Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011



Κι εγω τον χαβα μου


Κινδυνευοντας να παω με τα νερα της κακης πλευρας της τηλεορασης (μπορει να εχει και καλη, δεν ξερω, το ψαχνω), θα πω οτι τελικα η Ναταλι Πορτμαν πηρε το Οσκαρ και φυσικα πολυ χαρηκα γι' αυτο. Το περιμενα βεβαια αλλα εγινε κι επισημως. Οπως εχετε καταλαβει, αφου σας εχω ζαλισει μερες τωρα, ασχολουμαι με τα οσκαρ λογω των υποψηφιοτητων του Black Swan που ειναι η μεγαλη μου τρελα. Δεν ενδιαφερει κανεναν η γνωμη μου, αλλα εγω θα το ξαναπω: Πιστευω οτι περα απο το οσκαρ που δικαιως κερδισε η φοβερη Πορτμαν, η ταινια αξιζε για 'μενα και τα υπολοιπα. Γιατι απλα, μπορει να υπηρχαν καλες η και πολυ καλες ταινιες αλλα ο Μαυρος Κυκνος ηταν κυριολεκτικα το κατι αλλο. Στ' αληθεια κατι αλλο...

Οσο για τον Κυνοδοντα μπραβο για την υποψηφιοτητα...Απλως μου θυμιζει το ποσο σπανιο και κατι παραπανω ειναι γι' αυτην τη χωρα να αναδειχτει ΚΑΙ σε αυτον τον τομεα μιας και ειναι η πρωτη μετα απο χρονια (33 αν δεν κανω λαθος) ελληνικη παραγωγη (εστω κι αν το σεναριο βασιζεται σε παλιοτερο μεξικανικο) που φτανει ως εκει... Σταματαω την γκρινια και τον χαβα μου. Προς το παρον τουλαχιστον!

2 σχόλια:

Athens Girl είπε...

η Ν. Πόρτμαν ήταν το κάτι άλλο
μπραβο στο κορίτσι
από τις φορές που λες ότι η καλή προσπάθεια επιβραβεύεται

logos_en_drasei είπε...

Πραγματικα...τα εδωσε ολα και απ' οσο ξερω οχι μονο απο ερμηννευτικης αποψης αλλα και οσο αφορα την προσωπικη της προσπαθεια για να φερει εις περας τον συγκεκριμενο ρολο! Η ιδια κανει τα παντα στην ταινια και εχει δουλεψει παρα πολυ γι' αυτο. Εγω προσωπικα στεκομαι αφωνη μπροστα στον κοπο αυτων των ανθρωπων και λυπαμαι που στη χωρα οπου ζω δε θα μου δοθει ποτε η ευκαιρια οπως ουτε καν σε ηδη επαγγελματιες ηθοποιους να ζησω παρομοιες εμπειριες. Ξερω οτι το παω πολυ μακρια αλλα με στεναχωρει που εδω στην Ελλαδα δεν μπορουμε ουτε γι' αστειο να λεγομαστε συναδελφοι αυτων των ανθρωπων οχι επειδη καποιοι τουλαχιστον δεν το αξιζουν οι ιδιοι αλλα επειδη ποτε δε θα τους δωθει η ευκαιρια να το αποδειξουν με τις ανυπαρκτες υποδομες που τους παρεχονται...Βρηκα ευκαιρια να βγαλω παλι το λογιδριο μου...Συγνωμη γι' αυτο! Συμφωνω μαζι σου για την Ν. Πορτμαν!!

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα