Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010




Let it snow (in my mind)

Κρυφοκοιτωντας απο το παραθυρο βλεπεις τον καταλευκο μανδυα της βασιλισσας του χιονιου να σκεπαζει το τοπιο. Ολολευκες οι σκεπες απο τα σπιτακια των γειτονων, δεντρα που λαμπυριζουν στολισμενα με τη φυσικη γιρλαντα του χιονιου, δρομοι υγροι, σκεπασμενοι στις ακρες με πουπουλενιο κατασπρο στρωμα...ολα ειναι πανεμορφα, βγαλμενα απο χριστουγιεννιατικο παραμυθι. Θαρρεις οτι σε λιγο θα ξεπροβαλει πισω απο καμια σκεπη το ελκυθρο του Αι Βασιλη, θα προσγειωθει στα κεραμιδια και ο χοντρουλης γερακος θα σκαρφαλωσει στην καμιναδα με δυσκολια για να γεμισει το σπιτι δωρα και χαρα. Μεσα στο τζακι σιγοκαιει σταθερα μια μεγαλοπρεπη χορευταρου φωτια που τρεμοπαιζει καθε τοσο. Ο ηχος απο τα ξυλα που τριζουν καθως καιγονται και μετακινουνται κανει ακομη πιο εντονη την αισθηση της θαλπωρης που υπαρχει μεσα στο ζεστο φιλοξενο σπιτι. Μπροστα στο τζακι μια αφρατη ολολευκη φλοκατη, θυμιζει μονο εμφανισιακα το χιονι που σκεπασε τον εξω κοσμο, μα ειναι παντα ετοιμη να σε δεχτει στη ζεστη αγκαλια της. Το σπιτι ειναι γεματο χαρες και γελια απο την παρεα σου. Αλλος ετοιμαζει το μεσημεριανο γευμα που αποτελειται απο λαχταριστα αχνιστα χειμωνιατικα φαγητα, αλλος τραγουδαει χαρουμενα Χριστουγεννιατικα τραγουδια, αλλοι συζητανε ευθυμα ξαπλωμενοι στη φλοκατη, αλλος ετοιμαζει το τραπεζι, ενω εσυ απλα καμαρωνεις την ομορφη εικονα. Η ζεστη σοκολατα διαδεχεται το φαγητο και τοτε ολοι θυμουνται τα παιδικα τους χρονια καθως βραδιαζει και αναβουν μεσα και εξω τα γιορτινα φωτακια. Ο καθενας λεει τη δικη του ιστορια γυρω απο το τζακι ενω το χιονι εξω δε βαριεται ποτε να στρωνει τις ηδη χιονισμενες επιφανειες. Ως το επομενο πρωι θα εχει γινει αλλο τοσο και...που ξερεις...Μπορει να φτιαξετε και κανεναν χιονανθρωπο εξω στην αυλη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα