Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011



Μνημόνιο: Δέκα καταστροφικοί μήνες
Μέσα στο 2010 η κυβέρνηση είχε συμφωνήσει με την τρόικα (μέσω των «επικαιροποιήσεων») για την επιβολή μέτρων συνολικού ύψους 65,4 δισ. για την εξαετία 2010-2015. Από αυτά υλοποίησε τα 39 δισ. Συνεπώς απομένουν 26 δισ. Σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί στο «επικαιροποιημένο» μνημόνιο, η κυβέρνηση πρέπει να φέρει στη Βουλή (στα μέσα Μαΐου) την «Έκθεση Μεσοπρόθεσμης Δημοσιονομικής Στρατηγικής» που θα προβλέπει αυτά τα μέτρα ύψους 26 δισ. ευρώ μέχρι το 2015. Κι όλα αυτά αν δεν υπάρξουν νέες «επικαιροποιήσεις» και αποκλίσεις από τους στόχους (ήδη το 2011 θα «χρειαστούν» νέα μέτρα ύψους 2 δισ. ευρώ λόγω αποκλίσεων το 2010). Μιλάμε για πραγματική σφαγή.
Ωστόσο, ο καπιταλισμός και οι αγορές αποδεικνύονται αδυσώπητοι και... όσα κι αν θυσιάζονται στο μινώταυρο του μνημονίου, εκμηδενίζονται από τις εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο. Π.χ., η αύξηση των επιτοκίων που εξήγγειλε στις αρχές Μάρτη ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ και η ραγδαία υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας εκ μέρους της Moody’s (κατά τρεις ολόκληρες βαθμίδες) λίγες ημέρες μετά, αποδείχθηκαν ικανά στοιχεία να ανατρέψουν και πάλι τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης (το ίδιο είχε συμβεί και τον Ιούνιο του 2010 όταν και τότε ο ίδιος «οίκος» είχε υποβαθμίσει την Ελλάδα). Η Moody’s μάλιστα θεωρεί ότι υπάρχει κίνδυνος οι προϋποθέσεις που θα τεθούν ώστε να παρέχεται χρηματοδότηση και μετά το 2013 να είναι τέτοιες, τις οποίες η χώρα δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει και να οδηγηθεί σε αναδιάρθρωση του χρέους.

Χτύπημα
Ήδη με την εφαρμογή των μέτρων του 2010, το εισόδημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, το κοινωνικό κράτος, η υγεία, η παιδεία έχουν καταρρεύσει, ενώ η ανεργία αναμένεται να προσεγγίσει το 22% στα τέλη του 2011. Οι ετήσιες αποδοχές έχουν μειωθεί κατά 25% κατά μέσο όρο στο Δημόσιο, ενώ αναμένονται νέες μειώσεις. Στον ιδιωτικό τομέα οι μειώσεις είναι αντίστοιχες, ενώ η επιβολή επιχειρησιακών συμβάσεων θα επιφέρει περαιτέρω συρρίκνωση των μισθών. Σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό, που τρέχει στο 5%, το εργατικό εισόδημα έχει ήδη γυρίσει πολλές δεκαετίες πίσω. Επίσης οι μειώσεις μισθών, σε συνδυασμό με την αδήλωτη εργασία (που φτάνει το 20% του ΑΕΠ) και την εισφοροδιαφυγή, διαλύουν κυριολεκτικά τα ασφαλιστικά ταμεία και απειλούν ακόμη και την ύπαρξη των συντάξεων.
Αν αυτοί ήταν οι στόχοι, αν δηλ. το επιδιωκόμενο ήταν η αύξηση του ποσοστού εκμετάλλευσης των εργαζομένων κι άρα η προστασία της κερδοφορίας των καπιταλιστών, τότε μπορούμε να πούμε ότι τα μέτρα πέτυχαν απόλυτα. Αν όμως στόχος ήταν η μείωση, ή έστω ο έλεγχος, του χρέους, τότε το μνημόνιο απέτυχε παταγωδώς. Η οικονομία είναι σε βαθιά ύφεση (4,5%) –σε πολύ μεγάλο ποσοστό εξαιτίας του μνημονίου– και συνεπώς το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ μεγαλώνει, αντί να μικραίνει: το 2009, όταν έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, το χρέος ήταν 127% του ΑΕΠ, φέτος θα κλείσει στο 153% και το 2013 προβλέπεται (αν όλα πάνε… καλά) να φτάσει στο 160%.

Ποιες επιτυχίες;
Βέβαια, ο Παπανδρέου, ο Παπακωνσταντίνου και τα παπαγαλάκια τους κραδαίνουν τις «επιτυχίες» που είχε το πρόγραμμά τους. Στην πιο πρόσφατη ανακοίνωσή του (7/3) το υπουργείο Οικονομικών έγραφε τα εξής: «Στους εννέα μήνες που έχουν μεσολαβήσει, όχι μόνο έχει αποδειχτεί η αποφασιστικότητα της Ελλάδας να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, αλλά έχουν εφαρμοστεί πρωτοφανείς σε κλίμακα παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις». Στη συνέχεια η ανακοίνωση επικαλείτο τη μείωση του ελλείμματος κατά έξι μονάδες του ΑΕΠ και του πρωτογενούς ελλείμματος κατά επτά μονάδες του ΑΕΠ. Πρόκειται για μνημείο θράσους. Τι μας λέει ότι έχει πετύχει ο Παπακωνσταντίνου; Μας λέει ότι «με μεγάλη αποφασιστικότητα» έχει προχωρήσει σε μια «πρωτοφανή» επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία. Ότι έχει τσακίσει μισθούς στο δημόσιο, ότι έχει διαλύσει τα νοσοκομεία, ότι έχει κλείσει σχολεία, ότι έχει καταστρέψει τα ταμεία κ.λπ. Η ανακοίνωση είχε επίσης να επισημάνει «επιτυχίες» και στον τομέα των εσόδων: «Το αποτέλεσμα από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2010 δείχνουν αύξηση των εσόδων σχεδόν 6% σε μία χώρα που η ύφεση ήταν 4,5%». Τι είδους επιτυχία ήταν αυτή; Η αύξηση των εσόδων προήλθε από την αύξηση των έμμεσων φόρων -όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα- των πιο άδικων και αντιλαϊκών φόρων που καταβάλλονται ανεξάρτητα από το εισόδημα του κάθε ανθρώπου και που επιβαρύνει τα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης. Και η επόμενη «επιτυχία» που θα μας παρουσιάσει όσον αφορά τα έσοδα θα οφείλεται στη ληστρική επιδρομή στη χρέωση της χρήσης κοινωφελών υπηρεσιών δηλ. το πεντάευρω στα νοσοκομεία, την αύξηση κατά 40% των εισιτηρίων των αστικών συγκοινωνιών και τις αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ.

Ταξική πολιτική
Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ, Στ. Τζουμάκα (tvxs, 1/3/2011), το 2009 το ελληνικό δημόσιο συνέλεξε 74 δισ. ευρώ από τη φορολόγηση των μισθωτών και των συνταξιούχων, μόλις 8 δισ. από τους βιομηχάνους και 4 δισ. από τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ο πρώην υπουργός τόνιζε ότι τα ίδια αναμένεται να αποτυπωθούν και στα αποτελέσματα του 2010 και συμπλήρωνε: «Η ετήσια φοροδιαφυγή είναι 40 δισ. ευρώ και πλέον. Η εργοδοσία απέφυγε να πληρώσει ασφάλιστρα 12 δισ. ευρώ. Ο ΦΠΑ είναι ανείσπρακτος από το 53% των επιχειρήσεων. Από το ΑΕΠ της χώρας το κεφάλαιο έλαβε το 65% και οι δυνάμεις της εργασίας το 35%. Οι ελληνικές τράπεζες έλαβαν μέσα σε δύο χρόνια 30 δισ. ευρώ ζεστό χρήμα και ως εγγυήσεις άλλα 70 δισ. ευρώ. Τα τελευταία δέκα χρόνια είχαν κερδίσει 42 δισ. ευρώ με φορολογική κλίμακα 17%». Σε αυτήν την ταξική εικόνα, εμείς απλώς θα προσθέταμε και την παντελή φορολογική ασυλία των εφοπλιστών.
Μόνον αν είχε αντιστρέψει αυτήν την κατάσταση, αυτήν την κατάφωρη ταξική ανισομέρεια, μόνον τότε θα είχε χτυπήσει και τις πραγματικές αιτίες των ελλειμμάτων και του χρέους και μόνον τότε θα είχε δικαίωμα να πανηγυρίζει για τις επιτυχίες του ο Παπακωνσταντίνου.
του Πέτρου Τσάγκαρη

Απο Κυριακατικο σχολειο μεταναστων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα