Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010


Ενας εχθρος αορατος και πανταχου παρον
Εν οψει της αυριανης επετειου για το Πολυτεχνειο οι διαφορες σκεψεις μου σχετικα με πραγματα που εχω συζητησει με την παρεα μου κατα καιρους γινονται εντονοτερες εχοντας αλλη μια αφορμη. Μια απο αυτες τις σκεψεις μου ειναι το κατα ποσο μπορουν πια να αλλαξουν τα πραγματα γι' αυτην τη χωρα. Τι ειναι αυτο που πρεπει να γινει επιτελους, γιατι δεν γινεται και ποσες ελπιδες εχουν επιζησει. Διαφορες αποψεις εχουν ακουστει οι πιο απαισιοδοξες εκ των οποιων λενε οτι εχουμε φτασει σε ενα σημειο χωρις γυρισμο. Βασιζομενοι κυριως στους νεους ανθρωπους για οποιαδηποτε αλλαγη αναρωτιεμαι ποσοι ειναι εκεινοι που εχουν γλιτωσει απο τα διχτυα του δελεαστικου ωχαδερφισμου ακομη και τη στιγμη που πληττονται αμεσα και ποσοι απο αυτους θα παραμεινουν ετσι και καθως θα μεγαλωνουν. Καθε γενια βασιζεται στη νεοτερη για να δει την αλλαγη, μεχρι που η νεοτερη γινεται παλια και δινει τη σκυταλη σε ακομη χειροτερη κατασταση απο την προηγουμενη, στην ερχομενη νεα γενια. Και παει λεγοντας μεσα στα χρονια. Φτανω τελικα να αναρωτηθω τι μπορουν να κανουν οι εναπομειναντες που δεν το κανουν... Καποτε οι εναπομειναντες ειχαν να τα βαλουν με πολλα, μεταξυ αυτων και η χουντα την οποια αναφερω με αφορμη την αυριανη μερα. Οπως εχω ομως ξαναπει η χουντα ηταν κατι κακιστο που ομως ειχε προσωπο. Ηξερες τι ηταν αυτο το οποιο πολεμουσες. Σημερα μας καταστρεφει καθε μερα σιγα σιγα κατι υπουλο καλα μεταμφιεσμενο που ξερει να αλλαζει μορφες και να εξαπλωνεται οπως το δηλητηριο στο αιμα. Σημερα ο εχθρος δεν ειναι ενας. Εχει πολλα προσωπα και πολλες διαστασεις. Κρυβεται πισω απο το ονομα της κακοποιημενης πια Δημοκρατιας και μολυνει σχεδον ανενοχλητος τα παντα. Μπορεις να τον συναντησεις μεσα σε καθε απληστο ανθρωπαριο που μας κυβερνα, μπορεις να τον πετυχεις ακομη και μεσα σου με τη μορφη της αδιαφοριας η της εγκαταλλειψης. Μασκαρευεται σαν τον χαμαιλεοντα και σ' αφηνει να αναρωτιεσαι τι σου φταιει και με τι απ' ολα να τα βαλεις. Ειναι παντου και πουθενα ενω σιγουρα ειναι ευκολοτερο να τον βρουμε στους αλλους που παντα φταινε περισσοτερο απο εμας... Αν τα παραταω; Οχι. Αν ελπιζω; Ναι επειδη ετσι ειμ' εγω... Αν παλευω για κατι; Οχι οσο θα ηθελα, μπορω και περισσοτερο... Που θα με βγαλουν οι σκεψεις μου; Η στην καταστροφη η στη λυτρωση, μεση κατασταση δεν υπαρχει. Γιατι; Γιατι εχω διαλεξει να κανω πραξη ως εναν βαθμο τη φραση "γινε η αλλαγη που θες να δεις στον κοσμο." κι οταν διαφερεις πονας μεχρι η να δικαιωθεις η να σε φανε.

2 σχόλια:

Roadartist είπε...

Σήμερα οι εχθροί σήμερα είναι πάνω από ένας..

logos_en_drasei είπε...

Και πολυ επιτηδιοι...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα