Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010


Darkness under the sun
Ο καυτος ηλιος δεν κρυβει τιποτε
δε συγχωρει το φως του
ειναι ομορφος μα κανει τ' ασχημα να φαινονται
ειναι ευχαριστος μα τονιζει τις στεναχωριες
ειναι ζεστος μα δειχνει τις κρυες αντιθεσεις
κατω απο τον ηλιο φαινονται τα ματια που κλαινε
γιατι δεν μπορουν να τον χαρουν οπως εμεις
κατω απο το φως του ζωντανευουν ειρωνιες
ειρωνιες τραγικες για μια κοινωνια
οπου ο ηλιος δε λαμπει για ολους...


βγηκα σημερα μια βολτα το πρωι...εδω στη Θεσσαλονικη εχει ακομη λιακαδα. Βγηκα για να χαρω τον ηλιο μα πιαστηκε η ψυχη μου...Η ψυχες στην ακρη των δρομων ταραξαν και παλι το ειναι μου. Παραλιγο να βαλω τα κλαμματα και παλι γιατι δε θελω να ειμαι ανωτερη απο κανεναν σε αυτην τη ζωη. Γιατι δεν αξιζω περισσοτερο η λιγοτερο απο κανεναν αλλο ανθρωπο γιατι δεν αξιζω να ειμαι εγω αυτη που εχει οταν αλλοι δεν εχουν ουτε να φανε. Δεν ειναι θεμα τυψεων...Ειναι θεμα απλης λογικης και ανθρωπινου συναισθηματος. Ειμαι εγω αυτη που ντρεπεται οταν καποιος μου ζηταει χρηματα στον δρομο. Η λεξη αξιοπρεπεια δε λειπει απο εκεινους αλλα απο εμας. Απο καποιους περισσοτερο απο καποιους αλλους λιγοτερο. Κατω απο αυτον τον ηλιο δεν ειμαστε ολοι ισοι...ο λογος; Γιατι ειμαστε ανθρωποι. Ναι, αυτος ειναι ο λογος. Η ανισοτητες ειναι ανθρωπινα δημιουργηματα. Ο ηλιος συμβολιζει την ελπιδα, τη ζεστασια, τη ζωη. Δεν ειναι τραγικη ειρωνια οταν λαμπει πανω απο ανθρωπους ξαπλωμενους στις ακρες των πεζοδρομιων...;

4 σχόλια:

tasos είπε...

http://tasosnastos.blogspot.com/2010/11/blogers.html

tasos είπε...

http://tasosnastos.blogspot.com/2010/11/blogers.html

NOSTOS είπε...

Δυστυχως ετσι ειναι οπως τα λες,καταφεραν καποιοι με την ματαιοδοξια τους να δημιουργησουν κοινωνικες ανισοτητες.Στον βωμο του κερδους και των συμφεροντων εχουν θυσιασθει η ανθρωπινη αξιοπρεπεια,η ποιοτητα της ζωης μας εχει υποβαθμισθει και το βαρελι μοιαζει να μην εχει πατο..κι εμεις τι? φωναζουμε και αγωνιζομαστε ο καθε ενας απο το δικο του μετεριζι για να ακουσει ποιος? σε μια παρακμιακη Ελλαδα οπου οι πολιτες της αποχαυνωμενοι παρακολουθουν τα κεθε ειδους τηλεριαλιτι..μαλιστα εκει φθασαμε..κριμα

logos_en_drasei είπε...

Και το θεμα ειναι ποτε θα γινει ενα μπαμ που θα αλλαξει τα πραγματα...Ειναι φοβερο το οτι εκει που καταντησαμε ακομη και οι πιο αισιοδοξοι πια εχουν παψει να βλεπουν φως ασχετα αν ακομη αγωνιζονται γι' αυτο...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα