Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010


Με αφορμή τη γεννηση σαν σήμερα του Μοχάτμα Γκαντι το 1869, ένα άρθρο που γραφτηκε πέρσι λίγο μετα τις εκλογές στην Ινδία κι αποτυπώνει την κατασταση στην οποία βρίσκεται αυτη τη στιγμη η χώρα.
Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε το Κόμμα του Κογκρέσου,
το οποίο έτσι κι αλλιώς αποτελούσε το κύριο κόμμα στην προηγούμενη
κυβέρνηση συνεργασίας. Όμως σε αυτές της εκλογές σχεδόν άγγιξε την
απόλυτη πλειοψηφία στην 543μελή βουλή της χώρας (κέρδισε 261 έδρες).
Έτσι, η συνεργασία με δύο πολύ μικρά τοπικά κόμματα επιτρέπει στον
Μανμοχάν Σινγκ να παραμείνει πρωθυπουργός για δεύτερη θητεία. Χαμένος
των εκλογών ήταν το ημιφασιστικό ινδουιστικό BJP, ενώ ο ηγέτης του Λ.Κ.
Αντβανί θεωρείται ήδη από τους αστούς αναλυτές «τελειωμένος» πολιτικά.
Όμως τη μεγαλύτερη ήττα την υπέστη ο συνασπισμός των... κομμουνιστικών
κομμάτων.





Η Ινδία βρίσκεται κι αυτή στην παγκόσμια οικονομική δίνη, ωστόσο για
την τεράστια μάζα των εργαζομένων, των αγροτών και των άλλων φτωχών
στρωμάτων, η κατάσταση ήταν ήδη τραγική εδώ και πολλά χρόνια, κυρίως
εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ακολουθήθηκαν από τη δεκαετία
του ’90.

Νεοφιλελευθερισμός
Η τελευταία κυβέρνηση υπό το Κόμμα του Κογκρέσου προώθησε περισσότερες
ιδιωτικοποιήσεις, μείωσε τις κρατικές επιδοτήσεις για τρόφιμα και
καύσιμα και στήριξε τις λεγόμενες «ειδικές οικονομικές ζώνες» όπου οι
εταιρείες απαλλάσσονται από την κανονική φορολόγηση, καθώς και από την
υποχρέωση εφαρμογής των κανόνων ασφάλειες και υγιεινής, αλλά και των
συλλογικών συμβάσεων. Έτσι, την ίδια στιγμή που στη λίστα του περιοδικού
«Forbes» με τους δέκα πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου φιγουράρουν
δύο Ινδοί, το 83% του πληθυσμού, δηλ. κοντά 900 εκατομμύρια άνθρωποι,
ζουν με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα. Το 33% των φτωχών και το 40%
των υποσιτιζόμενων παιδιών του πλανήτη βρίσκονται στην Ινδία. Είναι
χαρακτηριστικό ότι από το 1997 έχουν αυτοκτονήσει 200.000 αγρότες, λόγω
των τεράστιων χρεών τους, της ραγδαίας πτωτικής τάσης των τιμών και των
κατασχέσεων. Μόνο το Μάρτιο και μόνο στην περιοχή Τσχατισγκάρ
αυτοκτόνησαν 1.500 άνθρωποι. Ενδεικτικό της απόλυτης φενάκης του ινδικού
νεοφιλελεύθερου ονείρου είναι η τύχη του πιτσιρικά Ισμαήλ Αζαρούντι που
ερμήνευε τον έναν από τους ήρωες στο «Slumdog Millionaire», που έγινε
παγκόσμια επιτυχία: το παράπηγμα της οικογένειες του μικρού Ισμαήλ στο
Ναρίμπ Ναγκάρ κατεδαφίστηκε από τις αρχές και η οικογένειά του μαζί με
άλλες 30 οικογένειες πετάχτηκε στο δρόμο. Τα χάπι εντ είναι μόνο για τις
ταινίες.



Φυσικά ο νεοφιλελευθερισμός και η ανισοκατανομή το πλούτου πηγαίνει
χέρι-χέρι, όπως και παντού στον κόσμο, με μεγάλα και μικρά οικονομικά
σκάνδαλα.



Σε αυτή την κατάσταση η ινδική άρχουσα τάξη αναζητά εναγωνίως
εξιλαστήρια θύματα. Η αγαπημένη επιλογή αποδιοπομπαίου τράγου για το
Κόμμα του Κογκρέσου είναι οι Ναξαλίτες, οι μαοϊκοί αντάρτες (μαοϊκοί
επειδή η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι χρηματοδοτούνται από την Κίνα), οι
οποίοι δρουν στην ανατολική Ινδία. Οι Ναξαλίτες αντλούν τη δύναμή τους
από τους εξαθλιωμένους αγρότες και τους ιθαγενικούς πληθυσμούς των
Αντιβάσις και η εξέγερσή τους κρατά πάνω από 40 χρόνια.
Το BJP από την πλευρά του έχει επενδύσει πολιτικά στην αντιμουσουλμανική
και αντιχριστιανική υστερία, οργανώνοντας συστηματικά πογκρόμ κατά των
δύο αυτών θρησκευτικών κοινοτήτων. Στο κρατίδιο Γκουτζαράτ έπειτα από
σφαγές χιλιάδων, ολόκληρες πόλεις έχουν εκκαθαριστεί από το
μουσουλμανικό πληθυσμό τους, ενώ στην Ορίσα οι χριστιανοί ζουν μόνο μέσα
σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τα οποία συχνά πολιορκούνται από ένοπλους
του BJP. Ταυτόχρονα το BJP, χρησιμοποιώντας την περυσινή τρομοκρατική
επίθεση στο Μουμπάι, προπαγάνδισε και την πολεμοκαπηλία ενάντια στον
«ιστορικό εχθρό» της Ινδίας, το Πακιστάν. Από την άποψη αυτή η ήττα
τέτοιων ιδεών αποτελεί μια θετική πλευρά των εκλογικών αποτελεσμάτων.



Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν πολύ άσχημα για την Αριστερά, τουλάχιστον
γι’ αυτήν που συμμετέχει στις εκλογές. Το Κομμουνιστικό Κόμμα
Ινδίας-Μαρξιστές (CPIM), που είχε τον έλεγχο σε τρία κρατίδια με πιο
σημαντικό εκείνο της Δυτικής Βεγγάλης, είδε τις έδρες που κατείχε να
μειώνονται στις μισές (από 60 σε 30). Το CPIM, που ηγείται μιας
συνεργασίας σταλινικών κομμάτων, στήριζε την προηγούμενη κυβέρνηση
συνεργασίας του Κόμματος του Κογκρέσου μέχρι πρόσφατα (απέσυρε την
υποστήριξή μόνον όταν η κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία για πυρηνική
συνεργασία με τις ΗΠΑ). Δυστυχώς, στις περιοχές που έλεγχε, το CPIM
ακολούθησε νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Η πιο κραυγαλέα περίπτωση ήταν η
αναγκαστική απαλλοτρίωση των γαιών φτωχών αγροτών στο Σινγκούρ
προκειμένου να γίνουν «επενδύσεις» από μια μεγάλη ινδονησιακή πολυεθνική
εταιρεία το 2007. Προκειμένου να περάσει η απαλλοτρίωση χρησιμοποιήθηκε
η αστυνομική βία με αποτέλεσμα να υπάρξουν 14 νεκροί αγρότες. Η
απαράδεκτη αυτή πολιτική επέτρεψε ακόμη και στη Σόνια Γκάντι, ηγέτιδα
του Κόμματος του Κογκρέσου, να εμφανιστεί ως υπερασπιστής των αγροτών
και, με τη δημαγωγία της, να δρέψει εκλογικά οφέλη.



Αγώνες
Μετά τις εκλογές τόσο οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης όσο και τα μεγάλα
διεθνή ΜΜΕ εξέφραζαν τον ενθουσιασμό τους λόγω της ήττας του CPIM,
καθώς θεωρούσαν το τελευταίο ως έναν τυπικό φραγμό κόντρα στις
«μεταρρυθμίσεις» του ασφαλιστικού και του τραπεζικού συστήματος, στην
περαιτέρω απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων και στις ιδιωτικοποιήσεις.
Επίσης εξέφραζαν τον ενθουσιασμό τους στην προοπτική σύντομης
αντικατάστασης του Σινγκ από τον Ραχούλ Γκάντι, γιο της Σόνια και εγγονό
της Ίντιρα Γκάντι, πράγμα που θα σημάνει τη συνέχιση της δυναστείας που
κυβερνά εδώ και δεκαετίες.




Το κατά πόσο θα ακολουθήσει το Κόμμα το Κογκρέσου (είτε με τον Σινγκ
είτε με τον Γκάντι) τον νεοφιλελεύθερο φονταμενταλισμό σε συνθήκες
διεθνούς απαξίωσης του τελευταίου, μένει να αποδειχθεί. Από την άλλη οι
αγώνες δεν θα πάψουν να ξεσπάνε επειδή ηττήθηκε το CPIM. Οι αφορμές
είναι πολλές κι όχι μόνον οικονομικές: η εξέγερση των «ανέγγιχτων»
(Νταλίτ), της κατώτερης κοινωνικής κάστας της Ινδίας που υποφέρει τα
πάνδεινα, με αφορμή τη δολοφονία θρησκευτικού ηγέτη των Σιχ στις 24 Μάη
στη Βιένη, δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να βρει διεξόδους για να ξεσπάσει η
οργή των καταπιεσμένων.



Απο ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
 

Πηγη:http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1964&Itemid=42

1 σχόλιο:

socrates1997 είπε...

(Ασχετο). Κάναμε μία ταινία μικρού μήκους. Αν θέλετε ως πιο ειδικοί ρίξτε μια ματιά:http://socrates1997.blogspot.com/2010/09/blog-post_14.html

Γνώμες ευπρόσδεκτες.! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα