Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010


Αν καθισω και σκεφτω λιγο την κατασταση εξω απο τον δικο μου κοσμο θα συνειδητοποιησω οτι το μελλον μου βρισκεται στα χερια αυτων που βλεπω στην τηλεοραση και ριγω απο αηδια...Στα χερια ανδρεικελων που συμβολιζουν με τον πιο επιτυχημενο τροπο τις λεξεις δυσωδια, κοροιδια, σιχαμαρα, σαπιλα, διαφθορα, απληστια και πολλες αλλες παρομοιας σημασιας λεξεις...Απο τη μια βλεπω τα παγωμενα εξισου αηδιαστικα προσωπα καποιον μαριονετοδημοσιογραφων να δηλωνουν ευθαρσως το θανατο της ελπιδας με καθε τροπο, με μια τερατωδη απαθεια σα να μου λενε "καλημερα" κι απο την αλλη ακουω τους μαριονετομαφιοζους πολιτικους να με δουλευουν ξανα και ξανα μεσα στα μουτρα μου αφου πρωτα εχουν καταστρεψει εμμεσα κι αμεσα τη ζωη μου καλωντας με να στηριχτω επανω τους για το "αυριο"...Λοιπον η ερωτηση μου ειναι...Πως πρεπει να νιωθω εγω μετα απο ολα αυτα; Βρειτε μου μια λεξη που να καλυπτει ολα αυτα τα οποια νιωθω γιατι εγω δεν μπορω πια. Μονο μια φραση θα πω...: Κι υστερα λενε πως φταιει ο φονιας...

4 σχόλια:

anidifranco είπε...

πως πρέπει να νιώσεις; Αρχικά ευθύνη, ευθύνη και υποχρέωση ότι όσο περνά από το χέρι σου τουλάχιστον δεν θα επιτρέψεις κανένα να ξανακάνει τα ίδια στη χώρα που ζεις. Μετά, θα πρέπει να νιώσεις την ανάγκη της επιβίωσης και να βρεις -μαζί με όσους νιώθουν το ίδιο- τρόπους να βγάλεις κάτι καλό μέσα απ' όλο αυτό το κακό, ώστε να ζήσεις. καλημέρα :-)

logos_en_drasei είπε...

Συμφωνοντας και με το παραπανω με οσα λες, απλως θελω να πω οτι πολλες φορες νιωθω σαν ενα ηφαιστειο που βραζει...κι αυτο ωρες ωρες με τρομαζει...

NOSTOS είπε...

Kαρεκλοκενταυροι,οσφυοκαμπτες και γλυφτες των αφεντικων τους ειναι ολοι τους..δεν ειναι μερος μιας διεφθαρμενης εξουσιας,ειναι μια αλλη μορφη εξουσιας το ιδιο διεφθαρμενη,το ιδιο επικυνδινη..το ιδιο αιμοσταγης.Παρακαλανε οι δημοσιογραφισκοι και οι καναλαρχες να γινει κατι κακο ..και τρεχουν η μαλλον πετανε σαν τα κορακια για να καλυψουν τα γεγονοτα..εμποροι θανατου εχουβ καταντησει..τους εχω βαρεθει..με αηδιαζουν και η μονη διεξοδος που εχουμε ειναι η αντιδραση εναντια σε οτι σαπιο σκωτωνει τις ελπιδες μας και τα ονειρα μας..Καλο σου βραδυ

logos_en_drasei είπε...

Πες τα ρε φιλε Nostos!! Εχεις παρατηρησει με ποση ψυχροτητα μιλανε για πραγματα που σημαινουν ενα μαυρο κι αραχνο μελλον, λες και ηδονιζονται να φερνουν την καταστροφη μια ωρα αρχιτερα! Απο τι ειναι φτιγμενοι ολοι αυτοι ρε γμτ, σε ποιον πλανητη ζουνε; Η μαλλον οχι, αυτοι στη γη ειναι...εμεις δεν ξερω απο ποιον πλανητη ειμαστε. Αντιδραση ενας ενας ξεχωριστα για να γινουμε στο τελος ολοι μαζι...Κι οσο παει!!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα