Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010



 Let it snow
Και καπως ετσι εριξε τα πρωτα χιονια εδω στη Θεσσαλονικη... ανοιξα το πρωι τα παντζουρια και να σου το καταλευκο στρωμα πανω στις σκεπες, στα δεντρα και στο μπαλκονι μου φυσικα. Ολα θυμιζουν τις γκραβουρες που εβλεπα οταν ημουν παιδακι σε ενα ομορφο Χριστουγεννιατικο βιβλιο με γιορτινα ποιηματα. Βεβαια ολα αυτα ισχυουν μονο ως θεα απο το μπαλκονι μου. Διοτι χωρις να θελω να γκρινιαξω οπως και να το κανουμε αλλο το χιονι σε μια τετοια πολη και αλλο το χιονι σε ενα χωριο η ενα βουνο. Το χιονι φυσικα δεν περιοριζεται στις σκεπες και τα δεντρα...οταν συνεχιζει να πεφτει επηρεαζει σιγα σιγα και τους δρομους. Κατι που εδω στην πολη δεν ειναι παντα τοσο ευχαριστο. Λασπωνει και παγωνει με αποτελεσμα να γινεται πολυ επικινδυνο οποτε ισως να μην μπορει κανεις να το χαρει σε ολο του το μεγαλειο. Αραγε θα εχουμε φετος white Christmas; Κι εκει που τιποτε μεχρι πριν λιγο καιρο δε θυμιζε χειμωνα, τελικα αυτος εκανε την εντυπωσιακη του εμφανιση καπως ξαφνικα και με τυμπανοκρουσιες. Καιρος ηταν, δε λεω! Αλλα εγω δεν ειμαι ανθρωπος της παγωνιας. Μου αρεσει ο χειμωνας για τις εικονες θαλπωρης. Ξερετε, χουχουλιασμα στο σπιτι με παρεα, αποδραση σε καποιο βουνο, σε ξυλινο σπιτακι κατα προτιμηση, να πινεις ζεστη σοκολατα διπλα στο τζακι, φλοκατες παντου και ζεστα φαγητα, μη σας πω και ψησιμο καστανων στη φωτια...τετοιες κλασικες χειμωνιατικες εικονες. Επειδη ομως με τις δουλειες η με τις σχολες ειναι δυσκολο κανεις να ζησει ολα τα παραπανω, συνηθως απο
αυτα μενει η παγωνια που μας ξυριζει ανελεητα καθε φορα που βγαινουμε εξω για να κανει ο καθενας τις δουλειες του στην πολη. Αφηστε που ειμαι και πολυ κρυουλιαρα! Ενα βουνο ρουχα να φορεσω παλι δε ζεσταινομαι! Με αποτελεσμα να σκεβρωνω, να σφιγγομαι και να τουρτουριζω καθε φορα που τολμαω να παω καπου. Απο την αλλη μερια γυρναω το κεφαλι μου πολλες φορες εκει που περπαταω κι εχω γινει σαν καλλιγραφικη περισπωμενη απο το κρυο και βλεπω να περνανε διπλα μου γυναικες με μπλουζακια σχεδον ανυπαρκτα, φορεματακια, φουστιτσες και δε συμμαζευεται. Κι εκει ειναι που λεω...Γυναικες! Περιεργο ειδος. Με την καλη εννοια παντα. Αλλα σοβαρα, δεν ξυλιαζουν; Εγω γιατι δεν μπορω να σταθω πουθενα; Καπως ετσι λοιπον επεσε το πρωτο χιονι στη Θεσσαλονικη. Προς το παρον δε συνεχιζει να ριχνει μεγαλη ποσοτητα. Καμια ψιλη αραια και που. Αλλα καπου ακουσα οτι επεται συνεχεια..για να δουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα