβέρνηση ενός μονάρχη από έναν
δημοκράτη. Ο Σοπεάουερ παρόλα αυτά συμμερίζονταν την άποψη του Τόμας Χομπς
για την αναγκαιότητα του Κράτους, και της κρατικής βίας, με την οποία
καταστέλλονται οι καταστροφικές τάσεις που ενυπάρχουν στο ανθρώπινο
είδος.Ο Σοπενάουερ, σύμφωνα με ομολογία του ίδιου, δεν
στοχάστηκε ιδιαίτερα πάνω στα πολιτικά ζητήματα, και πολλές φορές αναφέρει
με περηφάνια πόσο λίγη προσοχή έδωσε στις σύγχρονες [του]
πολιτικές υποθέσεις. Σε μία εποχή επαναστάσεων ενάντια στη Γαλλική και
Γερμανική κυβέρνηση, παρέμεινε στην απόμακρη του στάση "στοχαζόμενος όχι
τις εποχές αλλά τις αιωνιότητες". Γενικά ο Σοπενάουερ αμφισβητούσε
την εξελικτική πορεία της ιστορίας και το εύρος των συμπερασμάτων
που μπορούσε κανείς να βγάλει ακολουθώντας τα ιστορικά γεγονότα.
Ο Σοπενάουερ έκανε πολλές υποτιμητικές παρατηρήσεις πάνω στους
γερμανούς και τη Γερμανία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι
"Καταλογίζει κανείς στους γερμανούς ότι μιμούνται πότε τους Γάλλους και πότε
τους Άγγλους. Ωστόσο, είναι ακριβώς ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν,
διότι,αν περιοριστούν στα δικά τους μέσα, δεν έχουν τίποτε καλό
να επιδείξουν".Ο Σοπενάουερ είχε μια ξακάθαρη ιεραρχική σύλληψη πάνω στην
ανθρώπινη φυλή, αποδίδοντας φυλετική ανωτερότητα στις Βόρειες, "λευκές"
φυλές,λόγω της ευαισθησίας τους και της δημιουργικότητας τους:Οι
σημαντικότεροι πολιτισμοί και κουλτούρες, πέραν των αρχαίων Ινδών και
Αιγυπτίων, παρατηρούνται αποκλειστικά στις λευκές φυλές, ενώ ακόμη και με
πολλούς σκουρόχρωμους ανθρώπους, η κυρίαρχη κάστα ή φυλή,έχει πιο
ανοιχτόχρωμο δέρμα από τους υπόλοιπους και κατά συνέπεια,επιλέγει τη
μετανάστευση-παραδείγματος χάριν οι Βραχμάνοι, οι Ίνκας,και οι κυρίαρχοι των
Νήσων του Ειρηνικού. Όλο αυτό οφείλεται στογεγονός του ότι η αναγκαιότητα
είναι η μήτρα της εφευρετικότητας, καθώς εκείνες οι φυλές που μετανάστευσαν
στο Βορρά και σταδιακά γίναν λευκές,έπρεπε να αναπτύξουν όλες τις
πνευματικές δυνάμεις και να εφεύρουν και να τελειοποιήσουν όλες τις τέχνες
στην συγκρουσιακή τους σχέση με την ανάγκη, την θέληση και την ανέχεια, που
τις διάφορες μορφές τους,επέφερε το κλίμα.Πέραν τούτου, ήταν
κατάφορα αντίθετος προς την διαφορετική μεταχείρηση των ανθρώπων ανάλογα με
την φυλή τους, όντας ένθερμος εχθρός της δουλείας και υποστηρικτής του το
κινήματος για την κατάργηση της.Από την άλλη, τα γραπτά του είναι
εμποτισμένα με μεταφυσικό καιπολιτικό αντι-Ιουδαϊσμό. Ο Σοπενάουερ
υποστήριζε ότι ο Χριστιανισμόςαποτελούσε μια επανάσταση ενάντια στην
υλιστική βάση του Ιουδαϊσμού,επιδεικνύοντας μια ηθική επηρεασμένη από την
Άρυα-Βεδική διδασκαλία τηςαυτοϋπερνίκησης την οποία αντιπαρέβαλε στην αδαή
αναζήτηση μιαςεπίγειας ουτοπίας, που χαρακτήριζε το Ιουδαϊκό
πνεύμα:Ενώ όλες οι άλλες θρησκείες επιδιώκουν να εξηγήσουν μέσω
συμβόλωντην μεταφυσική σημασία της ζωής, η θρησκεία των Εβραίων επιμένει σε
μία πολεμική ιαχή στα πλαίσια της διαπάλης των Ιουδαίων με άλλα
έθνη.

Πηγη: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CF%81%CE%B8%CE%BF%CF%85%CF%81_%CE%A3%CE%BF%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%87%CE%AC%CE%BF%CF%85%CE%B5%CF%81

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα