Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

"Άλλη μια μήνυση πρόκειται να κατατεθεί κατά των ΜΑΤ και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, με αφορμή τη συμπεριφορά των αστυνομικών δυνάμεων στην πορεία για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τα δύο παιδιά της οικογένειας Βαφειάδη, μαζί με τη μητέρα τους, περιέγραψαν στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία πώς κατέληξαν στο νοσοκομείο μετά τη διαδήλωση της 6ης Δεκεμβρίου."

Δειτε την πηγη

Ο 25χρονος Μιχάλης Βαφειάδης, φοιτητής αρχιτεκτονικής, βγήκε χθες «άρον άρον γιατί δεν άντεχε» από το ΚΑΤ, με επτά ράμματα στο κεφάλι και θλάση στον εγκέφαλο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας. Στις 6 Δεκεμβρίου είχε κατέβει στην πορεία μνήμης για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο μαζί με την αδελφή του, Νάγια. Όντας...
περιφρουρημένοι στο φοιτητικό μπλοκ της Νομικής «στάθηκαν στη Βουλή, φώναξαν συνθήματα κι επέστρεψαν στα Προπύλαια συγκροτημένα, γιατί επικρατούσε κλίμα τρομοκρατίας» όπως δηλώνει ο νεαρός ενώ σημειώνει ότι σε όλη τη διαδρομή τα ΜΑΤ τους πήγαιναν «προκλητικά "καροτσάκι"».

Η 20χρονη αδελφή του περιγράφει τα χημικά και τις χειροβομβίδες κρότου λάμψης που έπεσαν επάνω τους φτάνοντας στα Προπύλαια: «Μας περικύκλωσαν οι διμοιρίες σαν μέγκενη. Τα παιδιά έπεφταν στην άσφαλτο. Δεν μπορούσα να τρέξω. Προσπάθησα να κρατηθώ, να μη συλληφθώ. Πιάστηκα από μια ασπίδα. Είδα έναν πυροσβεστήρα, ένιωθα τα χτυπήματα στην πλάτη». Ο Μιχάλης έτρεξε να συγκρατήσει τη Νάγια: «Τη σήκωσα και βρέθηκα αντιμέτωπος με ΜΑΤατζή. Με χτυπούσε με το κλομπ στα χέρια, τα πόδια, τα πλευρά. Τράβαγα τη Νάγια. Με χτύπησε στο κεφάλι».

«Πριν από δύο χρόνια δολοφόνησαν ένα παιδί. Σήμερα δολοφονούν το μέλλον μας, εμάς τους ίδιους. Θα οργανώσουμε μαζικά, φοιτητικά μπλοκ» δηλώνει ο νεαρός, που το αριστερό του χέρι εμφανίζει παράλυση μετά το χτύπημα στο κεφάλι. «Κυκλοφορούν κι άλλοι σαν τον Κορκονέα», προσθέτει.

Όπως ανέφερε στην εφημερίδα η μητέρα του Μιχάλη, Αντωνία Αθανασοπούλου, τα παιδιά μεταφέρθηκαν με ταξί στο νοσοκομείο «Λαϊκό» που εφημέρευε. «Έφεραν άλλα 15 παιδιά τραυματισμένα από κλομπ, με ανοιγμένα κεφάλια. Άλλος πήγε να σώσει την κοπέλα του, κι άλλος επέστρεφε στο σπίτι απ' τη δουλειά». Από το «Λαϊκό» τους έστειλαν στο νοσοκομείο ΚΑΤ για να εξετασθούν από νευροχειρουργό.

«Ακτινογραφίες τραυματισμένων κρανίων, τοποθετημένες στη σειρά, γέμιζαν το φωτεινό πίνακα του ακτινολογικού του νοσοκομείου ΚΑΤ. Με εξογκώματα και βαθουλώματα. Μετά τα μεσάνυχτα, ανάμεσα στους γιατρούς που έραβαν και χειρουργούσαν τα παιδιά, χώθηκαν οι ασφαλίτες. Υπέβαλαν ερωτήσεις σε αιμόφυρτους νέους, χτυπημένους απ' τα ΜΑΤ. Για να τους φορτώσουν κατηγορίες...» δηλώνει η κ. Αντωνία.

Τότε, θυμάται ο Μιχάλης, «ήρθαν από την Ασφάλεια κι άρχισαν τις ερωτήσεις. Η μάνα φώναζε στους αστυνομικούς ότι αυτοί πρέπει ν' απολογηθούν. Να μη μετατρέψουν τα θύματα σε θύτες. Οι γιατροί δεν προλάβαιναν να εξετάζουν. Δύο νευροχειρουργοί, οι Κ. Βλάχος και Χρ. Παπαζαχαρίας, θυμωμένοι έδιωχναν τους ασφαλίτες».

Ο ίδιος πιστεύει πως «η πολιτική αυτή στηρίζεται στη βία. Αντί να μας δώσει απαντήσεις τι θα γίνει με την ανεργία και το μέλλον μας, ανοίγει κεφάλια για να μας τρομοκρατήσει. Μας έριχναν κάτω, πεσμένους μας κλοτσούσαν και μας χτυπούσαν. Και μετά, τη στιγμή της αγωνίας, έστειλαν ασφαλίτες να μας μετατρέψουν σε κατηγορούμενους. Κατασκευάζονται Κορκονέες. Κατάλαβα πόσο λίγο απέχει να είσαι νεκρός».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα