Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011


Σκεψεις μιας...εφηβης


Τις προαλλες, που λετε, πηγα οπως καθε μερα στη σχολη, οπου ειδαμε μια ταινια στο μαθημα του κινηματογραφου. Καποια στιγμη στην ταινια ειχε μια σκηνη οπου εδειχνε μια αιθουσα σχολειου σε μια αλλη εποχη, με τα θρανια που ανοιγαν και εβαζες πραγματα απο κατω. Ξερετε, αυτα που αν ειστε στην ηλικια μου θα ειχαν μαλλον οι μαμαδες σας. Η σχολη μου, δραματικη γαρ, δε χωριζεται σε τμηματα ηλικιακα. Ετσι, ειμαι στην ευχαριστη θεση να συνυπαρχω με ατομα ακομη και 18 χρονων. Οποτε, μια κοπελα, οπως το εφερε η κουβεντα, θεωρησε οτι εγω (και αλλοι συμφοιτητες συνομηλικοι μου) ειχα τετοια θρανια οταν πηγαινα σχολειο. Οχι επειδη μεγαλοδειχνω. Αλλα επειδη η ηλικια των 25 (στα 26 !) που ειμαι τωρα φανταζει μαλλον "καπως" στα ματια της. Και ξαφνικα καταλαβα οτι ειμαι για τους 18ρηδες οτι ηταν για μενα στην ηλικια των 18 μια 26αρα. Ομως...εδω ερχεται το περιεργο. Οτι για την ηλικια των 26 φανταζω 18! Κι ετσι καταληγω να εχω προβλημα, δεν ταυτιζομαι με καμια ηλικια. Θα μου πειτε τωρα, εχει καμια σημασια; Για μενα οχι. Αλλα δεν μπορω να σας κρυψω οτι μου φανηκε πολυ παραξενη η συνειδητοποιηση της ηλικιας μου μεσα απο τα ματια ενος 18αρη την ιδια ωρα που εγω νιωθω συνομηλικη του! Θα μου πειτε παλι, καλα εσυ μιλας σα να χεις πατησει τα 40! Ειμαι σιγουρη ομως για εναν περιεργο λογο οτι στα 40 θα κλεισω τα 26 μου. Κι ετσι θα παραμεινω για παντα στη χαραμαδα της αιωνιας νεοτητας αφηνοντας τους αλλους να μετρανε χρονια...

2 σχόλια:

Emperor είπε...

Σκέψου εμένα που είμαι 43, που ξέρω πώς με βλέπουν οι 26άρες αλλά πάλι δεν έχω πρόβλημα μαζί τους και νοιώθω ενίοτε 26άρης...

logos_en_drasei είπε...

Ετσι πρεπει! Εγω παντως εχω μια εντελως διαφορετικη αντιληψη της ηλικιας και του χρονου απο εναν μρεσο ανθρωπο! :)

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα