Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010


Η γενική απεργία στις 15 Δεκέμβρη αποκτά κρίσιμη διάσταση.
Στον ορίζοντα πυκνώνουν οι απειλές για τους εργαζόμενους, ντόπιους και μεταναστες και τη νεολαία.
Κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ μας ετοιμάζουν «κουστούμι» σκληρής λιτότητας για
τα επόμενα 10-15 χρόνια. Ταυτόχρονα όμως πυκνώνουν και οι δυνάμεις της
αντίστασης. Καθημερινά, όλο και περισσότεροι εργατικοί χώροι βγαίνουν
στον αγώνα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι συμμετέχουν στις απεργίες και
στις διαδηλώσεις, με αιτήματα, αλλά και μορφές πάλης που γίνονται όλο
και πιο προωθημένα και μαχητικά. Η τάξη μας και η νεολαία συσσωρεύουν
δυνάμεις για μια αναμέτρηση που η έκβασή της θα κρίνει μια ολόκληρη
ιστορική περίοδο.
Αυτοί οι αγώνες έχουν... ανάγκη από συντονισμό και κλιμάκωση. Αυτό το ρόλο
μπορεί να παίξει –σαν αρχή– η 15 Δεκέμβρη. Να αποδείξει στους δικούς μας
ανθρώπους, αλλά και στους αντιπάλους, ότι είμαστε πολλοί, ότι έχουμε
δίκιο, ότι έχουμε δύναμη.



Να αποδείξει ότι η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν αντίπαλο, έχουν
«αντιπολίτευση», όχι βέβαια στις πολυθρόνες της Βουλής και στα παράθυρα
των ΜΜΕ, αλλά στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις σχολές και στα
σχολεία.

Αυτά τα καθήκοντα δεν μπορούν να τα αναλάβουν οι Παναγόπουλοι της ΓΣΕΕ.
Το απέδειξαν με την άθλια συμμετοχή τους στο παζάρι με τον ΣΕΒ για τις
επιχειρησιακές «συμβάσεις». Πέφτουν στις πλάτες μιας νέας «γενιάς»
αγωνιστών, σε αυτούς και αυτές που ήδη σήμερα οργανώνουν τους «μικρούς»
καθημερινούς αγώνες, που μπορούν να βάλουν τα μεγάλα θέματα της
γενικότερης ανατροπής.

Το φαινόμενο δεν είναι απομονωμένο. Κάτω από τα χτυπήματα των
βιομηχάνων και των τραπεζιτών όλη η Ευρώπη βρίσκεται σε αναβρασμό. Οι
τεράστιες δυνάμεις του εργατικού κινήματος και της νεολαίας μπαίνουν
σταδιακά σε κίνηση, αποδεικνύοντας ότι, μέσα στην κρίση, το λόγο δεν θα
έχουν μόνο οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους. Ενάντια στην
πολιτική του Γ.Α.Παπανδρέου, ενάντια στις απειλές της ΕΕ και του ΔΝΤ,
για τους εργαζόμενους, ντόπιους και μεταναστες, και τη νεολαία είναι ώρα ξεσηκωμού.
 

Πηγη:http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3258&Itemid=42
Απο Κυριακατικο σχολειο μεταναστων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα