Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010


Ο Κλώντ Μονέ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 14 Νοεμβρίου 1840 και ήταν ο κύριος ιδρυτής της Γαλλικής Ιμπρεσσιονιστικής ζωγραφικής και ο πιό συνεπής και παραγωγικός εξασκητής της φιλοσοφίας του εκφράζειν με ζωγραφική στην ύπαιθρο.
Ο όρος "ιμπρεσσιονισμός" προέρχεται από τον πίνακά του "εντύπωση: ανατολή ηλίου".

Ο Μονέ ήταν γιός του Αδόλφου και Λουίζας Μονέ, κατοίκους Παρισίου, αλλα σε ηλικία 5 ετών μετακόμισαν στην Χάβρη, λιμάνι της Μάγχης. Ο πατέρας του τον προώριζε γιά το οικογενειακό τους επάγγελμα (παντοπωλείο, αλλά ο νεαρός Κλώντ ήθελε να γίνει καλλιτέχνης. Η μητέρα του ήταν τραγουδίστρια.

Το 1851 ο Μονέ μπήκε στην Δευτερεύουσα Σχολή Τέχνης της Χάβρης. Πρώτα έγινε... γνωστός γιά τις καρικατούρες του με κάρβουνο που πουλούσε γιά 10 μέχρι 20 φράγκα. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε από τον Jaques-Francois Ochard που ήταν πρώην μαθητής του ξακουστού ζωγράφου Jaques-Louis David. Στην παραλία της Νορμανδίας συνάντησε τον ζωγράφο Eugene Boudin που έγινε ο καθοδηγητής του και τον έμαθε να χρησιμοποιεί λαδομπογιές. Ο Boudin τον έμαθε και την τεχνική της ζωγραφικής στην ύπαιθρο.

Στις 28 Ιαν. 1857 πέθανε η μητέρα του. Σε ηλικία 16 χρονών άφησε το σχολείο και η χήρα θεία του Marie-Jeanne Lacadre τον πήρε στο σπίτι της.

Οταν ο Μονέ πήγε στο Παρίσι να επισκεφτεί το Λούβρο, είδε ζωγράφους να αντιγράφουν τους πίνακες των μεγάλων καλλιτεχνών. Ο Μονέ, που ειχε φέρει τα χρώματα και άλλα εργαλεία ζωγραφικής μαζί του, προτιμούσε να κάθεται κοντά στο παράθυρο καί να ζωγραφίζει ότι έβλεπε. Ο Μονέ έμεινε στο Παρίσι πολλά χρόνια και
γνώρισε πολλούς ζωγράφους που έγιναν στενοί του φίλοι και ακολούθησαν και
αυτοί τον ιμπρεσσιονισμό. Ενας απ'αυτούς τους φίλους ήταν και ο Edouard Manet.

Τον Ιούνιο του 1861 κατετάγη στο Πρώτο Σύνταγμα του Αφρικανικού Ελεφρού Ιππικού στην Αλγερία γιά 2 χρόνια, αλλά όταν κόλλησε την αρρώστεια του τύφου η θεία του Κα Lacadre φρόντισε να τον αποστρατέψει, υπό τον όρο να συμπληρώσει σπουδές καλών τεχνών σε Πανεπιστήμιο. Απαγοητευμένος με την παραδοσιακή τέχνη το 1862 που διδασκόταν στα πανεπιστήμια, έγινε μαθητής του Charles Gleyre στο Παρίσι, όπου γνώρισε τους Pierre-Auguste Renoir, Frederic Bazille και Alfred Sisley. Και οι τρείς μοιραζόταν νέες προσεγγίσεις προς την τέχνη, ζωγραφίζοντας την επίδραση του φωτός στην ύπαιθρο με "σπασμένο" χρώμα και γρήγορες πινελιές, αυτό που αργότερα ονομάστηκε Ιμπρεσιονισμός.

Ο πίνακας του Μονέ "Η γυναίκα με το πράσινο φόρεμα" που του έφερε αναγνώριση,
ηταν μία από τις πολλές εργασίες όπου απεικόνισε την μέλλουσα σύζυγό του
Camille Doncieux που λίγο αργότερα έμεινε έγκυος με το πρώτο τους παιδί, τον Jean. To 1868 λόγω οικονομικών προβλημάτων, ο Μονέ αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πηδώντας στον Σηκουάνα.

Κατά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870-1871 ο Μονέ κατέφυγε στην Αγγλία.
Στην εκεί διαμονή του μελέτησε τις εργασίες των John Constable και Joseph Mallord William Turner, τα τοπεία των οποίων ενέπνευσαν τον Μονέ στις καινοτομίες του γιά την χρήση των χρωμάτων.



Από το 1871 μέχρι 1878 ο Μονέ έζησε στο Argenteuil, ένα χωριό επί του Σηκουάνα κοντά στο Παρίσι και εκεί ζωγραφίστηκαν μερικά από τα πιό γνωστά του έργα.

Οταν επέστρεψε στή Γαλλί το 1872, ζωγράφισε την "εντύπωση: ανατολή ηλίου"
που απεικονίζει τοπίο της Χάβρης . Την έβαλαν στην πρώτη Ιμπρεσιονιστική έκθεση το 1874 και επιδεικνύεται τώρα στο μουσείο Marmottan-Monet στο Παρίσι. Από τον τίτλο του πίνακα ο κριτικός καλλιτεχνίας Louis Leroy επινόησε τον όρο "Ιμπρεσσιονισμός" με ταπεινωτικό προορισμό, αλλά οι ιμπρεσσιονιστές υιοθέτησαν τον όρο γιά δική τους χρήση.

Το 1870, ο Μονέ και η παντρεύτηκαν και το 1873 μετακόμισαν σε σπίτι στο Argenteuil κοντά στον Σηκουάνα. Γεννήθηκε και άλλος γιός, ο Michel, στις 17 Μαρτίου 1878. Η Κα Monet πέθανε από φυματίωση στα 1879.

Η απεφάσισε να βοηθήσει τον Μονέ τα δύο παιδιά του με τα δικά της. Τον Απρίιο 1883 μετακόμισαν σε σπίτι στο όπου φύτεψαν μεγάλον κήπο που ζωχράφιζε την υπόλοιπη ζωή του. Ο και η παντρεύτηκαν το 1892.

Στις δεκάδες του 1880 και 1890 ο Μονέ άρχισε να ζωγραφίζει "σειρές" όπου το
θέμα απεικονιζόταν σε διαφορετικές καταστάσεις φωτισμού και καιρικών συνθηκών.
Η πρώτη σειρά του ήταν από θημονιές χόρτου, ζωγραφισμένες από δαφορετικά σημεία σε διάφορετικές ώρες της ημέρας. Δεκαπέντε από αυτούς τους πίνακες εκθέτονταν στο Durand-Ruel το 1891. Αργότερα ζωγράφισε σειρές πινάκων του καθεδρικού ναού της Rouen, λεύκες, πρωϊνά στον Σηκουάνα, και τα νούφαρα στην ιδιοκτησία του στο Giverny.

Ο Μονέ απεβίωσε από καρκίνο στους πνεύμονες στις 5 Δεκεμβρίου 1926 σε ηλικία 86 ετών και θάφτηκε στο νεκροταφείο της εκκλησίας του Giverny. Το περιφημο σπίτι του με τον ο κήπο μέ την λιμνούλα με τα νούφαρα και την Ιαπωνική γέφυρα στο Giverny είναι προτιμητός τουριστικός προορισμός. Στο σπίτι αυτό υπάρχουν πολλών ειδών Ιαπωνικές τυπωμένες ξυλογραφίες κρεμασμένες στους τοίχους.
Πηγη: http://greekddl.com/foroum/100-%CE%A6%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%96%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AE/32437-%CE%9F-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-Claude-Monet.html


Απο Κυριακατικο σχολειο μεταναστων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα