Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010



Χθες μιλουσα με εναν φιλο μου για τις γυναικες που κατα την αποψη του εχουν παρερμηνευσει τη λεξη ισοτητα και θελοντας να κανουν καριερα σαν τους αντρες παραμελουν την οικογενεια και τα παιδια. Εκεινος δεν ειναι κατα στο να δουλευουν οι γυναικες, απλως πιστευει οτι πρεπει οι ιδιες να περιορισουν λιγο τις φιλοδοξιες τους μιας και δεν ειναι δυνατον να συνδιαζουν τα παντα. Πιστευει πως μια γυναικα ειναι πιο ικανη να μεγαλωσει ενα παιδι γιατι εχει εμφυτη την τρυφεροτητα και το μητρικο ενστικτο και πως ο αντρας απο τη φυση του ειναι ο δυνατοτερος και ο κυνηγος που ειναι ταγμενος να δουλευει για να βοηθαει την οικογενεια του. Ειμαι σιγουρη οτι οι περισσοτεροι απο εσας θα συμφωνησετε μαζι του. Αυτα που λεει εξαλλου ειναι σεβαστα και σιγουρα δεν ειναι παραλογα. Επειδη ομως το θεμα μου εδωσε αφορμη να μιλησω κι εγω για οσα πιστευω σχετικα, θα γραψω εδω τη δικη μου αντιδραστικη αποψη μεσα απο τα οσα ειπα σε εκεινον. Ειμαι ανθρωπος με πολυ ελευθερο μυαλο που δεν αντεχει καθολου να κολλαει στην πεπατημενη οδο και τα στερεοτυπα. Αυτο που οι περισσοτεροι ονομαζουν κοινη λογικη και νομους της φυσης για μενα ειναι παντα αντικειμενο για προσωπικη ερευνα ωστε να διαπιστωσω ιδιοις ομασι αν οντως ισχυει η μας το εχουν περασει ως νομο ανα τους αιωνες τεχνιεντως. Εχω δικη μου θεωρηση απεναντι στον κοσμο, δικη μου φιλοσοφια, τροπο σκεψης και δρασης που σπανια θα βρει ατομα να συμφωνουν μαζι του. Παρολαυτα δεν ειμαι σχεδον ποτε απολυτη, δεν τυφλωνομαι ουτε φοραω παρωπιδες. Απλως το ψαχνω και βγαζω δικα μου συμπερασματα. Ετσι και σε αυτο το θεμα εχω τη δικη μου γνωμη που ειμαι σιγουρη οτι δε θα εχει πολλους υποστηρικτες, θελω ομως να την εκφρασω γιατι αυτο τελικα μετραει. Να μπορεις να λες τη γνωμη σου.


Θεωρω οτι οι γυναικες ειναι πανω απ' ολα ανθρωποι με ισα δικαιωματα για ονειρα και φιλοδοξιες. Καποια στερεοτυπα περνιουνται απο γενια σε γενια αλλοτε υποχθονια και εμμεσα ωστε να γινουν συνηθεια και καθεστως κι αλλοτε αποτομα και πιο εντονα. Το οτι οι αντρες ειναι σωματικα και μονο πιο δυνατοι ποτε δεν καταλαβα πως συνδεεται με την εργασια, τα ονειρα, την καριερα κλπ. Δεν ειμαστε στην προιστορικη εποχη οπου κυνηγουσαμε σαν τα ζωα ωστε η δυναμη αυτη να εχει και καποιο νοημα. Καλως η κακως η σωματικη δυναμη πλεον μονο σε λιγα επαγγελματα παιζει ρολο κι αυτο ειναι τυχαιο. Γιατι υπαρχουν αλλα στα οποια οι γυναικες ειναι καλυτερες εξαιτιας αλλων ικανοτητων τους. Γιατι λοιπον να μη θελου να κανουν μια καριερα οπως θα εκανε ενας αντρας; Κι ενας γοριλας ειναι δυνατοτερος απο εναν αντρα αλλα κανεις δεν ειπε οτι ο γοριλας γι' αυτον τον λογο θα επρεπε να ειναι πιο ελευθερος στο ποσες φιλοδοξιες θα εχει. Αυτο που μας διαφοροποιει απο τα ζωα ειναι το μυαλο κατι που εχουν και τα δυο φυλα, δοξα τω θεω. Το οτι εμεις υποτιθεται οτι ημασταν πιο ευθραυστες, πιο αδυναμες κλπ ηταν κατι το οποιο εσεις ανα τους αιωνες παγιωσατε, οχι απαραιτητως η φυση στην οποια απευθυνεστε. Καποτε ειχαμε μητριαρχικες κοινωνιες...τοτε η φυση τι ελεγε; Ολα ειναι ανθρωπων εργα. Αν η φυση μας εκανε πιο αδυναμες και στο μυαλο η και καπου αλλου τοτε δε θα μπορουσαμε καν να ανταπεξελθουμε σε ολα οσα εχουμε αναλαβει τωρα κι ετσι θα αποτυγχαναμε χωρις να χρειαζονται οι δικες σας υποδειξεις για φρενο στα ονειρα μας. Απο τη στιγμη που δεν υστερουμε ομως πουθενα δεν καταλαβαινω γιατι θεωρειται πιο δικαιο να βαλω εγω φρενο στα ονειρα μου κι οχι εξισου κι ενας αντρας. Θα χρειαστει να βγεις εξω να κηνυγησεις και να τα βαλεις με καμια αρκουδα ωστε να μου πεις οτι τα μπρατσα σου σε κανουν πιο χρησιμο απο μενα εκει εξω; Οχι...Αρα μυαλο και πνευμα ειναι κατι που διαθετω κι εγω. Γατι λοιπον να πρεπει μονο εγω να τα περιορισω; Θεωρεις οτι οι αντρες ειστε ανικανοι να συμβαλλετε και στη φροντιδα των παιδιων ωστε να μπορεσει να βρεθει μια χρυση τομη και να μην αδικει κανεις τα ονειρα του; Αν ναι, γιατι; Δοκιμασες ποτε να φροντισεις στα βασικα ενα παιδακι και ειδες οτι δεν μπορεις η ειναι μια ιδεα που σου εχει περαστει απο τις προηγουμενες γενιες σαν μεγαλη αληθεια της φυσης και πλεον πιστευεις κι εσυ ο ιδιος οτι δεν μπορεις; Μη μου πεις οτι δεν μπορεις να θηλασεις για παραδειγμα γιατι νομιζω οτι καποια στιγμη ξεφευγουμε απο το σταδιο αυτο και η φροντιδα ενος παιδιου δεν περιοριζεται μονο στον θηλασμο. Εφοσον εισαι υπερ στο να δουλευουν οι γυναικες δεν μπορω να καταλαβω που θα μπορουσες να ζητησεις να βαλουν ενα φρενο. Η δουλευεις η δε δουλευεις. Αφου δε ζητας να κλειστουνε μεσα σε ενα σπιτι τοτε ζητας να βρουν την τελεια δουλεια που δε θα τους τρωει καθολου χρονο αλλα θα ειναι και κατι που να τους γεμιζει και να θεωρειται και δουλεια; Πιστευεις οτι υπαρχει κατι τετοιο; Μαλλον οχι. Αρα εμμεσως πλην σαφως ζητας με το που θα γεννηθει ενα παιδι η γυναικα να θυσιασει εκεινη και μονο εκεινη ολοκληρωτικα ολα οσα τη γεμιζουν σαν ανθρωπο, ονειρα και γιατι οχι, φιλοδοξιες. Εσυ θα το εκανες αυτο ετσι αβιαστα; Αν ναι τοτε γιατι δεν το κανεις εσυ αντι για εκεινη; Δεν εισαι ανικανος να μεγαλωσεις ενα παιδι, ετσι σε εχουν κανει να πιστευεις. Θελω να καταληξω στο οτι κανενας απο τους δυο δε θα επρεπε να παραταει αυτα που αγαπαει να κανει, αν μπορεις να ζητας απο μια γυναικα να περιορισει λιγο τις φιλοδοξιες της τοτε παραλληλα καντο κι εσυ ωστε να βοηθατε ο ενας τον αλλον χωρις στο τελος να καταληξει εκεινη να τα παρατησει ολα για να μη γινει χιλια κομματια. Μοιραστειτε ευθυνες και υποχρεωσεις περα απο κυνηγια και σωματικη δυναμη, αυτα δεν κολλαν πουθενα. Μπορω να γινω εξισου καλη δικηγορος με σενα και να αγαπαω αυτο που κανω εξισου με σενα. Αυτη που θα κληθει να περιοριστει ομως θα ειμαι μονο εγω...το θεωρω αδικο, απλα. Οι γυναικες νομιζω οτι το εχουν παρακανει αλλου και οχι σε αυτον τον τομεα. Οταν ενας αντρας δικαιουται να ειναι καριεριστας δεν μπορω να καταλαβω γιατι μια γυναικα θεωρειται οτι το χει παρακανει αν θελει να ειναι καριεριστας και επιλεγει αυτο. Δεν μπορω να το αποδωσω ουτε στη φυση ουτε στη σωματικη δυναμη ουτε στο οτι ειστε οι κηνυγοι. Αν αισθανεστε μεσα σας τετοιου ειδους προιστορικα ενστικτα μαλλον δεν μπορειτε να συμβαδισετε με μια κοινωνια πολιτισμενη(Το οτι δεν εχουμε μια κοινωνια πολιτισμενη βεβαια οφειλεται σε αλλο θεμα που δεν εχει να κανει με τη συζητηση, νομιζω με το πολιτισμενη καταλαβαινεις τι εννοω). Θα θεωρησω οτι μια γυναικα το εχει παρακανει οταν κανει κατι το οποιο δεν αισθανεται μονο και μονο για να σας μπει στο ματι. Διαφορετικα νομιζω οτι σας πεφτει λιγο βαρια η ισοτιμη ανεξαρτησια και καποιοι απο εσας νιωθουν ευνουχισμενοι απεναντι σε μια γυναικα που ειναι (δεν το παιζει, ειναι. Υπαρχουν κι αυτες) δυναμικη. Γι' αυτο αρχιζετε και ολα αυτα περι το μπερδεμα των ρολων κλπ που κατα τη γνωμη μου ειναι αποτελεσμα καποιων κομπλεξ που εχουν πολλοι αντρες. Το να μη σε φτιαχνει μια γυναικα δυναμικη ειναι δικαιωμα σου, οπως το να μη σε φτιαχνει μια γυναικα ψηλη. Ψαξε και βρες μια γυναικα πιο αδυναμη για να ταιριαξεις, μη ζητας απο ολες τις γυναικες να γινουν πιο αδυναμες για να μη νιωθεις εσυ μειονεκτικα. Η οικογενεια δεν εχει καταστραφει επειδη οι γυναικες αποφασισαν να παρουν τη ζωη και τα ονειρα τους στα χερια τους. Καταστραφηκαν επειδη κατα εναν περιεργο λογο οι ανθρωποι καταληγουν ολο και λιγοτερο πνευματικοι, δεν ειναι ικανοι να διαχειριστουν ουτε τον ιδιο τους τον εαυτο, ποσο μαλλον να μεγαλωσουν σωστα ενα παιδι. Λες οτι δεν υπαρχει χρονος. Ακομη κι τον χρονο που εχουν οι γονεις ομως πιστευεις οτι τον διαχειριζονται σωστα; Αν κοιταξεις γυρω σου ποσοι απο τους ανθρωπους που αντικρυζεις θεωρεις οτι ειναι καταλληλοι να γινουν γονεις, ειτε αντρες, ειτε γυναικες; Και οι παλιες εξαλλου εποχες οπου η καλη μανουλα εμενε σπιτι και ηταν μανα, δουλα και κυρα μπορει να ειχαν πλεονεκτημα χρονου αλλα ξερεις τι αλλο ειχαν επισης; Πολλη καταπιεση, καταλοιπα και απωθημενα που απλως απο φοβο δεν εβγαιναν ποτε στην επιφανεια ωστε να καταληξουν σε διαζυγια η σε αλλου ειδους συμπεριφορες. Ξερεις οτι καποτε ακομη κι αν καποιος ηθελε να παρει διαζυγιο πολλοι το θεωρουσαν ντροπη η αμαρτια κι ετσι επρεπε να καθεται να υπομενει μια ζωη που δεν του αρεσε για να μην πει ο κοσμος; Και περισσοτερο οι γυναικες, εχω ακουσει ιστοριες και σου τα λεω. Μπορει φαινομενικα ολα να ηταν καλυτερα γιατι τελικα ο φοβος και η καταπισεση δεν αφηνε τιποτε να βγει στην επιφανεια αλλα μεσα στα σπιτια υπηρχαν προβληματα και τοτε. Εγω δεν ειμαι υπερ της εικονικης πραγματικοτητας ακομη κι αν χρυσωνει το χαπι. Παραδεχομαι οτι ο χρονος με τα παιδια εχει περιοριστει και ειναι κατι πολυ κακο μεσα σε ολα. Αλλα δε θα παραδεχτω ποτε οτι η φυση με προσταζει να παρατησω μονο εγω τα παντα για να καλυψω αυτο το κενο. Νομιζω οτι αν υπαρχει τροπος για μενα, θα επρεπε να υπαρχει και για εσας ωστε να συναντιομαστε καπου στη μεση. Μπορει η γυναικα να ειναι και μανα αλλα μηπως κι ο αντρας δεν ειναι και πατερας; Η κοινωνια μας και η οικογενεια πανε κατα διαολου επειδη οι ανθρωποι ειναι ανικανοι νοητικα και πνευματικα πλεον να μεγαλωσουν σωστα ενα παιδι ανεξαρτητως φυλου και οχι η καριερα των γυναικων. Ενα παιδι χωρισμενων γονιων θα μεγαλωσει πιο ασχημα μονο αν υπαρχουν προβληματα ακραια μεταξυ των γονιων του, αν οι ιδιοι ειναι ανικανοι να διαχειριστουν την κατασταση και εξαιτιας του περιγυρου που παντα τις υποομαδες τις κανει να νιωθουν μειονεκτικα. Γιατι ντε και καλα για ενα διαζυγιο να ευθυνεται η καριερα της γυναικας; Ενας σωστος γονιος πρεπει να ειναι ψυχικα κοντα με το παιδι του, να το σεβεται, να του εξηγει, να του μιλαει, ειτε ειναι η μανα ειτε ο πατερας. Και σημερα οι ανθρωποι ανεξαρτητως χρονου δεν εχουν τετοια ικανοτητα!



Να συμφωνησω σε υτο που λες οτι οποιες γυναικες δεν περιοριζονται απλως στο να δουλευουν και θελουν να κανουν καριερα, ας μην κανουν παιδια. Πιστευω ομως οτι σε αυτην την περιπτωση παλι θα πουνε οτι οι γυναικες εχουν ξεφυγει επειδη διαλεγουν καριερα και οχι οικογενεια. Και αυτο ειναι που με ενοχλει. Δε λεω να αναλαβει εξολοκληρου ενας αντρας το παιδι. Η τρυφεροτητα συνηθως συνανταται πιο εκδηλη στις γυναικες και αυτο ειναι απαραιτητο για ενα παιδι. Λεω απλως οτι πρεπει να συμβαλουν και οι δυο ωστε να μην αναγκαστει στο τελος η γυναικα να παρατησει τα παντα και να κλειστει σπιτι κατι που δε θεωρω υγιες και ουτε εσυ ο ιδιος υποστηριζεις. Εξαλλου δεν ειναι ολες οι γυναικες καριεριστες ωστε να δικαιολογουν αυτα τα οποια λες περι καταστροφη της οικογενειας εξαιτιας τους. Οι περισσοτερες απλως δουλευουν. Να προσθεσω επισης οτι παρα τη μεγαλυτερη ισως τρυφεροτητα της γυναικας ενα παιδι χρειαζεται εξισου και τους δυο γονεις οταν υπαρχουν, κοντα του. Με ο,τι χαρακτηριστικα εχει ο καθενας να του δωσει. Αρα τον ιδιο χρονο που εχει αναγκη το παιδι τη μητερα του, τον ιδιο χρονο θα εχει αναγκη και τον πατερα του. Θεωρειται τους εαυτους σας δευτερευοντες στην ανατροφη ενος παιδιου; Ε, λοιπον μπορω να σου πω οτι αυτο ειναι μυθος. Αν ενας αντρας θεωρει οτι δεν μπορει να προσφερει στο παιδι του οσα μια γυναικα σε συναισθηματικο επιπεδο, εστω και με τον δικο του τροπο, τοτε ισως σημαινει οτι δεν ειναι καταλληλος για πατερας και οχι το οτι ειναι αντρας.Ξερεις ποσα παιδια εχει καταστρεψει η συναισθηματικη ακαταλληλοτητα καποιων ανθρωπων που γινονται γονεις; Το παιδι σου θα σε εχει αναγκη οσες ακριβως ωρες θα χρειαζεται τη μανα του. Γι' αυτο λεω οτι και οι δυο πρεπει να συναντιουνται καπου στη μεση. Διαχωριζοντας την καριερα απο τη δουλεια θα πω οτι οποιος θελει να κανει καριερα και οχι απλα να δουλευει, μιας και θεωρειται εγωιστικο να παραμελει το παιδι του για την ανελιξη του, ο,τι φυλο και να ειναι ας μην κανει παιδια, οπως ειπες. Αλλα ανεξαρτητως φυλου. Οχι ο ενας να εχει δικαιωμα και στην επαγγελματικη ανελιξη και στην οικογενεια και μονο η αλλη να πρεπει να διαλεξει αναμεσα στα δυο.Εφοσον και οι δυο ειναι εξισου απαραιτητοι για ενα παιδι θα πρεπει και οι δυο να μπουνε στη διαδικασια να διαλεξουν αφου πιστευεις οτι δε συνδιαζονται αυτα τα δυο στην πραξη. Τοσο απλα. Και τελος, το οτι οι γυναικες εχουν γινει χιλια κομματια δε φταιει το οτι ολες θελουν να κανουν τη μεγαλη καριερα. Οπως ειπα πολλες απλως δουλευουν. Εσεις ομως εχετε αφησει τα παντα επανω τους. Και δουλεια και παιδια και ολα τα υπολοιπα, να μην επεκταθω.Εσεις βοηθατε καθολου στα οικογενειακα ζητηματα και στα θεματα του σπιτιου; Δε γινεται να θελεις απο μια γυναικα να δουλευει (κατι που πρεπει να σεβαστεις) να ειναι δουλα και κυρα, μανα, π...να στο κρεβατι και να εχει χρονο να περιποιηθει και τον εαυτο της ωστε να μην τη βαρεθεις εσυ και βρεις καμια αλλη. Για να δεις οτι κι εσεις οι αντρες καμια φορα μοιαζει να θελετε και την πιτα ολοκληρη και το σκλυλο χορτατο. Δε λεω ολοι, αλλα σιγουρα υπαρχουν και αυτοι. Βρεθειτε καπου στη μεση και ολα θα γινουν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα