Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011



Random and sleepy

Δε μου αρεσει που τωρα τελευταια δεν εχω οσο χρονο ειχα για να γραφω εδω...6 ωρες η σχολη, λιγο να φας, λιγο να ξεκουραστεις, λιγο να διαβασεις...να μη βγεις και για κανενα καφεδακι, καμια μπυρα που και που; Να μην ξεραθεις και στον υπνο καποια στιγμη απο το καθημερινο πρωινο ξυπνημα; Ε λοιπον, ενα περιεργο πραγμα, νομιζω οτι τον καλυτερο υπνο τελικα τον κανω τις πρωινες ωρες. Πανω δηλαδη που χτυπαει το αναθεματισμενο το ξυπνητηρι. Και σημερα αυτο επαθα. Εβλεπα ενα ωραιο ονειρο και ξαφνικα τουρουτουτου, αφυπνιση! Τι εγινε ρε παιδια, σκεφτομαι. Ποτε περασε η ωρα; Λες και κοιμηθηκα μια ωρα αισθανθηκα. Και τωρα ειμαι σπιτι, ζαλισμενη, απλα σαπιζω μην ξεροντας τι να γραψω ενω κανονικα θα επρεπε να εχω ξεκινησει μια εργασια...Ελα ομως που το κεφαλι στους ωμους μου ειναι ασηκωτο! Ανοιγω και την τηλεοραση, ετσι, κατι να ακουγεται στο σπιτι μιας και ειμαι μονη μου αυτην τη στιγμη και τι το θελα! Παιρνει παλι το αυτι μου τις ειδησεις, σηκωνεται η τριχα μεχρι το ταβανι και καταντησα να το γυρισω στα καθημερινα σηριαλ. Τοσο χαλια λεμε! Η απολυτη σαπιλα! Αντε να βγουμε το βραδυ για καμια μπυριτσα, που λεγαμε, να πανε τα φαρμακια, η μαλλον τα νευρακια κατω. Εντωμεταξυ ο μαυρος κυκλος εχει πιασει σαγονι και προχωραει ακαθεκτος! Μολις μια βδομαδα μετα τις διακοπες και μου φαινεται σα να χω να κοιμηθω χρονια...Δεν ειμαι καθολου πρωινος τυπος τελικα! Που ειναι εκεινο το πρωτο ετος που μ'εβρισκε το ξημερωμα εξω η με παρεα σπιτι και κοιμομουν απο το πρωι ως το μεσημερι. Αλλου ειδους σαπιλα εκεινη. Ασχετο αλλα δεν περιμενα να ειναι τοσο δυσκολο να βρει κανεις αναλυσεις και σχολια για την Αντιγονη. Εχω γυρισει ενα σωρο βιβλιοπωλεια και κατεληξα στο βοηθημα του Λυκειου για να κανω εργασια για τη σχολη. Ημαρτον! Οσο για τη δημοτικη βιβλιοθηκη; Ειναι καποιοι τομεις οπου οι ελλειψεις για τα δεδομενα μιας βιβλιοθηκης θεωρω οτι ειναι μεγαλες! Ασε που πεφτω πανω σε κατι βιβλια εκδοσεων του 1821 τα οποια πιθανοτατα διαβαζε κι ο Καραισκακης πριν πεσουν στα χερια μας. Κονδυλια για την παιδεια σου λεει μετα. Βεβαια θα μου πει κανεις, πας καλα; Εδω θα μας βαζουν να πληρωνουμε τα βιβλια των σχολων σε λιγο, αυτο σε πειραξε; Ασε που σε λιγο δε θα χουμε ουτε τα βασικα...Τοση αισιοδοξια μαζεμενη γυρω μου που δεν αντεχω πια, θα παθω τιποτε απ' την πολλη χαρα! Συμπεραινω οτι ο κοσμος δεν παει καλα. Οχι μονο λογω της περιφημης κρισης. Γενικα δεν παει καλα. Αν δω κανεναν μεσα στην τρελη χαρα πλεον θα τον ρωτησω τι εχει. Εγω παλι τα γνωστα. Το ενα ποδι εδω το αλλο στην Κινα βρισκεται. Οπου Κινα ο κοσμος μου.Κατι σε συννεφο ροζ, γαλαζιο, μωβ, κοκκινο, δεν ξερω. συννεφο παντως. Τι να κανω...να ανεβασω και το αλλο ποδι η να κατεβω τελειως; Χμμμ...μαλλον θα μεινω εδω που ειμαι τελικα. Νυσταγμενη και ονειροπαρμενη. Χαιρετω! Προς το παρον...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα