Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010







ALONE...

(ποιος θα σε ακουσει οταν φωναζεις στο κενο...;)

Tι ειναι ενας ανθρωπος μονος του; Τα παντα και τιποτε μαζι. Υπαρξιακες αναζητησεις θα μου πειτε.. κι ομως αν το καλοσκεφτειτε η μοναξια ειναι απο τα χειροτερα πραγματα για εναν ανθρωπο οχι μονο για τους προφανεις λογους. Το να ζει κανεις χωρις φιλους (και εδω οταν λεμε φιλους εννοουμε τους πραγματικους) τον αναγει στη σφαιρα της ματαιοτητας αυτοματως. Υποσυνειδητα πολλες φορες και αναλογα με το τι χαρακτηρας ειναι, η μοναξια μπορει ακομη και να τον αφοπλισει τελειως ισως και να τον παραλυσει. Σκεφτειτε ενα διαστημα της ζωης σας στο μεταβατικο της σταδιο οπου ακομη οι ικανοτητες σας δεν εχουν αναγνωριστει. Οταν ακομη ειστε αναγκασμενοι να αντιμετωπιζετε τους διαφορους αγνωστους και αφιλοξενους εως και εχθρικους πολλες φορες ανθρωπους σε διαφορες καιριες θεσεις οπως αυτη του αφεντικου, οταν καθε στιγμη μπορει να αισθανεστε οτι κρινεστε για το παραμικρο χωρις κανεις να εχει μπει στον κοπο να σας γνωρισει, οταν η αυτοπεποιθηση σας ειναι το "Α" και το "Ω" για την καλη σας αποδοση. Σκεφτειτε τωρα ποσο πιο ευκολο θα σας ηταν να γραψετε στα παλια σας τα παπουτσια τον καθε κομπλεξικο που νομιζει οτι τα ξερει ολα οταν εχετε κοντα σας δικους σας ανθρωπους που γνωριζουν πολυ καλα, εκτος απο εσας τους ιδιους, και εκεινοι την αξια σας. Σκεφτειτε ποσο πιο ευχαριστα θα νιωθατε καθε φορα που κατι σας αγχωνει οταν ξερετε πως δεν ειστε μονοι σας και οταν δεν εχετε ως σημειο αναφορας μονο τα διαφορα κακοβουλα σχολια των κομπλεξικων που λεγαμε πριν αλλα και τη στηριξη ανθρωπων που σας ξερουν καλα, σας αγαπανε, σας γουσταρουν για να το πω απλα γι' αυτο ακριβως που ειστε! Μπορει ολα αυτα να σας φαινονται δεδομενα και να θεωρειτε πως δεν υπαρχει καν λογος να θιξει κανεις ενα τοσο δεδομενο και πολυσυζητημενο θεμα οπως αυτο του ποσο σκληρη ειναι η μοναξια. Πολλες φορες ομως τυχαινει να κοιταμε διχως να βλεπουμε, να ακουμε χωρις να συνειδητοποιουμε, να ξερουμε χωρις να εκτιμαμε. Η λεξη κλειδι ειναι το "δεδομενο". Ακριβως επειδη καποια πραγματα εχουν ταυτιστει υπερ του δεοντος με την λανθασμενα εκλαμβανομενη ως δεδομενη καθημερινοτητα μας, καταληγουμε να μην τους αφιερωνουμε ουτε 10 λεπτα απο τη σκεψη και τους προβληματισμους μας. 10 λεπτα ουσιαστικα, 10 λεπτα μεσα στα οποια θα προσπαθησουμε να βιωσουμε εντονα, να νιωσουμε στο πετσι μας που λενε, το πως θα ηταν η ζωη μας αν ξαφνικα χαναμε οσα θεωρουμε δεδομενα. Μεσα σε αυτα ειναι και οι φιλοι...Εξαλλου ακομη και εγωιστικα να το δει κανεις, οση αξια κι αν εχει καποιος δε σημαινει τιποτε οταν απλως υπαρχει αδιοχετευτη...Και που να διοχετευσεις τις ικανοτητες σου και την προσωπικοτητα σου αν οχι στον περιγυρο σου; Παιρνεις αξια απο της πραξεις σου κυριως οταν εκεινες εχουν καποιον δεκτη. Χωρις φιλους θα μυρικαζαμε τα παντα πανω μας μεχρι να βαρεθουμε τη γευση τους και να τα φτυσουμε πανω στον καθρεφτη μας μπαιλντισμενοι. Θα ανακυκλωναμε μεσα στην ιδια μας την υπαρξη την προσωπικοτητα μας, θα κρατουσαμε για τον εαυτο μας τις σκεψεις μας, δε θα βοηθουσαμε κανεναν με τις δυνατοτητες μας...Κι αν ακομη καταφερναμε οι πιο δυνατοι απο εμας να κανουμε ολα τα παραπανω με δεκτη τους αγνωστους σε εμας ανθρωπους, ακομη κι αν ολα αυτα τελικα αναγνωριζονταν απο τον αγνωστο περιγυρο μας...με ποιον αληθεια θα μοιραζομασταν τη χαρα μας στο τελος της ημερας...;
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ
Μετα απο την πολυτιμη συμβουλη ενος φιλου στο myspace θελω να κανω την εξης διευκρινηση. Σχετικα με καποιους διαλογους που μπορει να διαβασετε παρακατω, θα ηθελα να ξεκαθαρισω προς αποφυγη παρεξηγησεων πως ειναι αναδημοσιευσεις διαλογων που λαμβανουν χωρα σε ομαδες του facebook υποστηρικτικες της αστυνομιας (κυριως). Για εμας ο τροπος ομιλιας και συμπεριφορας των συγκεκριμενων ανθρωπων λειτουργει ως παραδειγμα προς αποφυγη και ως τετοιο το παρουσιαζουμε. Δεν ασπαζομαστε κανενος ειδους βιαιη συμπεριφορα ακομη κι αν αυτη ειναι λεκτικη. Ζητουμε συγγνωμη που αναγκαστικα συμπεριλαμβανουμε τις βωμολοχιες και τα προσβλητικα-υβριστικα σχολια που χρησιμοποιουν ορισμενοι αλλα αν τα παραλειπαμε θα ηταν για εμας σα να προσπαθουμε να ωραιοποιησουμε μια κατασταση την οποια προσπαθουμε να καταδικασουμε δημοσιως γι' αυτους ακριβως τους λογους. Ελπιζουμε στην κατανοηση σας και περιμενουμε σχολια σας για οτιδηποτε σας απασχολει. Διαβάστε περισσότερα...

Όλα τ’ ανομολόγητα

Όλα τ’ ανομολόγητα, καρδιά μου, αυτά πιστεύεις
Όλα όσα δε λέγονται τα λες και τα παινεύεις
Τρελή σε λένε και γελάς και συνεχίζεις να χτυπάς
Σε νιώθω τόσο δυνατή μέσα μου να θεριεύεις

Όλα τα «άπρεπα» τα ζεις, στο έπακρο θα τα νιώσεις
Αυτά που δεν τα δέχονται, γι’ αυτά εσύ θα λιώσεις
Το πάθος σου καταστροφή, σ’ ο,τι σ’ αρέσει θα στραφεί
Με πλανεύεις στην αρχή, μετά θα με λυτρώσεις

Λόγια πολλά από παντού θα σε κατηγορούνε
Άνθρωποι κρίνουν κι αδικούν και σε παρεξηγούνε
Εσύ ανέγγιχτη περνάς και πουθενά δε σταματάς
Υπάρχουν συναισθήματα που σε καθοδηγούνε

Μα που θα πας με τα φτερά καρδιά μου που ‘χεις βάλει;
Ο κόσμος τους δε σε χωρά, του είσαι πια μεγάλη
Κοιτάνε όλοι, κοίτα τους, προσπέρασε η μιλά τους
Πόσο θ’ αντέξεις, σε ρωτάω, μέσα σ’ αυτή τη ζάλη;

Για τους πολλούς φευγάτη λεν πως είσαι κι απορούνε
Ψίθυροι γύρω σου παντού, μα δε σε ενοχλούνε
Εσύ τ’ ανομολόγητα τα ‘χεις ομολογήσει
Έχεις ξεφύγει ελεύθερη κι έχεις τα πάντα ζήσει

Αν δε σε φτάσουνε, ποτέ δε θα σε καταλάβουν
Τόσο αργά που προχωρούν όμως δε θα προλάβουν.
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

(Απο την ομαδα ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ του facebook)
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 26 ΓΕΝΑΡΗ, ΟΜΟΝΟΙΑ 6ΜΜ

ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΤΩΡΑ

Οι εργαζόμενοι και η νεολαία που αγωνιζόμαστε για να μην φορτωθούμε τα σπασμένα της οικονομικής κρίσης στις πλάτες μας με τις απολύσεις, τη λιτότητα, το πάγωμα μισθών δεν δεχόμαστε ότι για αυτά τα προβλήματα φταίνε οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Φταίνε οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Είμαστε στο πλευρό τους διότι είναι κατατρεγμένοι από τους πολέμους, την φτώχεια, την πείνα, τις δικτατορίες και την κλιματική καταστροφή που τους ξεριζώνει από τα σπίτια τους. Μαζί θέλουμε να αγωνιστούμε για μια καλύτερη ζωή σε μια καλύτερη κοινωνία.
Φτάνει πια με τις δολοφονίες και τους βασανισμούς στα Αστυνομικά Τμήματα, τους πνιγμούς στο Αιγαίο λόγω του κυνηγητού της FRONTEX. Φτάνει πια με τις διακρίσεις και την εκμετάλλευση στη μαύρη εργασία, χωρίς ασφάλιση, με χαμηλό μισθό. Φτάνει πια με τις επιθέσεις των φασιστών στις γειτονιές μας που τις υποβαθμίζουν οι κυβερνήσεις με την διάλυση της δημόσιας παιδείας, της υγείας, με την ιδιωτικοποίηση και τις απολύσεις στους Δήμους.
Καταδικάζουμε τη ρατσιστική εκστρατεία του ΛΑΟΣ και των νεοναζί κατά των μεταναστών.
Διεκδικούμε το δικαίωμα στην ιθαγένεια για όλα τα παιδιά των μεταναστών και των προσφύγων. Η στέρηση αυτού του δικαιώματος για τα παιδιά που οι γονείς τους παρά τη μακρόχρονη διαμονή στη χώρα δεν έχουν άδειες παραμονής είναι παράλογη και άδικη. Απαιτούμε πλήρη κοινωνικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά και θρησκευτικά δικαιώματα και ελευθερίες για τους μετανάστες.
Απαιτούμε την νομιμοποίηση των μεταναστών τώρα.
Διεκδικούμε άσυλο και στέγη για τους πρόσφυγες. Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010



Μια ευχη για το 2010 (+)

Do you want a better world? Make one!

Η ευχη μου για το 2010, περα απο υγεια φυσικα, θα ηταν η εξαλειψη της εννοιας του ατομικου συμφεροντος με την αδιστακτη και στυγνη εννοια...Πιστευω πως ο,τι κι αν ευχηθει κανεις για τον κοσμο οπως για παραδειγμα να σταματησει η διαφθορα, να σταματησουν οι πολεμοι, να επικρατησει η ισοτητα κλπ κλπ που εχουμε βαρεθει να τα λεμε και να μην τα κανουμε, θα εχουν αμεσοτατη σχεση με το συμφερον. Οι περισσοτεροι πολεμοι γινονται ( η στεκεται αφορμη για να ξεσπασουν) για το συμφερον. Στη διαφθορα οδηγει το συμφερον. Η ανισοτητα επικρατει λογω των μεγαλων συμφεροντων και η ιστοριουλα δεν εχει τελος. Εκει ομως που ολοι μαζι ευχομαστε να γινει ο κοσμος καλυτερος γιατι δεν κοιταει πρωτα ο καθενας απο εμας τον εαυτο του; Αν ο καθενας απο εμας κοιταξει να γινει καλυτερος ανθρωπος στα μικρα ή τα μεγαλα, ο κοσμος με τη σειρα του, που απαρτιζεται απο εμας, θα κανει ενα σημαντικοτατο βημα προς το καλυτερο. Γιατι, μαλλον το εχω ξαναπει, αλλα το να μας ενοχλουν ολοι οσοι ειναι στην εξουσια διχως να αναρωτηθουμε τι θα καναμε εμεις αν ημασταν στη θεση τους, δε λεει τιποτε. Κατα ποσο ο καθενας απο εμας ειναι σιγουρος οτι αν ηταν στην εξουσια δε θα φροντιζε πρωτα ή μονο το συμφερον του; Αυτο που θελω να πω, με αλλα λογια, ειναι πως ισως κι εμεις να φερομαστε στους αλλους, τους "ισους" με εμας σε ο,τι αφορα την εξουσια, οπως φερονται σε εμας οσοι ειναι ακομη πιο πανω, απο το αφεντικο μας, μεχρι βουλευτες και υπουργοι. Εχει υπαρξει φορα που να εχετε εξουσια (βισμα, μεσον ανωτερη θεση, θεση ισχυος κλπ) εναντι καποιου αλλου και να την εχετε χρησιμοποιησει κανοντας καταχρηση αυτης ή αδικωντας τον; Εχει υπαρξει φορα που να μη δωσετε σημασια σε καποιον αγνωστο που "επεσε" στην αναγκη σας σε κατι που θα μπορουσατε να τον βοηθησετε; Εχει υπαρξει φορα που λειτουργησατε με βαση παραλογες απαιτησεις ειτε ως εργοδοτης ειτε ως προισταμενος αγνοωντας τις αναγκες του υφισταμενου η του υπαλληλου σας; Εχετε ευνοησει καποιον εναντι καποιου αλλου με μονο κριτηριο προσωπικες προτιμησεις; Εχετε εν ολιγοις σκεφτει ποτε να μη χρησιμοποιησετε καποια δυνατοτητα που σας παρεχεται επειδη μπορει χρησιμοποιωντας τη να βλαψετε καποιον αλλον; Για να μην κουραζω αλλο οσους μπειτε στον κοπο να διαβασετε αυτο το κειμενο, θελω απλως να καταληξω στο εξης: Ολοι μας λιγο πολυ εχουμε κοιταξει το συμφερον μας εις βαρος αλλων ανθρωπων ειτε αυτο εγινε κεκαλυμμενα και κατω απο την ασημαντοτητα που προσδιδει στις πραξεις μας το χωνευτηρι της καθημερινοτητας και της συνηθειας, ειτε νομιζοντας πως εμεις ειχαμε καποια δικαιολογια...Αν ομως δεν παψουμε καποια στιγμη εμεις οι ιδιοι να φερομαστε ετσι τοτε σιγουρα δεν μπορουμε να το απαιτουμε μονο απο τους αλλους οποιοι κι αν ειναι αυτοι. Το γεγονος οτι τα συμφεροντα μας δεν πληττουν αμεσα ολοκληρη τη χωρα οπως τα συμφεροντα ισως καποιου πολιτικου (εννοω η εκπληρωση τους εις βαρος αλλων), δε δινει στην πραξη λιγοτερη βαρυτητα ουτε μειωνει το κοστος και τη σημασια της οποιας πραξης. Πρωτον γιατι οταν ο καθενας απο εμας λειτουργει ως κοινος παρτακιας τοτε δεν εχουμε τιποτε περισσοτερο απο μια χωρα γεματη παρτακηδες (αρα πληττεται ολη η χωρα) και δευτερον αν φερομαστε ετσι οντας απλοι πολιτες σκεφτειτε τι θα καναμε ως πολιτικοι. Η σοβαροτητα των συμφεροντολογικων, αν μπορω να το πω ετσι, πραξεων μας και οι επιπτωσεις τους εξαρτατωνται απο το τι δυνατοτητες εχουμε σε αυτον τον κοσμο, ενω θα επρεπε απλως να μη θελουμε να κοιταξουμε μοναχα το συμφερον ακομη κι αν εχουμε την απολυτη δυνατοτητα να το κανουμε... Την επομενη λοιπον φορα που θα φερθουμε με αναλογο τροπο ας σκεφτουμε τους αξιοτιμους πολιτικους μας με τα σκανδαλα και τις λοιπες "ομορφιες" τους. Ας σκεφτουμε την τελευταια φορα που απηυδησαμε με τα κατορθωματα τους τα οποια μας στερουν μια καλυτερη ζωη. Ας σκεφτουμε τελικα αν διαφερουμε τοσο οσο νομιζουμε κι αν ανακαλυψουμε οτι μπορουμε να γινουμε καλυτεροι, ας το κανουμε... Διαβάστε περισσότερα...

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα