Τα πνευματικα δικαιωματα των ποιηματων και των κειμενων ειναι κατοχυρωμενα.

"Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα. Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα."

Abel Paz

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011



Μεταμφιεσμενη καλημερα!

Καλημερα, καλημερα (ναι, κατι σας θυμιζει, τον Σταυρο Θεοδωρακη)! Ηταν να παω σχολη αλλα δεν πηγα. Δεν ειναι οτι λουφαρω! Αλλα με συνεπηρε η διαθεση του τριημερου και παρακοιμηθηκα. Για να πω την αληθεια κοιμαμαι ακομη και καπου μεταξυ φθορας και αφθαρσιας σας γραφω κιολας. Με την καλη εννοια. Γραφω για εσας, δεν "σας γραφω"! Χτες στην πολη μου εμαθα οτι χιονιζε και για να πω την αληθεια θα θελα σημερα να χιονισει κι εδω, στη Θεσσαλονικη, ετσι για να εχω μια δικαιολογια παραπανω να μην παω στη σχολη. Διοτι ως γνωστον οταν χιονιζει κλεινει. Αλλα δε μου εκανε τη χαρη. Εβγαλε εξω εναν ηλιο με δοντια που με κοιταξε καταματα κοροιδευτικα με το που ανοιξα την κουρτινα. Αλλα εγω παραμενω στο κρεβατι πεισματικα. Κατω απο το λαχανι μου παπλωμα με το λαπτοπ αγκαλια και τα βλεφαρα μισοπεσμενα.

Αληθεια, ποιος απο εσας ντυθηκε κατι αυτες τις μερες; Εγω ντυθηκα ροκας, οπως και περισυ και ειχε για αλλη μια φορα μεγαλη επιτυχια. Μπορει να ανεβασω και καμια φωτογραφια αν δε με πιασουν οι ντροπες μου. Το Σαββατο περασαμε ωραια. Μια γνωστη μας κοπελα παιζει μουσικη σε ενα σχετικα καινουργιο μαγαζι το οποιο εχει γινει παρειστικη υποθεση. Ειναι καπως μικρο αλλα περνας καλα, αυτο εχει σημασια. Φτασαμε στο σημειο να χορευουμε μεχρι και ελληνικα 90's καμμενα τραγουδια, μονο αυτο σας λεω. Την Κυριακη το μεσημερι πηγα με τη φιλη μου και φαγαμε εξω, ειχαμε καιρο να παμε να φαμε καπου. Πηρα ενα κοτοπουλο κατι σαν αλα κρεμ με πιτουλα απο κατω και μπεικον, ζαμπον μανιταρια απο πανω...Κολαση. Λιγουρα μ' επιασε πρωι πρωι! Χτες φαγαμε τα καθιερωμενα σπιτι γιατι ειχε και πολικο κλιμα εξω. Για εναν καφε τολμησαμε να βγουμε και κρυσταλλωσαμε. Σε γενικες γραμμες ηταν ενα ωραιο αναζωογονητικο τριημερο. Επειδη δεν ειμαι καθολου πρωινος τυπος και βασανιζομαι οταν ξυπναω 9.00 η ωρα κατι τετοια τριημερα τα περιμενω πως και πως. Τωρα ανυπομονω για την 25η Μαρτιου που πεφτει Παρασκευη...
Οπως καταλαβαινετε δεν ειχα κατι τρομερο να γραψω, ηθελα απλως να τα πουμε λιγο. Να σας πω και μια καλημερα πραγμα σπανιο διοτι φετος τα πρωινα ειμαι στη σχολη και δεν προλαβαινω...Και παλι καλημερα σας λοιπον! Θα επανελθω εντος ολιγου, ολο και κατι θα εχω να πω σημερα που εχω τον χρονο!

Υποσχεθηκα και μια φωτογραφια. Ε λοιπον ναι. Αυτη ειμαι εγω!


Ετσι ντυθηκα φετος


Ετσι ειχα ντυθει το '08


Ετσι ντυνομαι καθε μερα :)

Αυτα με τις μεταμφιεσεις! Εσεις τι ντυθηκατε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Vintage

Loading...
Η ακεραιότητα δεν έχει ανάγκη από κανόνες.

Albert Camus
Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.

Albert Camus
Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς.
Νίτσε
"Out of damp and gloomy days, out of solitude, out of loveless words directed at us, conclusions grow up in us like fungusQ one morning they are there , we know not how, and they gaze upon us, morose and gray. Woe to the thinker who is not the gardener but only the soil of the plants that grow in him."

Νίτσε

Το τραγουδι της Μαριας Νεφελης (Ο. Ελυτης)

"Κρίμας το κορίτσι" λένε
το κεφάλι τους κουνάν
Τάχατες για μένα κλαίνε
δε μ'απαρατάν!

Μες στα σύννεφα βολτάρω
σαν την όμορφη αστραπή
κι ό,τι δώσω κι ό,τι πάρω
γίνεται βροχή.

Βρε παιδιά προσέξετέ με
κόβω κι απ'τις δυο μεριές
το πρωί που δε μιλιέμαι
βρίζω Παναγιές

και το βράδυ όπου κυλιέμαι
στα γρασίδια καθενού
λες και κονταροχτυπιέμαι
ντρούγκου-ντρούγκου-ντρου

Τη χαρά δε τη γνωρίζω
και τη λύπη την πατώ
σαν τον άγγελο γυρίζω
πάνω από τον γκρεμό

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Fly me to the moon

Αγαπημένα Στέκια

Follow by Email

Μπήκαν στο ράφι

'Εχουμε επισκέψεις!

Forum για Bloggers

image

Ελα και στην twitter παρεα μας

" Η πιο αξιόλογη επαναστατική φιλοδοξία είναι να δω τον άνθρωπο απελευθερωμένο από την αλλοτρίωσή του"
Τσε Γκεβάρα